Niemandsland en brugdorpen (Hogebrug, Driebruggen, Nieuwerbrug)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
(1)
De Meern – De Meern Oudenrijn – Ringkade – De Meern Strijkviertel – De Meern
(2) De Meern – Reijerscop – Mastwijk – Montfoort – Snelrewaard – Oudewater – Tappersheul – Ruige Weide – Poppelendam – Hogebrug – Driebruggen – Waarder – Nieuwerbrug – Woerden – Nijverheidsbuurt – Zegveld – Achttienhoven – Kanis – Kamerik – Houtdijken – Geestdorp – Gerverscop – kasteel De Haar – Vleuten – De Meern
Solo. 80,13 km in 4:04:36; AvS: 19,65 km/u.
Eerste deel van de rit (De Meern – Ringkade – De Meern): bewolkt, aanhoudende lichte regen.
Tweede deel van de rit: wolkenvelden, af en toe zon. 4,8 – 8,6 – 6,7o. ZZO kracht 2 – O kracht 1 – Z kracht 1.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Door de weersomstandigheden viel de rit van vandaag in twee delen uiteen. Tegen de verwachting in begon het ’s ochtends na vertrek aanhoudend te regenen, zodat ik na korte tijd besloot terug te rijden naar huis, in afwachting van beter weer. Dat kwam in de middag, zodat ik een dwarreltocht kon fietsen die uiteindelijk zou uitmonden in het rijden van de 400e jaarkilometer.

De Meern: Ringkade

De Meern: Ringkade

Niemandsland
In de ochtend onder een geschakeerde lucht vertrokken voor een rit met als doel een lus te rijden over Wijk bij Duurstede. Eerst achter De Meern het poldergebied onder Rijnenburg opgezocht. Vanaf de Heijcopperkade kun je vlak voor de N228 linksaf, over de Ringkade de polder in. De waarschuwing dat de kade door een hek is afgesloten kan, in ieder geval vandaag, met een gerust hart in de wind worden geslagen. Het verzoek halverwege de Ringkade het hek te sluiten kan eveneens worden genegeerd. Langs de weg staat een hek, maar zonder slot.
De Ringkade is een smalle kade met een in deplorabele staat verkerend wegdek. De linker- en rechterberm zijn over de volle lengte van de kade verzakt tot sterk verzakt, met als gevolg de nodige gaten en scheuren. Op het middengedeelte valt tamelijk goed te fietsen, waarbij ik me gelukkig prijs dat de wielen van mijn Gazelle – een randonneur – verzwaarde spaken hebben en 28 mm banden. Een fotostop gemaakt om het wegdek van de kade te vereeuwigen.
Sinds het begin van dit decennium zijn er plannen om in deze polder koopwoningen te bouwen. Het poldergebied moet veranderen in de eerste duurzame en klimaatbestendige wijk van Nederland, waar men prettig woont, recreëert en werkt. Een bedrijventerrein is ook onderdeel van de plannen. Misschien verklaren deze plannen de aanwezigheid van een park aan het begin van de Noord IJsseldijk en verderop van jachthaven Marnemoende aan de Hollandsche IJssel.
Volgens RTV Utrecht zijn de bouwplannen vanwege de economische crisis in de ijskast gezet. Dat betekent niet dat de rust is teruggekeerd in de polder. GroenLinks, geërgerd over de afwijzing van het plaatsen van windturbines langs het industriegebied Lage Weide, heeft haar oog laten vallen op de Rijnenburgse polder. Ze heeft de steun van het CDA, de Christen-Unie en Leefbaar Utrecht. De VVD is tegen, want zij is tegen plaatsing van windturbines in stedelijk gebied. De tijd zal leren wat er hier gaat gebeuren. Als het aan mij ligt: niets.
Op een van een zonnepaneel voorzien gemaaltje, een koppel zwanen en een enkele weidevogel na was het vandaag een en al rust op en rond de Ringkade. Geen mens te bekennen. Een uniek stukje niemandsland onder de rook van De Meern. Jaren geleden had ik hier op mijn bromfiets een bijna fataal ongeluk, toen een groepje lammetjes plotseling rechts van mij uit de droge sloot opdook, met mij ging meerennen en vervolgens de kade overstak. Twee lammetjes overleefden dit niet. Dat ik het wel overleefde, dankte ik aan het feit dat ik na een salto net niet mortale op mijn rugzak op de grond viel, waarna ik de bromfiets met het volle gewicht op mijn heupen kreeg.
Terwijl ik dit overdacht, begon het te regenen. In aanvang motregen, korte tijd later aanhoudende regen. Het fietsen ging niet lekker. Omdat het lunchtijd was, besloot ik terug te keren naar huis en me tegoed te doen aan erwtensoep, in afwachting van betere tijden. Het lusje over de Ringkade langs de Middelwetering besloeg 12,5 km.

