Langs oude molens (rondje Den Dool – Hoornaar)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – De Meern Oudenrijn – Nieuwegein – IJsselstein – Vianen – Kortenhoeven – Lexmond – Achthoven – Sluis – Ameide – Den Dool + molen – Noordeloos – Hoornaar – Giessenlanden – Pinkeveer – Goudriaan – Nieuwpoort – Gelkenes – Schoonhoven – Willige Langerak – Zevender – Cabauw – Polsbroekerdam – Oudewater – Snelrewaard – Lange Linschoten – Linschoten – Cattenbroek – Woerden – Harmelen – De Meern
Solo. 90,76 km in 4:23:53; AvS: 20,63 km/u.
In aanvang zonnig. Vanaf Den Dool toenemende bewolking. 6,9 – 9,6o. ZZO kracht 2 – WZW kracht 2.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

We schrijven 4 maart 2014, de laatste dag van het carnaval dit jaar. Morgen, op Aswoensdag, kunnen de Roomskatholieken een askruisje halen, waarmee de Vastentijd wordt ingeluid. In de regio’s waarin ik vandaag fietste (een stukje Vijfheerenlanden, een stukje Alblasserwaard en een stukje Lopikerwaard) was op straat niets te merken van het carnaval. Wel van de lente! Tal van bomen stonden in bloei, waaronder de Japanse kers. Een bijzondere aanblik.

Een openstaande rekening
Bij het opstaan, me afgevraagd waar ik op deze zonnige lentedag naar toe zou gaan. Het zou leuk zijn een wat langere rit te maken. Amersfoort en omstreken? Een rit langs de Rijn? De Souburgse molen bij Alblasserdam opzoeken, die gered wordt van jarenlang algeheel verval? De ideeën kwamen af en aan zonder te beklijven. Pas toen ik de bidon met Appelsien vulde, viel het kwartje. De Stijve Molen! Die had ik op 16 februari van dit jaar willen opzoeken maar het weer werkte toen niet mee (harde wind en hagel). Vandaag woei het niet zo hard en zou het droog blijven. Een rondje over buurtschap Den Dool waar deze molen staat, zou haalbaar moeten zijn.

Een kijkje in de keuken van de veehouderij
Via Nieuwegein gereden, vanaf de Nedereindseweg over de fietspaden langs de A2. Een en al park en bomen met dunne, witte bloesem. Aan het einde van het park rechtsaf, IJsselstein in, de Hollandse IJssel over en naar de Jan Blanken brug, waarnaast de oude boogbrug ligt die, afgesneden van een op- en afrit, als herinnering aan vervlogen tijden fungeert.
Op de Lekdijk kreeg ik de indruk dat de wind van zuidoost naar west was gedraaid. Tegenwind! Niet voor het eerst dit jaar en gelukkig niet zo sterk als een paar weken geleden.
In Ameide de Broekseweg opgezocht. Erg onder de indruk van het weidse landschap hier. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Flevoland zijn de weilanden wel uitgestrekt, maar maken ze geen kale, eindeloze indruk. Aan de horizon zijn houtwallen zichtbaar en de daken van boerderijen, al of niet met silo’s of hooibergen. Typerend voor dit deel van Nederland.

