Een mooie lentedag (grensgebied Noordwest-Utrecht)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Máximapark – Vleuten – Haarzuilens – Ockhuizen – Gieltjesdorp – Kortrijk – Oud Aa – Oukoop – Vinkeveen – Achterbos – Botshol – Nessersluis – Waver – Stokkelaarsbrug – Abcoude – Baambrugge – Loenersloot – Vreeland – Kortenhoef – Hilversum – Hollandsche Rading – Egelshoek – Tienhoven – Molenpolder – Utrecht – De Meern
Solo. 100,28 km in 4:43:18; AvS: 21,23 km/u.
Zonnig. 10,8 – 19,3o. ZZO kracht 3 – Z kracht 3.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

In het pak gestoken

Nieuwe fietsoutfit

In het pak gestoken
Mijn fietskleding kritisch bezien. Waren mijn shirts in de loop der jaren niet wat oubollig geworden? Waren de zitvlakken van de racebroeken nog wel van goede kwaliteit? Twee keer de gang gemaakt naar fietsenwinkel Kok in Utrecht. Daar bleek uitverkoop te zijn van Pearl Izumi fietskleding. Met het fietsjackje van dat merk had ik kort geleden zulke goede ervaringen opgedaan. Een reclameloos blauw shirt met lange rits, een racebroek en handschoentjes. Daar zou ik de komende tijd goed mee uit de voeten kunnen. Of ik belangstelling had voor andere shirts? vroeg de verkoopster die mij wegwijs maakte in het ondoordringbare woud van maten en lengtes. Nee. Mijn belangstelling gaat niet uit naar shirts die van achteren gezien de indruk wekken alsof er een skelet of een bundel spieren aan het fietsen is.

Actuele weerkaart 9 maart 2014 10:00 uur

Actuele weerkaart 9 maart 2014 10:00 uur

Snode plannen
Volgens de weerberichten van de afgelopen week zou het vandaag een prachtige, warme dag worden. Dat nodigt uit voor een flinke fietstocht. Wakker geworden door een stralende zon. De nog aanwezige sluierbewolking loste snel op; de hemel werd strakblauw. Het was nog wel fris – een graad of tien – en de wind was volgens de actuele weerkaart van Buienradar zuid-zuidoost kracht 3.
Het zou een bijzondere fietstocht moeten worden, vandaag. Zoals gewoonlijk liet ik me bij het bedenken van een route afbluffen door een gang door het door tal van wegwerkzaamheden overhoop liggende centrum van Utrecht. Voor een rit naar het zuiden voelde ik niet zoveel en dus werd het noordwest zonder vast doel qua plaats. Wél qua afstand: 100 kilometer.

De Oukoopse polder

Oukoopse polder: wilgentakken en de molen

De polder doorkliefd
Met de wind in de rug via de rand van het Máximapark naar Haarzuilens. Er waren veel hardlopers en skaters op het Lint. Goed opletten en uitkijken voor wie plotseling wilde uitwijken.
Voorbij Gieltjesdorp kreeg ik het idee naar Loenen te fietsen en vandaaruit het plassengebied met een bezoek te vereren. Op naar Kortrijk en Breukelen. Vóór Breukelen besloot ik mijn denkbeeldige dwarrellus te verlengen met een gang door de Oukoopse polder, die bij de aanleg in de jaren ’50 van de A2 doormidden is gekliefd. In de afgelopen dagen waren de wilgen langs de Oukoop geknot. De berm lag vol met hopen wilgentakken. Toen ik rechts van mij de Oukoper molen in het vizier kreeg, die aan de overkant van de A2 staat, stapte ik af. Er was niet veel verkeer op de A2 zodat ik een foto kon maken waarop er van de snelweg niets te zien zou zijn en het zou lijken alsof de molen aan het einde van een niet doorkliefde polder staat.