Geen hond te bekennen
Terwijl ik me aan de erwtensoep tegoed deed, brak de zon door, om bij vertrek weer achter de wolken te gaan. Buienradar meldde dat het over een uur of twee weer gaan regenen. Dat viel te bezien. De hemel was te geschakeerd om op regen te duiden.
Vertrokken met in de achterzak de kleine camera en op het frame een met Appelsien gevulde bidon. Over de Reijerscop naar Mastwijk en Montfoort. Ook vandaag waren er op de erven langs de Reijerscop gelukkig geen loslopende honden. Er zijn dagen dat die er een sport van maken achter toerfietsers aan te rennen om te ontaarden in vervelende kuitenbijters.

2014-02-10 04 Ruige Weide Zwanenplas

Ruige Weide: picknickplaats aan de Zwanenplas

Picknick in de Ruige Weide
In Montfoort het plan opgevat naar Snelrewaard te rijden over de Waardsedijk en vandaaruit via Linschoten weer naar huis. Gaandeweg ging het fietsen echter beter, zodat ik besloot de lus te verleggen richting Hekendorp.
Her en der langs sloten en erven bloeiden madeliefjes en groepjes sneeuwklokjes, alsof koning Winter definitief op zijn retour is. Grappig. Langs het brandpad achter mijn huis bloeien tientallen paarse krokusjes. Lente alom, lijkt het.
In Oudewater aangekoerst op het vroegere buurtschap Tappersheul. Aan het einde van de Kerkwetering linksaf, de Ruige Weide in. Links van mij weilanden, rechts fraaie boerderijen. Ter hoogte van de Zwanenplas heeft de gemeente Oudewater in samenwerking met de ANWB een betonnen picknicktafel neergezet met uitzicht over de plas. Het bruine ANWB-paneel met informatie over de Ruige Weide dat langs de spoorbaan achter een hek stond, was verwijderd. Aan de rand van de picknickplaats staat nu een crèmekleurig paneel met informatie en een overzichtskaart. Vreemd genoeg is de overzichtskaart op het paneel afgebeeld met de Zwanenplas aan de onderzijde, dus tegen de kijkrichting in. Het lijkt mij logischer als de kaart een halve slag gedraaid wordt en opnieuw van namen wordt voorzien. Het informatiepaneel staat immers langs de Ruige Weide en niet aan de overkant van de spoorbaan, de kant van Hogebrug.
Leuk trouwens om te weten dat even verderop aan de Poppelendam twee molens hebben gestaan. Volgens http://www.allemolens.nl waren dat een stenen korenmolen en een wipmolen. Op de pagina De kernen van Reeuwijk staat een bijdrage van Richard Brusik over deze molens, vergezeld van een foto, waarop ze beide nog in bedrijf waren.

