Rondje kasteel Ammersoyen

Doorkomstplaatsen
De Meern – De Meern Oudenrijn – Nieuwegein – Vianen – Hagestein – Zijderveld – Kortgerecht – Schoonrewoerd – Leerdam – Acquoy – Rhenoy – Gellicum – Haaften – Tuil – Zaltbommel – Bruchem – Kerkwijk – Wordragen – Ammerzoden + kasteel – Well – Slijkwell – Wellseind – Nederhemert Noord – De Rietschoof – Aalst – Veen – Spijk – Wijk en Aalburg – Heusden – Herpt – Oudheusden – Heesbeen – Wijk en Aalburg – Veen – Aalst – Zuilichem – Brakel – Zeiving – Asperen – Leerdam – Hagestein – Vianen – Nieuwegein – Rijnenburg – De Meern
Solo. 153,43 km in 7:08:16; AvS: 21,49 km/u.
23,2 – 33 – 30,2o. Zonnig. OZO kracht 2 – Z kracht 2.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Vandaag was het plan naar Vianen te fietsen en daarna via Beesd naar Zaltbommel (een alternatief voor het gebruikelijke Houten – Culemborg – Geldermalsen – Zaltbommel). Vanuit Zaltbommel naar Ammerzoden. Na in Ammerzoden het kasteel met een bezoek te hebben vereerd, zou ik via Leerdam en de Diefdijk naar huis fietsen. Een kleine 100 kilometer.

Wegwaaiend zomerhoedje
Na armen, benen en gezicht ingesmeerd met factor 30 zonnebrandcrème, ontbeten. Omdat ik de hele dag in de zon zou rijden, de crème meegenomen in de stuurtas. Achteraf was dat niet nodig, de crème gaf de hele dag bescherming.
Bij het viaduct van de A2 over de Nedereindseweg zette iemand een oranje afrastering langs een deel van de weg en het achterliggende grasland. Het was John Sterrenburg, die zijn schapen daar liet grazen, heerlijk in de schaduw.
Met de wind op de flank de Jan Blanken brug over. Voor mij fietste een echtpaar op elektrische Batavusfietsen. Het hoedje van de vrouw werd door een windvlaag over de hoge vangrail geblazen en kwam op de vluchtstrook terecht. “Geen redden aan!” riep ik. “Vrees het ergste” was haar antwoord.
Op de Autenasekade, voorbij Hagestein, linksaf, parallel de A2, op ruime afstand van de snelweg. Niet al teveel hinder van het langsrazend verkeer. Links van mij strekten weilanden en houtwallen zich uit. Wat ontbrak, waren wegwijzers naar Beesd en Den Bosch. Ik moest dus op gevoel rijden, op kennis van de omgeving en op herinneringen aan eerdere fietstochten.

Schoonrewoerd: ooievaars

Schoonrewoerd: ooievaars

Geklepper
Aan het einde van de Bolgerijsekade (die door de A2 in stukken is geknipt) rechtsaf, de Graaf Huibertlaan op en het viaduct over de A2 overgestoken richting Zijderveld. Een leuk dorpje met een markante, niet al te hoge kerktoren. Geen wegwijzers naar Beesd of Den Bosch, maar naar Leerdam! Het op de heenweg een stuk van de geplande terugweg in tegengestelde richting te rijden, was niet in het oorspronkelijke plan opgenomen. Een toerfietsster, die mij diepgaand een knooppuntenoverzicht zag bestuderen, vroeg of ik hulp nodig had. Mijn plannen voor vandaag horende, was haar advies naar Leerdam te fietsen en vandaaruit naar Beesd en verder. “Dat hou je wel vol” zei ze, me van top tot teen monsterend.
Over de N484, via het voormalig buurtschap Kortgerecht, Schoonrewoerd binnengereden. In het centrum werd ik onthaald met een druk, lawaaierig geklepper van een ooievaarspaar op een horst op een schoorsteen. Dat vroeg om een fotostop. Of er ook jonge ooievaars waren, kon ik niet zien.

