De Montferlandtocht 2011, 130 km versie (ETP Zutphen)

Doorkomstplaatsen
Zutphen – Vierakker – Wichmond – Hoog Keppel – Nieuw Wehl – Nieuw Dijk – Beek – Stokkum – ‘s-Heerenberg – Zeddam – Loerbeek – Loil – Angerlo – Doesburg – Ellecom – De Steeg – Rheden – Posbank – Zijpenberg – Emmapyramide – Rozendaal – Terlet – Loenen – Eerbeek – Dieren – Doesburg – Ellecom – Dieren – Cortenoever – Zutphen
Met mijn fietsmaat (van Zutphen tot Zutphen). 155 km in 7:03:00; AvS: 21,99 km/u.
Bewolkt, in de latere middag opklarend en toenemend zonnig. Zwak/matig W.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Een plan dat in het water viel
Gisteren had-ie gereden moeten worden: de 160 km versie van de Vael Ouwe Tocht. Helaas! Eergisteren waren de weersvooruitzichten slecht: grauw en (mot-)regen. Druk SMS-verkeer met mijn fietsmaat, die er niet veel voor voelde om te starten. Ook mij leek het niets om onder deze omstandigheden de Vael Ouwe Tocht te gaan rijden: regen, gladde klinkerwegen, natte grindpaadjes, scherpe afdalingen en tal van snelle Jelles die op het scherpst van de snede voorbij zouden daveren.
Voorgesteld zaterdag de ketting droog te houden en zondag naar Overloon te gaan om vandaaruit de door toerklub Overloon georganiseerde Djeenz heuveltocht te rijden, die door het Reichswald zou voeren. De 695 hoogtemeters van deze tocht leken mijn fietsmaat voor mij te pittig.

Logo ETP Zutphen

Logo ETP Zutphen

Op de kalender van de Nederlandse Toerfietsunie (NTFU) stond ook een andere tocht, de Montferlandtocht, georganiseerd door toerclub ETP Zutphen. Vertrek tussen 8:00 en 10:00. Er waren twee afstanden: 80 en 130 km. We kozen voor de 130 km versie. Op de website van toerclub ETP Zutphen stond geen informatie over waar de tocht naartoe zou voeren, maar in deze omgeving kun je je qua landschap nooit een buil vallen. Het is een beetje buitenland, om het zo maar eens te zeggen, als je zo vaak door de polders van West-Utrecht rijdt.
Om 06:45 ging mijn Gazelle de Kangoo van mijn fietsmaat in en reden we naar Zutphen over een uiterst stille A12. Na enig zoeken vonden we aan de rand van Zutphen het clubhuis van toerclub ETP Zutphen. Het was er een gezellige, drukke boel. We werden onthaald met koffie, een krentenbol en bananen. Volgens de mensen achter de inschrijftafel had de 130 km versie een lengte van 140 km. Geen probleem, vonden we. Maar de finish zou om 16:00 sluiten, waardoor de beschikbare tijd ongeveer 7½ uur zou zijn. Tamelijk krap.

Montferlandtocht 2011

Montferlandtocht 2011

En route!
Vertrokken met startnummer 122. Mijn fietsmaat had meteen flink de vaart erin. Mijn enkels voelden aan als loden scharnieren en het duurde zeker een uur voor ik het goede ritme gevonden had en soepel kon rijden.
Het was een apart landschap, in de Achterhoek en het Montferland. Vrijwel geen grindpaadjes in het parcours, maar geasfalteerde weggetjes langs soms kleine kavels, akkerland en weiland, maisvelden en door bosrijk gebied. Het leuke van dit soort tochten is dat je ergens rijdt waar je bijna nog nooit bent geweest. Qua boerderijen was het een bonte schakering van tal van typen, soms erg hedendaags ogend. Of dat door restauratiewerkzaamheden kwam of omdat het gewoon nieuwbouw was, kon van een afstand niet worden gezegd. We zagen onderweg ook nog twee molens met “Van Riet” roeden, die niet opgehekt zijn maar van draaibare kleppen over de lengte van de roede-as voorzien zijn en van stroomlijnneuzen.