Limousin runderfamilie

Limousin runderfamilie

Na enkele kilometers viel mijn oog op een muurschildering, aangebracht op een witgepleisterde muur van een gerenoveerde krukhuisboerderij met huisnummer 79: een stal met daarin runderen die zich tegoed deden aan hooi in de ruif. Er was teveel tegenlicht, zodat ik er geen foto van kon maken. Ondertussen was de boer naar buiten gekomen. We raakten aan de praat over het wel en wee van de veehouderij. Hij nodigde me uit een kijkje te nemen in de stallen onder het motto “pas als je van je fiets af stapt, zie je iets”. Drie grote stallen, vol met Limousin runderen, “vleesrunderen” zoals de boer zei. Koeien en stieren stonden in pais en vree bij elkaar. De afgelopen tijd waren er veel kalfjes geboren. Ze lagen alle nog bij hun moeder. De boer vertelde dat de verzorging van het vee veel werk met zich meebracht: twee keer per dag hooi (geen kunstmatig veevoer), de stallen uitmesten, op de meest onverwachte momenten (vooral ’s nachts) kalveren en nu maar wachten tot het vee naar buiten zou kunnen. De weilanden ogen droog maar zijn door de vele regen en het uitblijven van vorst erg drassig, vertelde hij. Voor het vee is dat geen doen, ook niet voor zijn paarden, waarvan er één 29 jaar oud was.
De boer was in 2001 met het houden van vleesrunderen begonnen. Tot die tijd hield hij melkvee. Op zijn boerderij is ook het hoofdkantoor gevestigd van de Stichting Vrije Recreatie, de stichting die het “kamperen bij de boer” mogelijk heeft gemaakt. Op deze boerderij, die deel uitmaakt van de gemeente Meerkerk, is het allemaal begonnen. De camping van de boer heet De Victorie. Het kampeerseizoen begint volgende week.

De Stijve Molen

De Stijve Molen

De Stijve Molen
Na een hartelijk afscheid, met een uitnodiging om in de zomer op de camping op de koffie te komen, vervolgde ik de rit naar de Stijve Molen. Deze molen is bereikbaar vanaf de Noordzijde. Vanaf de Twaalfhoevenseweg was er een schitterend zicht op de Stijve Molen, alsof hij deel uitmaakte van het voormalige buurtschap Den Dool. De bomenrij aan de horizon wekte echter niet te indruk door te lopen tot aan de molen. Het leek me dan ook onwaarschijnlijk dat aan het einde van de Twaalfhoevenseweg een weg rechtsaf naar de molen zou leiden. Zodoende doorgereden naar de Noordzijde. Tegen het einde ervan linksaf en over een verhard sintelpad naar de molen gefietst.
De Stijve Molen staat achterin een weiland, met rechtsvoor een waterpartij en links iets dat als een recreatieve voorziening oogt. Niettemin oogt het geheel erg landelijk en het doet denken aan vroeger tijden. Het bovenhuis van de Stijve Molen is zwart geteerd. Vroeger was dit de goedkoopste vorm van onderhoud van het bovenhuis. Groen geschilderde bovenhuizen duidden erop dat de molenaar of de eigenaar van de molen van protestantse huize was; rood geschilderde bovenhuizen wezen in katholieke richting. Of deze “verzuiling” vandaag de dag nog aanwezig is, weet ik niet.

Buurtschap Den Dool

Buurtschap Den Dool

Eldorado aan fietsroutes
Doorrijdend viel mijn oog links op een boerderijgroep uit vervlogen tijden. De grote boerderij was van het krukhuistype, gebouwd met ijsselsteentjes, zo kenmerkend voor de boerderijen in de Alblasserwaard. Het gebouw ernaast had witgepleisterde muren. Een besloten geheel onder de rook van Noordeloos. De boerin was ondertussen naar buiten gekomen om op een uithoek van het erf afval te verbranden.
In deze regio zijn er nogal wat bewegwijzerde ANWB-fietsroutes. Mijn route over de Broekseweg naar de Stijve Molen bleek samen te vallen met de ANWB-Ooievaars fietsroute. Verderop fietste ik over de ANWB-Giessen-Merwede route, die aansluit op de ANWB-Vijfheerenlanden-fietsroute. Een variëteit aan landschappen en natuur, vrijwel onaangetast door eigentijdse nieuwbouw.

