Het kan verkeren (rondje Reeuwijkse Plassen)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Harmelen – De Putkop – Woerden – Cattenbroek – Kromwijk – Zwarte Dijkje – Diemerbroek – Papekop – Hogebrug – Langeweide – Driebruggen – Oukoop – Sluipwijk – Platteweg – Gouda – Haastrecht – Boven Haastrecht – Hoenkoopse Buurt – Vlist – Bonrepas – Polsbroek – Polsbroekerdam – Benschop – Blokland – Knollemanshoek – Achthoven Oost – De Meern
Solo. 74,02 km in 3:37:25; AvS: 20,43 km/u.
Zonnig. 14,4 – 16,2o. O kracht 2.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Uitgestelde start
Vandaag een vrije dag ter compensatie van het werken op komende zaterdag. In de weersverwachting was zonnig weer in het vooruitzicht gesteld, een zwakke tot matige oostenwind en een aangename temperatuur, boven het jaargemiddelde. Vroeg opgestaan, ontbeten en de was gestreken. Toen ik de kledingkast op de tussenverdieping opende, kwam me een muffe lucht tegemoet. Vocht in het hardboard plafond, langs de muur en op de betonnen vloer. Een lek in de CV-ketel die op zolder hangt? Ja! Uit een reservoirtje druppelde water naar beneden. Het verwarmingsbedrijf gebeld. Tussen een en vier uur ’s middags zou er iemand langskomen. Wég fietstocht!
Om een uur of elf een telefoontje van het verwarmingsbedrijf: als ik thuis was, kon de medewerker eerder langskomen. Mooi! Om twaalf uur gaf hij acte de présence. Na vaststellen van het euvel heen en weer naar de zaak om een onderdeel te halen. Om één uur was de – gelukkig eenvoudige – reparatie voltooid. Kon er toch nog gefietst worden. Brood gegeten en de Gazelle uit de schuur voor een korte dwarreltocht.

Kort of lang?
Zo soepel als het fietsen drie dagen geleden ging, op 9 maart, zo zwaar ging het vandaag! Dat de afstand korter was dan drie dagen geleden en dat  de wind minder krachtig was en niet van richting veranderde, deed daar niets aan af, integendeel!
De fietskleding was de oorzaak van al die zwaarte en grilligheid. Toen ik vertrok, was de zon over het hoogste punt heen. Het was 15 graden. Omdat ik tot laat in de middag door wilde fietsen, besloot ik in het lang gekleed te gaan en het rode windjack te dragen. Na nog geen half uur had ik de bijna onbedwingbare neiging rechtsomkeert te maken voor het zomertenue maar de oostenwind voelde fris aan. Doorfietsen dus, met alle ongemak van dien: strak zittende kleding, transpiratie en benen die aanvoelden als loden drijfstangen in plaats van soepele.  In de eerste 50 kilometer leken ze op slot te zitten en dat met de wind in de rug. Na de pauze in Bonrepas, waarin ik me aan cola tegoed deed, ging het – tegen de wind in! – met 24/u rechtdoor naar school en kantoor.

Sloten en plassen
De rit van vandaag voerde langs het monument bij De Putkop ter herinnering aan de treinramp bij Harmelen in januari 1962, naar een aardig natuurgebied even buiten Woerden dat twee voormalige buurtschappen omvat: het “Zwarte Dijkje” en Diemerbroek. Bijna opgeslokt door de A12 en het toneel her en der van graaf- en bouwwerkzaamheden, maar met leuk uitzicht op weilanden. Richting Papekop is er geen bouwactiviteit meer en leidt de weg langs onaangetast, weids weiland, met aan de verte bomenrijen. Het land ademt de stilte van de rust, niet die van de verlatenheid zoals in de weidse weilanden in de Wieringermeer of in Friesland. In sommige weilanden waren boeren bezig met bemesting. Het gier werd de grond in geïnjecteerd. Dat was goed te ruiken. Grote groepen meeuwen stroopten de bemeste weilanden af, op zoek naar voedsel.
In Papekop doorgestoken naar Hogebrug langs de “Haagse” zijde van de spoorbaan (aan de “Utrechtse” zijde ligt de Ruige Weide). Langs de Haagse zijde liggen grote waterpartijen. Sommige van deze meertjes waren bevolkt met watervogels zoals meerkoeten en futen.

Driebruggen: uitzicht op de polder Oukoop

Driebruggen: uitzicht op de polder Oukoop

In Hogebrug rechtsaf naar Driebruggen. Aldaar op het idee gekomen de Reeuwijkse Plassen op te zoeken. Aan de rand van de polder en het gelijknamige voormalige buurtschap Oukoop gefascineerd geraakt door sloten, die de stille getuigen waren van de vroegere ontginningswerkzaamheden. Een fotostop was dan ook op zijn plaats. Aan de horizon was het wiekenkruis van de Oukoopse molen zichtbaar, die tot 1969 de 239 hectare omvattende polder Oukoop en Negenviertel bemalen heeft. Dankzij de inspanningen van de Rijnlandse molenstichting is deze molen vandaag de dag maalvaardig.

Reeuwijkse Plassen, gezien vanaf knooppunt 49

Reeuwijkse Plassen, gezien vanaf knooppunt 49

Al snel doemden de Reeuwijkse Plassen op. De middag vorderde maar er was niet veel verkeer over de smalle weggetjes met de markante ophaalbruggen, waarvan een aantal met de hand bediend moeten worden – op eigen risico, zoals op borden vermeld staat.
Halt gehouden bij knooppunt 49 en genoten van het uitzicht over de plassen, alsof je ver van de bewoonde wereld over eindeloze watervlakten kijkt, terwijl nog geen honderd meter verderop tal van mensen hun buitenverblijf of volkstuintje hebben.
Via het vroegere buurtschap Platteweg (op Google Maps zijn de namen van [voormalige] buurschappen in kleine hoofdletters weergegeven) en het natuurgebied Goudse Hout, waar veel gezinnen in deze namiddag hun vertier zochten, naar de N228 richting Haastrecht. Vanwege het zware fietsen speelde ik al een tijd met idee langs de N228 naar huis te rijden. In Haastrecht echter kon ik het niet laten de Hoenkoopse Buurt op te zoeken. Dat zou maar een paar kilometer meer zijn. In de Hoenkoopse Buurt het Hoonaardpad opgezocht naar Vlist. Een enkele wandelaar. Her en der zwommen zwanen en futen. Soms klonk het stokkende geluid van een meerkoet.
Aan de rand van Bonrepas gepauzeerd  op het nagenoeg lege terras van café De Vlist. Het glas cola deed wonderen op de terugweg. Het zware gevoel in mijn benen was als sneeuw voor de zon verdwenen.

De Meern, 12 maart 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/120010101
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaartje

Routekaartje “Het kan verkeren”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s