Sneeuwklokjes in Klein Limburg (rondje Wilnis – Haarzuilens)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Laag Nieuwkoop – Kockengen – Portengen – Wilnis – Demmerik – Nieuwer ter Aa – Breukelen – Kortrijk – Gieltjesdorp – Ockhuizen – Haarzuilens – Vleuten – Máximapark – De Meern
Solo. 45,56 km in 2:23:25; AvS: 19,06 km/u.
In aanvang zonnig, later toenemende bewolking. 6,8 – 11,1o. Z kracht 3 – Z kracht 4.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Met deze korte rit de krokusvakantie afgesloten. Een harde, koude wind waardoor ik de kilometers niet cadeau kreeg. Vanwege die wind had ik in de ochtend het plan om de molenviergang in Groot Ammers met een bezoek te vereren,  ingeruild voor een dwarrelritje in de wijde omgeving van Haarzuilens.

Bonte kleuren
Bij vertrek scheen de zon volop, wat buiten De Meern mooie vergezichten over de Oude Rijn opleverde. Bij de Heldambrug dit kleine riviertje overgestoken en richting Harmelen gefietst. Aan het einde van de Dorpeldijk rechtsaf, het smalle, in matige staat verkerende fietspad langs de Appellaan op, maar niet voordat ik me had ingehouden om een groepje achteropkomende racefietsers te laten passeren. De kopman zei tijdens het voorbijrijden vriendelijk goeiedag en gaf te kennen uitermate tevreden te zijn over het weer. Even verderop gingen ze linksaf, richting Harmelen. Ik ging rechtdoor naar het Kortjaksepad om daar maar eens te zien hoe ik de rit zou vervolgen.
Regelmatig ben ik vandaag kleine groepjes racefietsers tegengekomen. In voorgaande jaren voerden zwarte jackjes de boventoon. Vandaag droegen veel fietsers felgekleurde jackjes. Knalrood, helgroen, hemelsblauw en kanariegeel. Ook joggers dragen tegenwoordig dit soort jackjes. Je valt er in het verkeer goed mee op.

Kortjaksepad: zicht op kasteel De Haar

Kortjaksepad: zicht op kasteel De Haar

Onverwachte aanblik
Fietsend over het Kortjaksepad genoot ik van het uitzicht op het weiland en de boerderijen aan de horizon. Een paar van hen hadden witgepleisterde muren, wat een mooi contrast vormde met het grauwe bruin van de bomen en het bruingroene van de weilanden.
Naar rechts kijkend, zag ik plotseling tussen de bomen de contouren van kasteel De Haar. Een prachtgezicht! Normaal gesproken gaat het kasteel schuil achter het gebladerte. Nu niet. Fijn dat ik de Olympus camera had meegenomen, dat zou tot een mooie foto kunnen leiden. In de harde wind was het niet gemakkelijk de camera stil te houden. Daarom ook een paar foto’s genomen met een hekpaal als statief.

De polder Spengen

De polder Spengen

De polder Spengen
Over de Rodendijk en de Wagendijk naar Kockengen. Her en der meerkoeten, een enkele keer een fuut. Hoog boven het riet cirkelden twee bruine roofvogels. Vanuit het riet beantwoordden grauwe ganzen die zich daarin verscholen hielden, het gegak van een vlucht overtrekkende ganzen.
De molen even buiten Kockengen verkeerde in diepe rust, evenals Kockengen zelf. Het was nog veel te vroeg om te gaan lunchen, dus het fietspad langs de N401 opgezocht. Ter hoogte van Portengen linksaf om langs de Spengense polder te rijden, waarin een wipwatermolen staat. In dit deel van Utrecht is de oorspronkelijke, uit de middeleeuwen stammende afwatering nog steeds intact. Het geeft het open landschap een authentieke, ingetogen aanblik. Weteringen en slootjes lopen vanaf de weg naar verre einden. Een mooie aanblik van een groepje schapen langs een wetering met de Spengense molen aan de horizon deed me opnieuw stoppen voor een serie foto’s. De Spengense molen, die uit 1841 dateert, is nog steeds maalvaardig.