Veldbloemen bij Haaften

Veldbloemen bij Haaften

Bloemetjes
De wind was warm, maar door het transpireren kreeg ik al fietsend de nodige koeling. Na Leerdam viel de warmte door de vele bomen langs de wegen mee. Ik kon heerlijk in de schaduw rijden. Mooie uitzichten over de Linge.
Ter hoogte van Gellicum de achterlanden opgezocht: rechthoekig weiland, omzoomd met hoge bomen, later overgaand in landbouwgebied. Kan me niet herinneren hier ooit te hebben gefietst. Het was een feest om onderweg te zijn.
Rijdend in de richting Haaften (ik zou niet meer door Beesd komen) viel mijn oog op prachtige, veelkleurige bloemenzeeën langs maisakkers aan weerszijden van de weg. Zo zie je het niet vaak. Het deed me denken aan een passage in de Bijbel waarin Jezus zijn leerlingen op de pracht van de bloemen in het veld wijst, met het oog op het eeuwige “wat trekken we vandaag weer eens aan?”. Met de camera kon ik de bloemen mooi in beeld brengen.

Kasteel Ammersoyen

Kasteel Ammersoyen

Kasteel Ammersoyen
Door ging het, naar Haaften en de Waaldijk, om tegen het heetst van de dag over de Martinus Nijhoff brug te fietsen. Ik had het idee om in Zaltbommel te lunchen, maar raakte aan de rand van Zaltbommel de weg naar het centrum kwijt. Zodoende bij een tankstation cola gekocht (niet voor het eerst, niet voor het laatst) en via Bruchem en Kerkwijk naar Ammerzoden. Over smalle weggetjes langs het akkerland gereden. Fietspaden gevolgd langs rustige provinciale wegen. Wat een heerlijkheid! Voortdurend het idee in het mij zo lieve Noord-Brabant te fietsen. Ik was echter in Gelderland. Een enkele keer liet de bewegwijzering te wensen over maar er waren altijd wel fietsers aan wie ik de weg kon vragen.
Rond half twee, na ongeveer 65 kilometer, stond ik voor kasteel Ammersoyen. Dit uit de veertiende eeuw daterende kasteel is in de zeventiende eeuw herbouwd, De vierkante vorm met vier hoektorens is in de dertiende eeuw bedacht door graaf Floris V. Een grote serie foto’s gemaakt met uiteenlopende belichtingen. Thuis viel het resultaat van enkele ervan bepaald niet tegen.
De muren van de binnenplaats waren wit geschilderd. Geen idee wat daar de bedoeling van zou zijn, of het zou vochtwerende kalk moeten zijn. Naar beneden, de taveerne in. De barman vond het jammer dat ik geen rondleiding wilde maar mijn bezoek beperkte tot het bestellen van een tosti en een cola. De tosti smaakte goed en ik bestelde nog maar eens een cola, want de zon was op zijn warmst. Met een knipoog naar de warmte droeg ik vandaag het “Café Ledig Erf” fietsshirt, met op de mouwen het logo van Westbroek Wielersport, waar ik ruim twintig jaar geleden mijn Gazelle heb gekocht die het na al die jaren, mede dankzij Leewis Tweewielers in De Meern, nog steeds goed doet.

Zicht op Well

Zicht op Well

Door het niet al te kleine Ammerzoden heen de Wellsedijk opgereden, die langs de Maas loopt. Een mooi uitzicht vanaf de bocht van de dijk op het dorpje Well. Aan het einde rechtsaf, de Slijkwellsedijk op. Plotseling zag ik een routebordje van de LF7 die ik op 29 juli vorig jaar met mijn fietsmaat van Nieuwegein tot Best had gefietst (in Best staken we via de LF13 door naar Venlo). Leuk hier weer eens te fietsen, langs de kleine boerderijen aan de voet van de dijk en in Nederhemert Noord de “Gebroeders Remmerde” molen, een uit 1716 daterende zeskante, buiten bedrijf zijnde korenmolen, bedekt met dakleer.
Op de Maas was er bijna geen scheepvaartverkeer. Wel voeren er af en toe plezierjachten en zocht een enkeling verkoeling in het water. Het uitzicht over de gebieden achter de dijk was prachtig. Het grasland lag er door de sporen van het hooien groen geschakeerd bij en werd afgewisseld door korenvelden. Soms graasde er vee. Er heerste een serene rust, ook op de dijk, waar maar weinig verkeer was, op enkele fietsers na. Ik heb deze rit vrijwel geen racefietsers gezien. Was dat vanwege de warmte of de “Tour du Jour” over de Utrechtse Heuvelrug, die vandaag werd gereden? Bewust had ik ervoor gekozen daar niet aan mee te doen: te warm (zeker voor iemand die niet tot het ras der klimgeiten hoort) en teveel Snelle Jelles.