Ruige Weide: wolkenpartij

Ruige Weide: wolkenpartij

Hemels tafereel
In een weiland stonden her en der witte veren. Afgestapt om te zien wat men met die veren gemarkeerd zou hebben. Kievitsnesten? In de wijde omtrek was er geen kievit te bekennen, wel meerkoeten, waterkipjes, eenden en koppels zwanen. In andere weilanden stonden er geen veren.
Geen idee hebbend over het doel ervan, vervolgde ik mijn rit over de Poppelendam. Links van mij, met de toren van het klooster nabij Hekendorp aan de horizon, brak de  zilverkleurige zon door de egaal grijze hemel. Een smal rijtje grijswitte wolkjes lichtte door de zonneschijn op. Zo’n hemels tafereel zie je niet vaak. Het fotograferen ervan met de kleine camera was een heksentoer. Om het geheel te verlevendigen, liet ik een wilg als voorgrondvulling fungeren. Thuis vond ik dat hij wat minder op de voorgrond had mogen staan. De wilgloze foto’s vond ik echter te weinig diepte hebben.

Nieuwerbrug

Nieuwerbrug: tolbrug

Bruggen, bruggen en nog eens bruggen
Aan het einde van de Poppelendam sloeg ik rechtsaf en reed onder de spoorbaan door naar Hogebrug. Het gebied hier kent de nodige plaatsen waarin op een of andere wijze het woord “brug” voorkomt. En dus mijn neus achterna richting Driebruggen en via Waarder, omdat het fietsen steeds beter ging, naar Nieuwerbrug. De Weijpoortsche molen niet met een bezoek vereerd (jammer, anders zou ik nog door buurtschap Molenbrug gereden zijn) maar richting Woerden langs de N458 over de tolbrug, de enige tolbrug die Nederland rijk is. Middels een bord aan een hek worden voorbijgangers gemaand 0,50 Euro tolgeld te betalen, alleen, er is geen tollenaar die dit geld int. Volgens Wikipedia gebeurt dit op gezette tijden en zijn het de automobilisten die dit tolgeld moeten betalen. Een opschrift op de brug maakt voorbijvarende schippers duidelijk dat zij 1,75 Euro tolgeld moeten betalen. Vergeleken met de automobilisten lijken zij behoorlijk in de boot te worden genomen.

Op naar de 400 jaarkilometer
In Woerden linksaf naar Zegveld. Het werd me inmiddels duidelijk dat ik kans had de jaarkilometerteller op 400 kilometer te krijgen. Dat leek me wel wat.
Voorbij Zegveld belandde ik op de Milandweg. Hé, pontje, dacht ik! Terwijl de benen langzamerhand zwaar werden van de kou, fietste ik naar het kabelpontje dat ik op 2 februari jongstleden voor het eerst tegenkwam. Even ervoor had ik een door ooievaars bewoonde horst gezien. Ter hoogte van buurtschap Lagebroek fourageerde een ooievaar in het weiland. Niet verwonderlijk, Zegveld heeft een ooievaarsbuitenstation.
Met het kabelpontje de Grecht overgestoken, na een flinke teug Appelsien uit de bidon te hebben gedronken. Het begon te schemeren. Ik moest de vaart erin zetten want rijden in het donker zonder verlichting (ik had de batterijverlichting thuis gelaten) is geen pretje. Je ziet niets en als het tegenzit word je niet gezien. Het bleef echter nog vrij lang licht en wel zo lang dat ik ervoor koos via de Gerverscop naar huis te rijden in plaats van via Harmelen.
Voorbij kasteel De Haar naar Vleuten gereden. Rechts van mij stond een stuk weiland vol met wat vogelverschrikkers leken. Er is hier nogal wat landbouwactiviteit met op kleine, langwerpige akkertjes de meest uiteenlopende gewassen. Kennelijk was de tijd rijp om ze nu al met vogelverschrikkers te beschermen.
Op slag van donker reed ik de Meentweg op. Niet meteen de Zonstraat in maar nog een blokje om, om de dagafstand op 80 kilometer te krijgen. Uiteindelijk werden het 80,13 kilometers. De GPS-kilometerregistratie van Strava sloot hier met 79,3 kilometer goed op aan, wat ook gold voor de met GPS geregistreerde rittijd van 4:08:36 (mijn Sigma fietscomputer gaf 4:04:36 aan). De erwtensoep-lunch is bij Strava mooi buiten de tijdregistratie gebleven.

De Meern, 10 februari 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/112436977
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaart Niemandsland en brugdorpen

Routekaartje “Niemandsland en brugdorpen”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s