Donderslag bij heldere hemel (De Meern – Gouda – Vlist – De Meern)

Doorkomstplaatsen
De Meern – Achthoven Oost – Heeswijk – Montfoort – Willeskop – Oudewater – Haastrecht – Gouda – Achterbroek – ‘t Beijersche – Stolwijk – Bilwijk – Vlist – Bonrepas – Schoonhoven – Willige Langerak – Lopik – Graaf – Uitweg – Lopikerkapel – IJsselstein – Nieuwegein – Rijnenburg – De Meern
Solo. 91,16 km in 3:59:19; AvS: 22,86 km/u.
21o. Perioden met zon. Regen bij Gouda. WNW kracht 3.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Oost-Nederland

Oost-Nederland

Utrecht, Zuid-Holland, Noord-Brabant

Utrecht, Zuid-Holland, Noord-Brabant

Eigenlijk was ik vandaag van plan de 100 kilometer-versie van de “Hel van de Heuvelrug” te fietsen, een vrije toertocht, georganiseerd door de Driebergse Tourclub, op voorwaarde dat het weer zou meewerken (geen regen of onweer). Dit plan werd getorpedeerd door een stel jongeren, twee straten verderop, die het in hun hoofd hadden gekregen tot vroeg in de morgen een tuinfeest te houden met muziek, geschreeuw en dronkemansgelal. Van slapen kwam dus niets. Dat leek me niet bevorderlijk voor een pittige klimtocht.
Na wat zoeken op Internet vatte ik het plan op de “TOP-fietsroute” langs de Rottemeren te rijden. “TOP” betekent: Toeristisch Overstap Punt, een plek waarop men de auto kan parkeren en vandaaraf een mooie fietstocht of wandeling kan maken.  In Oost-Nederland zijn ze herkenbaar aan een kegel. In Utrecht, Zuid-Holland en Noord-Brabant zijn ze herkenbaar aan een groene, gestileerde grashalm. Een overzicht van de overstappunten in deze provincies is te vinden op www.toproutenetwerk.nl. Er zijn tientallen fietsroutes en het aantal ervan neemt nog steeds toe. Op de website staan per route de knooppunten vermeld.
Als startpunt koos ik knooppunt 6 bij Zevenhoven. Omdat de weersvooruitzichten nogal wisselend waren, besloot ik via de N228 van De Meern naar Gouda te rijden om vandaaruit langs de A12 richting het knooppunt te gaan. Het was niet al te druk op de provinciale weg, zodat ik prachtig uitzicht had over het slagenlandschap links van de weg, met de uitgestrekte, door sloten van elkaar gescheiden weilanden, soms begraasd door koeien en schapen.

Afbuigen door de regen
In de buurt van Haastrecht vielen uit de bomen een paar regendruppels. Het wegdek was erg nat. Kennelijk reed ik achter een wegtrekkende bui aan.
Met een gemiddelde van 23/u naderde ik Gouda. Het begon zachtjes, later iets harder te regenen. Was ik bezig de bui in te halen? Een gang naar Zevenhuizen leek me dan ook niet zo verstandig. Aan de rand van Gouda sloeg ik linksaf richting Stolwijk, om binnen de kortste keren de provinciale weg over te steken, de LF2 volgend over de mij onbekende Gouderakse Tiendweg, een eenzaam, muisstil, kilometerslang geasfalteerd karrespoor van wisselende kwaliteit. Een typisch LF-weggetje, dus. De hoogspanningsmasten aan de horizon links van de weg verstoorden het uitzicht enigszins.

’t Beijersche: boerderij “Vreede is Rijckdom”

Vrede maakt een mens rijk
Omdat ik geen zin had richting Gouderak te rijden, sloeg ik bij een ANWB-paddestoel linksaf richting Achterbroek, om aan te komen in het leuke gebied waar ik op 25 mei van dit jaar in zonnige, winderige omstandigheden reed. Vandaag was het ook leuk. Vergeleken met een paar maanden geleden had ik meer oog voor de omgeving. In buurtschap ’t Beijersche niet gekozen voor de ventweg links van de wetering, maar voor de hoofdweg rechts ervan. Langs een mooie boerderij gereden met aan de voorkant het motto “Vreede is Rijckdom”. Een mooi motto, anders dan motto’s als het veel voorkomende “Ouders Vrucht”, “Arbeid Adelt” of “Krek wa’k wou”. “Vrede maakt een mens rijk” dacht ik, ontspannen genietend van de rust en de mooie boerderijen. Na thuiskomst plaatste ik deze gedachte als lijfspreuk op mijn Facebook-pagina.

De Vlist

De Vlist

Aan het einde van ’t Beijersche rechtsaf naar Stolwijk en Bilwijk. In een restaurant aan de Vlist cola gedronken. De uitsmijters die op de menukaart stonden, waren niet aan mij besteed.
Het was prachtig weer. Talloze wandelaars, fietsers en motorrijders genoten ervan. Op het riviertje de Vlist was het niet zo druk. Een man en een vrouw in een kajakachtige roeiboot peddelden in alle rust door.
Op de kade bij de pont in Schoonhoven twee dik belegde broodjes kaas gegeten en een halve liter Aquarius drank tot me genomen. Het was warm, iets dat je pas merkte als je stilstond, niet als je fietste. Even gespeeld met de gedachte de Lek over te steken en naar Groot Ammers te rijden. Het was half vier, tijd genoeg. De hemel was echter aan het betrekken, dus ik koos ervoor om over de Lekdijk naar huis te gaan. Dat werd dwarrelen door Lopik en de in de nabijheid ervan liggende dorpjes en gehuchten.
In IJsselstein aangekoerst op de evenwijdig aan de A2 lopende fietspaden richting en langs Nieuwegein. Daarna met hoge snelheid (28/u, hoe kan dat toch steeds hier?) over de Nedereindseweg rechtdoor naar school en kantoor.

De Meern: wolkbreuk

Donderslag bij heldere hemel
Ter hoogte van het viaduct van de A12 klonk achter mij een luidkeels briesen alsof een paard wanhopig bezig was op adem te komen. In werkelijkheid ging het om de mannelijke helft van een fietsduo. Ze hadden er in hoog tempo (30-40/u) 54 kilometer op zitten. Er was een insect in zijn keel gevlogen met alle narigheid van dien. Terwijl ze, nadat het stoplicht op groen was gesprongen, voor me uit gingen rijden, hoorde ik het meisje aan hem vragen of de richting waarin ze reden naar het station voerde. Bij de kruising met de Rijksstraatweg tuurden ze op een knooppuntenbord. “Richting het station is het hier rechtsaf!” zei ik en vertelde hoe ze na zes kilometer op Utrecht Centraal zouden zijn. “Mooi, dan zijn we voor de bui binnen!” zei het meisje, terwijl het zonnig en broeierig was.
Toen ik onder de douche vandaan kwam en me wilde afdrogen, klonk een snerpende donderklap, waarna een hoosbui losbrak die me het zicht op de Zonstraat geheel en al ontnam. En dat nog geen kwartier na thuiskomst!

De Meern, 5 augustus 2012
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s