De Scheiwijkse molen

De Scheiwijkse molen

Nog meer moois
Voorbij de Stijve Molen begon de lucht te betrekken en niet te weinig ook. Donkere wolken. Wat te doen? Aankoersen op Meerkerk en via Vianen / Nieuwegein naar huis? Dat druiste in tegen mijn motto om te allen tijde te voorkomen twee keer door dezelfde plaats te rijden. Op een wegwijzer zag ik de plaatsnaam Hoornaar. Afgeslagen richting Hoornaar en door het centrum ervan gereden, met links van mij een kerk op een forse verhoging, alsof het water in de omgeving op elk moment kon stijgen. Vervolgens het achterland in.  Niet wetend waar ik me bevond in dit lieflijke land, ontwaarde ik aan de horizon de wieken van een wipmolen, de Scheiwijkse molen, langs de Giessen. De borstnaald was aangetast door rot. Voor het overige zag de molen er op het oog goed uit.

Oud dieselgemaal

Oud dieselgemaal

Het waren nu geen knooppunten, maar ANWB-auto- en -fietswegwijzers die de verdere route bepaalden. Voorbij Giessenlanden zag ik wegwijzers met de plaatsnaam Schelluinen. Kennelijk reed ik richting Gorinchem! Dat was teveel voor vandaag, het werd behoorlijk fris tot waterkoud toe. Zo snel mogelijk rechtsaf geslagen om uiteindelijk, langs een vaart rijdend met aan het begin een oud dieselgemaal met waterrad, uit te komen bij Goudriaan. Op een bord bij het dieselgemaal stond de naam “De Schuilplaats” en een oproep te genieten van het door God geschapen land. Zou dit gemaal fungeren als plaats van gebed? vroeg ik me af. Een dergelijk gebouw staat ook bij de Westermolen in Langerak, een bijzondere locatie omdat daar drie vormen van waterbeheersing vereeuwigd zijn: een wipmolen, een dieselgemaal en een modern schroefgemaal.

Erop en erover
Het werd meer en meer bewolkt. De kou sloeg in mijn fietskleding. Normaal gesproken zou ik in deze regio de molenviergang bij Groot Ammers bezoeken. Die viergang stond centraal tijdens mijn eerste molenfietstocht en is voor mij een dierbaar plekje. Bewaren voor een volgende keer.
Met flinke snelheid langs de N216 – de wind gelukkig in de rug – naar de pont Gelkenes – Schoonhoven. Twee wegwerkers, gewapend met een borstel en een emmer water, waren bezig de reflectorpaaltjes en de hectometerbordjes schoon te maken. Een ware sisyfusarbeid!
2014-03-04 pont schoonhovenDe pont raakte vol met auto’s. Na mij kwam een geharnaste racefietser aanrijden en een ouder echtpaar op een Amerikaans ogende tandem. Het voorwiel had een grote naaf, alsof het een gemotoriseerd voorwiel was. Even mijn licht opgestoken. Inderdaad, het was een gemotoriseerde tandem. Het frame was gefabriceerd in Tsjechië. Het gemotoriseerde voorwiel was van Nederlandse makelij. Het echtpaar had er een drietal ritten mee gereden en er bij het beklimmen van opritten en heuvels veel profijt van gehad. De man vertelde dat hij het originele voorwiel nog had en het afhankelijk van de rit zou gebruiken. “Het gemotoriseerde voorwiel weegt ruim 6 kilo” zei hij, “voor een vlakke rit is dat een zware last.”
Aan de overkant bleek dat restaurant Lekzicht gesloten was. Ver over de lunchtijd heen, at ik bij cafetaria De Veerpont twee broodjes kaas en werkte ik een halve liter cola naar binnen.
Voorbij Cabauw het Kerkepad opgereden. Vergeleken met vorig jaar zijn de op- en afritten van de bruggetjes en wildroosters goed geëgaliseerd. Prachtig uitzicht aan weerszijden van het pad over de polder.
Huiswaarts langs de Lange Linschoten. In de weilanden bij het Cattenbroekse strand zag ik her en der groepjes witte veren, net als tijdens de rit van 10 februari van dit jaar in de Ruige Weide. Op Internet gezocht naar de betekenis ervan. Geen informatie gevonden. Zouden deze veren nesten markeren?

De Meern, 4 maart 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/117703673
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaart "Langs oude molens"

Routekaartje “Langs oude molens”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s