Korte Zuwe: zilverreiger

Korte Zuwe: zilverreiger

De vogel bijna gevlogen…
In Wilnis rechtsaf, de Ter Aase Zuwe op. Nu begon de wind zich goed te laten voelen. Een lichte versnelling gekozen met het oog op een rustig traptempo.
De Gazelle heeft met de nieuwe buitenbanden (Continental Supersport, 25 mm) andere rij-eigenschappen gekregen. Hij rijdt strakker, iets minder verend, maar comfortabel. Voor mijn gevoel hielp dat bij deze wind. Ik kon tot 19/u rijden, waar ik in soortgelijke ritten vroeger nog geen 16/u haalde.
De Korte Zuwe naderend, zag ik links in de berm een zilverreiger. In de sloot zwom een aalscholver. Met een ruime bocht naar links zo geruisloos mogelijk de Korte Zuwe opgereden en zo voorzichtig mogelijk omgekeerd. De zilverreiger liep wat heen en weer en stoorde zich niet aan mijn aanwezigheid. Nu kwam het erop aan! Langzaam de stuurtas geopend om de camera eruit te halen. De zilverreiger kreeg me in de gaten, wat tot het inmiddels gebruikelijke opstijgen en wegvliegen leidde. Maar hij ging niet ver het weiland in! De lens op telestand en uit de hand een serie foto’s gemaakt, hopend dat de camera niet teveel last zou hebben van de vanaf rechts aanwakkerende wind. Poseren was er niet bij voor de zilverreiger. Ik kon alleen een foto van voren maken. Maar goed, de foto is gemaakt en de uitvergroting is gelukt. Volgende keer beter!

Loeënde klokken van Limburg mien landj…
De leuke fotomomenten in deze rit hielden de stemming er goed in. Het werd tijd voor de lunch. Een pauze in Haarzuilens leek me wel wat. Een stukje langs het Amsterdam-Rijnkanaal gefietst om bij Breukelen rechtsaf te slaan, langs de N401 te fietsen en bij Kortrijk (waar men nog steeds protesteert tegen plannen in een weiland een groot transformatorstation te bouwen) linksaf.

Klein Limburg: sneeuwklokjes

Klein Limburg: sneeuwklokjes

In de omgeving van Haarzuilens is Natuurmonumenten nog steeds doende het vroegere boerenland te herinrichten. De nieuw aangelegde wandelgebieden zijn bij veel mensen in trek. Eén van die wandelgebieden heet Klein Limburg. Het ligt aan de overgang van de Polderweg in de Ockhuizerweg. Tijdens een korte fietstocht op 20 december vorig jaar had ik een foto gemaakt van de rand van dit wandelgebied, waar links van een slootje bomen groeien en rechts ervan weiland. Het leidt tot een mooi licht- en kleurenspel. Vandaag vielen mijn ogen open van verbazing. Over de volle lengte van de linker-oever bloeiden sneeuwklokjes. Een waar winter-tapijt! Ruim de tijd genomen dit tafereel vast te leggen. Blij dat deze camera zoveel instelmogelijkheden heeft: belichtingscorrectie, sluitertijd, diafragma. Ik begin meer en meer vertrouwd te raken met deze functies.

Het Wapen van Haarzuilens: boerenomelet

Het Wapen van Haarzuilens: boerenomelet

De inwendige mens
Bij binnenkomst in Haarzuilens zat de gang er dermate goed in dat ik in één keer door naar huis zou kunnen rijden. Omdat het vandaag de laatste rit in de krokusvakantie was, had ik zin in een verzetje. Ik stopte bij “Het Wapen van Haarzuilens”, legde de Gazelle vast met een nylon kabelslotje en ging het goed bezochte restaurant binnen. Het merendeel van de tafeltjes was bezet door een feestend gezelschap, maar voor mij was er ook nog plaats. De lunchkaart was erg gevarieerd. Mijn keuze viel op een boerenomelet. Als drinken: cola.
Aan een tafeltje tegenover mij zat een echtpaar met een zwarte cocker-spaniel, die “pas op de plaats” liep op de plavuizen, alsof hij op een loopband liep. Een vriendelijk, speels hondje dat iedere voorbijganger vrolijk tegemoet sprong (en in zijn sprong werd tegengehouden door de riem waarmee zijn baas hem aan de stoel had gelegd). Eén van de obers was zo vriendelijk het beest een bakje water aan te bieden. Na een paar teugjes kieperde het hondje het bakje om. Gelukkig konden de plavuizen er tegen en de ober ook.

Mijlpaaltje
Via het Máximapark, waar veel joggers en skaters bezig waren hun sport te beoefenen, naar huis, om daar tot tevredenheid te constateren dat het aantal jaarkilometers nu 618 bedraagt. Normaal gesproken bereik ik dat aantal pas tegen het eind van maart. Dat het dit jaar in februari is, heeft alles te maken met de zachte winter.

De Meern, 23 februari 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/115451647
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaartje "Sneeuwklokjes in Klein Limburg"

Routekaartje “Sneeuwklokjes in Klein Limburg”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s