Zeddam: torenmolen

Zeddam: torenmolen

Het heuvelgebied in
Heerenberg kwamen, waar we even een rustpauze inlasten en een banaan verorberden. Daarna ging het door naar Zeddam, waar een pittig klimmetje over een klinkerweg langs de eeuwenoude grafelijke torenmolen voerde.
Op het dorpsplein in Loil werd een grote markt gehouden. Gezellige sfeer, veel kraampjes en in een uithoek van het plein de controlepost. We maakten van de gelegenheid gebruik om even uit te rusten en ons tegoed te doen aan koffie en appelgebak. Daarna vervolgden we de route naar Doesburg, met een prachtig uitzicht over de IJssel, om vervolgens aan te koersen op Ellecom en De Steeg, plaatsen die we van eerdere Vael Ouwe Tochten kenden.
In De Steeg rechtsaf geslagen en stevig geklommen naar de Posbank, die er prachtig groen bij lag. Vroeger kwamen we altijd vanuit Rozendaal naar de Posbank. De aanblik van vandaag was veel mooier. Tot in de verte konden we links van ons het glooiende landschap zien. De organisatie stuurde ons ook over de Zijpenberg en de Emmapyramide, kuitenbijters die al mijn aandacht vroegen, maar die ik, in tegenstelling tot de Vael Ouwe Tocht van vorig jaar, met de kleinste versnelling kon bedwingen zonder af te stappen, per halve pedaalomwenteling in- dan wel uitademend. Het viel het me op dat veel toerfietsers met zeer kleine versnellingen (in jargon: piemelverzetjes) en hoge snelheid klommen. Hun verzet is stukken lichter dan mijn kleinste versnelling. Iets om eens onder handen te laten nemen bij de eerstvolgende onderhoudsbeurt.
Bij kasteel Rozendaal hielden we rust. Een lange stoet antieke tweedeurs Mercedessen trok aan ons voorbij, bezig met een rally. Mijn fietsmaat had last gekregen van een vreemd soort uitslag die veel jeuk gaf. Geen idee waardoor dat werd veroorzaakt. Het zakte later af. De helm die ik met flinke korting had gekocht en waarop de organisaties van toertochten aandringen, had (a) geen functie en (b) zat niet zo lekker. Mijn fietsmaat bood aan hem op haar bagagedrager vast te binden, maar dat ging niet. Ik moest hem dus blijven dragen. Maar of het nut had?

Uitstekend uitgepijlde route
Om 13:50, tien minuten voor sluitingstijd, op kilometer 97, na een kudde Schotse Hooglanders achter hekken gezien te hebben, arriveerden we bij café-restaurant De Thermiekbel bij luchthaven Terlet, vol zweefvliegtuigen. Stempeltje halen en wegwezen, de A50 langs. Iets verderop fungeerde een stapel boomstammen als zitgelegenheid voor onze lunch. Mijn fietsmaat had brood met geitenkaas meegenomen, ik Sultana wafeltjes. Gaandeweg werd het parcours weer vlakker, maar het bleef landelijk en ook klam; het leek alsof er voortdurend buitjes waren gevallen, zoveel water stond er her en der nog op de weggetjes.
De route was uitstekend uitgepijld. Aan de finishtafel vertelde men ons dat twee-sterren tochten zodanig uitgepijld moesten zijn dat na een afslag een rechtdoor wijzende pijl stond. ETP Zutphen had dit prima verzorgd. Bij de Rabo Plassentocht van 29 mei van dit jaar, ook een twee-sterren tocht, was me deze manier van uitpijlen niet opgevallen.

Medaille

Medaille

Te laat, maar toch een medaille
Na de tweede doorkomst door Doesburg viel aan de rand van Doesburg geen pijl meer te bekennen. Zouden ze al zijn opgehaald? De sluitingstijd was 16:00 uur en we waren al een half uur over tijd. Mijn fietsmaat gooide haar Motorola met navigatie in de strijd. Door het zonlicht viel er op het scherm helaas niets te zien. Uiteindelijk brachten de knooppuntenborden uitkomst en zoefden we met een vaart van 27 km/u zonovergoten en wel naar Zutphen.
Bij aankomst om 17:20 hadden we volgens mijn fietscomputer 153,68 km gereden met een AvS van 22,08 km/u, een voor ons ongekende prestatie. Volgens de fietscomputer van mijn fietsmaat hadden we 568 hoogtemeters afgelegd, inclusief alle keren dat we in Doesburg over de IJsselbrug waren gereden. Het parkeerterrein bij het ETP-clubhuis was op de Kangoo na leeg. Achter het clubhuis stonden dikke-banden-fietsen en waren er mensen aan het natafelen. Reden genoeg, vond ik, om ons formeel af te melden. Dat resulteerde in een medaille, ontworpen ter gelegenheid van het “Breedtesport evenement” van vandaag (men had in Zutphen tal van activiteiten georganiseerd, waaronder een tocht voor scootmobielen). Op onze mededeling dat we ongeveer 153 km hadden gereden, was het antwoord dat de route eigenlijk 147 km lang was. Gek, zo’n verschil in kilometrage. Dat was ook bij de Giro d’Utrecht van 8 mei van dit jaar en de Rabo-Plassentocht. Later maar eens uitzoeken.
Trots op het behaalde resultaat en de geleverde klimprestatie gingen we huiswaarts. In De Meern genoten we in de tuin van een ijskoud weizenbiertje en deden we ons tegoed aan een loempia en een maaltijd met witte rijst, tjap tjoy en cha sieuw, met op de achtergrond de DVD van Zucchero’s concert in 2004 in de Royal Albert Hall in Londen.

De Meern, 26 juni 2011
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s