Brabant bordIn Brabant tegen wil en dank
In Aalst het verdere verloop van de route uitgeknoopt met behulp van een knooppuntenbord. In de veronderstelling dat een oversteek van de Maas richting Leerdam zou leiden, de pont naar Veen opgereden, na eerst een blik cola uit een frisdrankautomaat te hebben getrokken. Aan de overkant rechtsaf, naar Wijk en Aalburg, om vandaaruit naar Leerdam te fietsen. Tot mijn verbijstering zag ik langs de kant van de weg een provinciebord met het opschrift “Welkom in Brabant”. Ik dreigde verder van huis te raken. Via Wijk en Aalburg langs de aan de dijk staande molen “De Twee Gebroeders” naar Heusden. Zonder zicht op de drie standerdmolens fietste ik over een onverhard pad op een dijk naar de voormalige tramhaven, waar de trams van Heusden de reizigers aansluiting boden op schepen richting Amsterdam en Rotterdam. Langzaam drong het tot me door dat ik hoe langer hoe meer uit de koers raakte. Wat nu? Rijden naar Waalwijk / Gorinchem leek me heel erg ver om. Aankoersen op Den Bosch hoorde tot de mogelijkheden, maar ik had geen zin om vanuit Den Bosch via het gebruikelijke Zaltbommel – Geldermalsen – Culemborg – Schalkwijk – Houten – naar huis te fietsen. Er zat niets anders op dan terug te gaan naar Veen.
Rondje PontjeDe pontbaas in Veen gaf me op vriendelijke toon een uitbrander omdat ik de pont vanaf de linkerzijde opreed. In het ergste geval had ik geschept kunnen worden door de oprijklep van de pont, zei hij. Een volgende keer zou ik zijn woorden ter harte nemen.
Ondertussen worstelde ik met de vraag hoe vanuit Aalst naar huis te fietsen. De achterkant van de veerkaartjes boden uitkomst. De Veerdienst Gorinchem, die de ponten in deze regio exploiteert, had hierop twee knooppuntenroutes afgebeeld, “Rondje Pontje” genaamd. Volgens een van deze rondjes was het mogelijk om vanaf Aalst door te steken naar Brakel. Dat kende ik nog van de rit met mijn fietsmaat over de LF7! Vanuit Brakel kon ik naar Leerdam en naar huis. Bij de pontbaas nagegaan of de pont bij Brakel in de vaart was. “Tot een uur of tien vanavond” zei hij.
Via de LF7 naar Brakel gereden en met de pont de Waal overgestoken. Via de N848 naar Leerdam, niet het meest leuke deel van de rit vanwege de eentonigheid van het landschap. Even voor Leerdam dacht ik rechtsaf te moeten richting De Oude Horn, het voormalige gemaal, om vandaaruit de Diefdijk op te rijden. Ik kwam echter in Asperen terecht en was weer eens uit de koers. Omgekeerd, terug naar de N848 en vandaaruit het centrum van Leerdam ingereden, dat bevolkt was met wandelaars die op zoek waren naar een ijsje. Er was geen doorkomen aan.

PellegrinoBijtanken
Na enige tijd de uitvalsweg naar de Diefdijk gevonden. Wat betreft rust was de Diefdijk een oase. Wat betreft de temperatuur niet. Geen bomen langs de weg, dus nergens schaduw of verkoeling. Niet dat ik dorst had, maar verkoeling kon ik goed gebruiken. Over de Bolgerijsekade rijdend, zocht ik naar een bankje om even uit te rusten. Nergens een bankje te bekennen. Wel een wegwijzer met de aanduiding dat Vianen drie kilometer verderop lag. Op het industrieterrein van Vianen aangelegd bij een tankstation. Een gezellig praatje gemaakt met de uitbaatster en in een mum van tijd een liter Pellegrino gedronken, een mild, licht koolzuurhoudend bronwatertje waardoor mijn maag, die voor mijn gevoel stijf stond van alle suikerhoudende cola en sportdrank, weer een beetje op orde kwam.
Via Rijnenburg naar huis. Niet extreem moe, tevreden over de afgelegde afstand, de behaalde gemiddelde snelheid en al het moois dat ik onderweg had gezien.

De Meern, 21 juli 2013
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s