Haasje over
Aan het begin van de Oukoop staat rechts een bord “doodlopende weg”. Een onderbord met de vermelding “uitgezonderd fietsers” zou hier welkom zijn. Links staat een ANWB-fietswegwijzer met het opschrift “Vinkeveense Plassen” maar voor hetzelfde geld stond die wegwijzer er eerder dan het bord volgens welke de Oukoop doodloopt. De Oukoop loopt dood voor auto’s maar niet voor fietsers. Hij gaat over in een onverplicht fietspad dat naar een brug over het kanaal leidt, naast de A2. Vanaf de brug is goed te zien hoe groot de Vinkeveense Plassen zijn. Tot kilometers ver watervlakten.
Aan de overkant van de brug leidt de N201 rechts naar Loenersloot en links naar Vinkeveen. Mijn route zou door Vinkeveen gaan voeren.
De wind kwam van de zijkant, zodat er wat harder getrapt moest worden om de vaart erin te houden. Er kwamen me veel racefietsers tegemoet. Vrijwel iedereen was in het lang gekleed. Vanwege het mooie weer had ik voor korte kleding gekozen. Mijn fietsmaat zou ervan achterovergevallen zijn.
Je moet altijd maar hopen en bidden gevrijwaard te blijven van bandenpech, dacht ik toen ik een racefietser in de berm een nieuwe band zag monteren. Hulp was zo te zien niet nodig.
Voor mij reed een stelletje. Het meisje op een stadsfiets, de jongen op een TREK hybride. In een rustig tempo voorbijgereden. Na een paar honderd meter klonk achter mij een fietsbel. Het meisje kwam in volle vaart voorbij gestoven. Even later klonk het geluid van de fietsbel van de jongen, die met de grote versnelling zijn vriendin achterna ging. Vanwaar die haast? Ik bleef in mijn eigen tempo doorrijden, om ze na korte tijd in te gaan halen. Blijkbaar had het meisje aan haar vriend willen laten zien hoe snel ze kon fietsen. “Haasje over, lieve mensen!” riep ik hen toe tijdens het inhalen. “Dank u wel meneer!” riep het meisje terug, alsof ik hen zojuist een prettige vakantie had gewenst.

Herinnering aan middeleeuwse binnenlandse grensconflicten

Achterbos: één van de vier “Scheydtpalen”

Grensperikelen
Aan de rand van Vinkeveen, ter hoogte van het voormalige buurtschap Achterbos (Waverveensepad / Botsholsedijk) staat één van de vier “scheydtpalen” die in 2010 op initiatief van de historische vereniging “De Proosdijlanden” in deze streek zijn neergezet. Een informatiebord geeft tekst en uitleg over de functie van deze palen, die ook wel limietpalen worden genoemd.
De “scheydtpalen” dragen aan de ene kant het wapen van het bisdom Utrecht en aan de andere kant het wapen van Holland. In de dertiende eeuw markeerden zij de grens tussen Holland en het bisdom Utrecht. In het nabijgelegen Waverveen woedde in die tijd een felle oorlog, waarbij Waverveen uiteindelijk deel ging uitmaken van Holland. In Waverveen staat dan ook een origineel exemplaar; de exemplaren bij Achterbos en Wilnis zijn replica’s. Dergelijke palen staan ook in het bos bij Hollandsche Rading, maar daarover is op het informatiepaneel niets vermeld.

Botshol: zicht op de Grote Wije

Botshol: zicht op de Grote Wije

Botshol: afrit naar een boerderij

Botshol: afrit naar een boerderij

Bomenpoort
Rechtsaf, de Botshol in. Mijn fietsmaat zou er nog niet dood gevonden willen worden. Dat wordt veroorzaakt door een druilerig ritje op een zondag in oktober 1991, waarin het door de regen steeds kouder werd en we, in plaats van huiswaarts te rijden, voor de tweede keer op de Botsholsedwarsweg belandden, die vandaag trouwens ook weer deel zou gaan uitmaken van het parcours.
Komend vanuit Vinkeveen heb je vanaf de Botsholsedijk een prachtig uitzicht over rechts de Grote Wije en links de polder, die zich in de diepte uitstrekt. Een oase van rust. Natuurmonumenten, die dit gebied beheert heeft er wandelroutes in uitgezet.
Schuin tegenover het uitzichtpunt op de Grote Wije loopt een onverhard weggetje naar een boerderij in de polder. Het viel me op dat aan het begin van het weggetje twee bomen stonden die in bijna volmaakte symmetrie een poort leken te vormen. Was dat zo gegroeid of was dat zo gesnoeid? vroeg ik me af, terwijl ik een serie foto’s ervan nam. Of had één van mijn collega’s het bij het rechte eind toen ze, bijgaande foto een dag later bekijkend, zei dat de symmetrie niet het gevolg van snoeien was, maar van afbreken van takken door het voortdurend in- en uitrijden van brede trekkers en/of aanhangers? Wie het weet, mag het zeggen.
Wat me verder opviel was dat het land in overgang lijkt van de winter naar de lente. Maar ook hier is het weiland nog te drassig voor het rundvee.

