Vriesdauwtrappen bij kasteel De Haar

Doorkomstplaatsen
De Meern – Harmelen – Breeveld – Houtdijken – Laag Nieuwkoop – Haarzuilens – Maarssenbroek – Maarssen – Breukelen – Tienhoven – Hollandsche Rading – Lage Vuursche – Bilthoven – Groenekan – Utrecht – De Meern
Met mijn fietsmaat (van De Meern tot Utrecht). 68,37 km in 3:23:42; AvS: 20,13 km/u.
Toenemend bewolkt; terug in De Meern lichte motregen. 6,2 – 8,8 o. W kracht 2 – WNW kracht 2.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

De temperatuur van vandaag, 1 december, de datum waarop de meteorologische winter begint, was dezelfde als die van vorige week zondag, toen we voorbij Vianen door een koude noordenwind van de Lekdijk werden afgeblazen. Vandaag was de wind beduidend zachter. De omstandigheden waren dan ook stukken aangenamer.
Na ons opgewarmd te hebben met Senseo Extra Dark, op de fiets voor een dwarreltochtje in de omgeving van Harmelen. De lucht was strakblauw en de zon gaf zowaar warmte af. Binnen de kortste keren werden we overschaduwd door een grauw geschakeerd wolkendek. Dat mocht de pret niet drukken. De kale bomen langs de weg en in het weiland stonden in scherp contrast met de vaag-grijze hemel. De bontgekleurde bladeren (sommige bomen droegen nog blad) accentueerden het geheel bijzonder fraai.

Kasteel De Haar

Kasteel De Haar

Een oude wens vervuld…
In het weiland links van de Hollandse Kade liepen twee zilverreigers, op zoek naar voedsel. Evenals bij eerdere gelegenheden was fotograferen er niet bij; met trage wiekslagen vlogen deze kennelijk schuwe vogels weg toen we aan kwamen fietsen.
Ik wilde nog eens zien of het mogelijk was vanaf de Ockhuizerweg een foto te maken van kasteel De Haar, verscholen tussen de bomen in het park. In het kielzog van mijn fietsmaat klom ik bij een transformatorhuisje langs de Ockhuizerweg over een hekje. We gingen het park in, molshopen en sleuven ontwijkend. Al snel raakten onze fietsschoenen en -sokken doorweekt van koud water. Dauwtrappen was er niets bij.
Na een paar honderd meter kwamen we bij een gravelpad aan de rand van wat op een vijver leek, met aan de overzijde het kasteel. Het oogde bijzonder sfeervol. Zo had ik me het in de afgelopen maanden niet voorgesteld.
Aan de paaltjes langs het pad met daarop bordjes “audio-toer” te zien, waren we op het particuliere landgoed van het kasteel terechtgekomen. In gedachten zag ik de jachthonden van de slotheer op ons af stormen. In de verste verte was er echter geen geblaf hoorbaar. Kennelijk verkozen de honden de open haard in het kasteel boven het koude park in de buitengewesten.

Koersverlegging
“Naar Breukelen” stelde mijn fietsmaat voor omdat het tijd was voor de lunch. Langs de Vecht, na eerst de fietsbrug tussen Haarzuilens en Maarssenbroek te zijn overgestoken. De landgoederen aan de oevers van de Vecht lagen er mooi bij. De tuinen waren dik bezaaid met goudbruine bladeren. Met enige regelmaat werden we tegemoet gereden door groepjes racefietsers.
Aan de rand van Breukelen besloten we de late herfst eer aan te doen met het nuttigen van een pannenkoek in het bosrijke Lage Vuursche. We reden langs het Tienhovens Kanaal en de bruingrijze rietlanden van de Bethunepolder die binnenkort een andere bestemming krijgt, waardoor er trilvenen ontstaan, graslanden en meertjes.
Even buiten Tienhoven maalde molen “De Trouwe Wachter” met volle zeilen. Sinds de renovatie is de plaquette die vroeger aan de rand van de sloot stond en waarop in een vierregelig gedicht beschreven was hoe in de Tweede Wereldoorlog de stand van de wieken de onderduikers in de omgeving van de molen voor Duitse activiteiten waarschuwde, op de schoorsteenstrook bevestigd.
Een fietsend echtpaar uit het Brabantse Made was onder de indruk van het feit dat een racefietser en een mountainbiker (wij, dus) niet in volle vaart doordenderden maar de tijd namen de molen en haar omgeving te fotograferen.
De hekken aan het begin en eind van het door Natuurmonumenten beheerde gebied langs het Tienhovens Kanaal stonden wagenwijd open, zodat we ongehinderd onze weg naar Lage Vuursche konden vervolgen. In restaurant “De Fazantenhof” deden we ons tegoed aan pannenkoeken en warme chocomel. Daarna gingen we door de bossen van Lage Vuursche terug naar huis.
Al met al een gevarieerde herfstrit door polders, bos en landschapsparken.

De Meern, 1 december 2013
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s