Doodlopende weg
Ik vervolgde de rit over de Botsholsedwarsweg naar de Veldweg richting Nessersluis. Op geleide van knooppuntpanelen koers gezet naar Abcoude langs de slingerende Waver, waarop geen bootje te bekennen was. De kracht van de zon won het van de frisheid van de wind. Aan het einde van de Voetangelweg stond onder het viaduct van de A2 een verkeersbord “doodlopende weg”. Ik meende me van vroeger te herinneren dat je hier gewoon door kon fietsen om in Abcoude uit te komen, maar dat was te lang geleden. Het zekere voor het onzekere genomen en net als bij Oukoop naar de brug langs de A2 geklommen om aan de overkant af te dalen naar Abcoude en er onderweg achter te komen dat er van doodlopen geen sprake was.

Abcoude: terras restaurant De Eendracht

Abcoude: terras restaurant De Eendracht

In Abcoude, 50 kilometer gereden hebbend, op zoek naar een eetgelegenheid. Neergestreken op het volle terras van restaurant De Eendracht. Iedereen genoot van de zon: motorrijders, fietsers, wandelaars. De obers hadden het er maar druk mee om de bestellingen snel te serveren, om van de mensen in de keuken nog maar te zwijgen.
Twee oudere dames smeerden hun gezicht in met zonnebrandcrème. Ik raakte aan de praat met een ouder, welgesteld echtpaar dat zich na een wandeling vanaf Vinkeveen de paddenstoelensoep goed liet smaken. Met het oog op de rest van de rit, die vol tegenwind beloofde te zijn, hield ik het op een uitsmijter ham en de onvermijdelijke cola.

Gemiste molen
Terwijl een paard en wagen me in volle draf tegemoet reden, zette ik, na eerst nog even een woord te hebben gelegd in Wordfeud, koers naar Baambrugge, langs de ook al zo onbevaren Angstel. Molen Hoog en Groenland voerde de vlag van haar beheerder, Stichting Het Utrechts Landschap, maar maalde niet.
Ter hoogte van Loenersloot kwam ik op het idee molen Gabriël in Kortenhoef op te zoeken. Deze watermolen van het type binnenkruier staat min of meer verscholen tussen bomen en mag dan ook met recht een boskabouter worden genoemd. Met flinke vaart langs de N201 naar Kortenhoef. Geen molen. Thuis bleek dat ik hem bij de T-splitsing met de N523 voorbijgereden was zonder ook maar iets van een molenwiek te hebben gezien. Reden temeer om de omliggende bomen te kappen.

Vals plat
Door naar Hilversum, ondertussen bedenkend hoe ik door kon lussen tot 100 kilometer want volgens de wegwijzers was Utrecht nog maar 18 kilometer verderop. In een vorige rit had ik de grootste moeite de weg door Hilversum naar Utrecht te vinden en raakte ik verstrikt in het sportpark. Nu had ik de wegwijzers goed in het oog en over de Diependaalseweg hield ik richting Utrecht aan. Vals plat hier, en niet te weinig ook. Dat moet iets te maken hebben met de Gooise stuwwal die hier loopt.

Tiendweg: Landweg, grauwe ganzen en canadese ganzen

Tienhoven: grauwe ganzen en Canadese ganzen

De laatste loodjes
Bij Hollandsche Rading rechtsaf, de Egelshoek in, op zoek naar het fietspad dat naar de Korssesteeg leidt. Vandaaruit kun je mooi fietsen over de nieuw aangelegde fietspaden in het vroegere zompengebied rond Utrecht. Ik miste de afslag. Dan maar door naar het Tienhovens Kanaal. Ik was, zo bleek bij aankomst op het betonnen karrespoor, niet de enige die op dat idee was gekomen. In de staart beland van een stoet wandelaars en stadsfietsers die heerlijk van de natuur genoten. Inhalen was er niet bij, maar dat hoefde ook niet met dit mooie weer.
Voorbij Tienhoven de polders weer in, die druk bevolkt waren met grauwe ganzen en Canadese ganzen. De laatste Appelsien ging eraan en het werd naar mijn idee frisser en frisser.
Huiswaarts via Overvecht. Bij het Thomas à Kempis plantsoen stonden twee politieauto’s. Agenten liepen af en aan, bewoners keken toe. Er was geen afzetting. Op de spoorbaan stond een Sprinter-treinstel stil. Niet duidelijk wat er aan de hand was. Ik kon ongehinderd doorrijden.
De Dorpstuin in De Meern was druk bevolkt. Bij ijssalon Zomers aan de Meerndijk was het een drukte van belang. De rij wachtenden strekte zich uit tot aan de onderdelenshop, verderop.
Gaar van de wind, maar voldaan omdat het me gelukt was 100 kilometer te rijden, vandaag.

De Meern, 9 maart 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/119088643
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaart "Een mooie lentedag"

Routekaartje “Een mooie lentedag”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s