Koningsdagrondje “Máxima en Alexander” (De Meern – Nieuwer ter Aa – Vinkeveen – Loenen – Utrecht – De Meern, 61 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Máximapark – Vleuten – Haarzuilens – Gieltjesdorp – Kortrijk – Oud Aa – Nieuwer ter Aa – Demmerik – Vinkeveen – Loenersloot – Kerklaan – Loenen aan de Vecht – Nieuwersluis – Mijnden – Breukelen – Scheendijk – Maarssen – Oud Zuilen – Utrecht – Willem-Alexanderpark – De Meern
Solo. 60,67 km in 2:53:48; AvS: 20,94 km/u.
Wolkenvelden. 16,9 – 17,3o. ZZO kracht 3 – ZO kracht 3.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Koning Willem Alexander en echtgenote (foto: http://www.bredavandaag.nl)

Koning Willem-Alexander en koningin Máxima
(foto: http://www.bredavandaag.nl)

Koningsdag in De Rijp en Amstelveen
Vanochtend op televisie het bezoek gezien van koning Willem-Alexander en koningin Máxima en de koninklijke familie aan De Rijp en Amstelveen. Prachtig, zonnig weer. Tal van vrolijke taferelen zoals behendigheidsspelletjes, dans en zang, folklore, oude ambachten en in De Rijp de plaatselijke geschiedenis. In Amstelveen verschenen tot ieders verrassing de drie dochtertjes van het koningspaar  ten tonele. Voorafgaand aan de festiviteiten was meegedeeld dat zij thuis zouden blijven.
Nieuwe heren, nieuwe wetten. Dit geldt klaarblijkelijk ook voor het verloop van Koningsdag. Hoe de nationale viering van deze dag er in de toekomst uit gaat zien, weet niemand. Volgens sommigen zal in de toekomst de sport een centrale rol spelen in de activiteiten die ter gelegenheid van Koningsdag worden georganiseerd. Het lijkt vrijwel zeker dat het koninklijk gezelschap dat aan de festiviteiten deelneemt, minder groot zal zijn dan in voorgaande jaren. De tijd zal het leren.

Wuppies in de vensterbank

Koningswuppies in de vensterbank

Oranje boven
Om half twee, na de lunch, vertrokken voor een ritje van ongeveer veertig kilometer. Het werden er uiteindelijk meer.
De Koningsdagfestiviteiten in De Meern zoals de vrijmarkt, de kinderspelen en sport en spel vonden niet, zoals gewoonlijk, op het Mereveldplein en bij de Meernbrug plaats maar op een braakliggend terrein aan de Castellumlaan dat voor de gelegenheid als feestterrein was ingericht. In de feesttent waren de activiteiten in volle gang. Een brandweerauto met zwaailicht en sirene reed me tegemoet. Net als in andere jaren verzorgde de Meernse brandweer met twee wagens rondritten voor de kinderen.

Schaamrood op de kaken
Gaandeweg de tocht schaamde ik me een beetje. Vrijwel iedereen die ik onderweg tegenkwam, droeg een oranje gekleurd iets: een hoed, een petje, een T-shirt, een oranje broek en anders had men de fiets van een oranje voile voorzien of een oranje wimpel aan de auto bevestigd. Vanochtend had ik – bij gebrek aan een vlag – twee koningswuppies in de vensterbank geplakt. De oranje bidon van de “Arno Wallaart Memorial” toertocht van een paar jaar geleden had ik thuis gelaten, tevreden als ik was met mijn nieuwe aluminium bidon van het merk Elite. Eenmaal in Utrecht, besloot ik huiswaarts te rijden via het Willem-Alexander park achter de gele brug. Een mooie afsluiting; op de heenweg was ik immers door het Máximapark gereden. Op die manier kreeg de rit van vandaag toch nog een koninklijk tintje.

Nieuwer ter Aa: Koning Willem II en echtgenote

Nieuwer ter Aa: koning Willem II en echtgenote

Verre voorouders
Via het Máximapark naar de rand van Vleuten. De kilometerslange betonnen pergola in het Máximapark, die de binnenhof van het park begrenst, is nog maar nauwelijks begroeid. Volgens de ontwerpers moet deze pergola een thuis worden voor klimplanten, insecten en vogels. Het kan zo te zien nog jaren duren voor het zover is.
Via Kortrijk naar Oud Aa. De weg hiervandaan naar Oukoop is in deze tijd van het jaar leuk om te fietsen. Over een aantal kilometers wordt hij overschaduwd door bomen die aan weerszijden van de weg staan, terwijl er ondertussen leuke doorkijkjes zijn richting het weiland en het poldergebied. Na enkele kilometers zijn er geen bomen meer en voert de weg door open landschap.
Ter hoogte van Nieuwer ter Aa werd mijn aandacht getrokken door groepjes mensen in oranje feestkleding die zich ophielden bij wat controleposten leken te zijn. Bij één van deze posten stopte ik. Voor de ingang van de tent, naast iets dat eruit zag als een hakblok, stonden een man en een vrouw in historische kleding. Zij wenkten een groepje fietsers om naar de tent te komen. Of ik een foto mocht maken? “Jazeker” zei de man. Zich tot het groepje fietsers wendend, stelde hij zichzelf en de vrouw voor als koning Willem II en diens echtgenote. Op het blok lagen twee hamers. De fietsers kregen de opdracht om 45 spijkers rechttoe-rechtaan in het blok te slaan.

Nieuwer ter Aa: café De Zaak v/h De lachende Ruiter

Nieuwer ter Aa: café De Zaak v/h De lachende ruiter

De lachende ruiter
Aan het eind van de Oud Aa linksaf, de Korte Zuwe in. Aan de rechterkant was een café versierd met vlaggen, slingers en spandoeken. Boven de ingang hing een vierkant, donkerbruin bord met de naam “De lachende ruiter”. Een herinnering aan vroeger tijden, leek het, toen men met koets of paard-en-wagen van de ene plaats naar de andere reisde. Op de bushalte bij het café stond de naam “Café De Zaak”. Die naam sprak me minder aan.
Zo te horen was het binnen een gezellige boel. De uitbater kwam buiten een luchtje scheppen en zag mij in de weer met mijn kleine camera. Ik complimenteerde hem met de versiering. “Niet gek hè, gezellig toch?” was zijn antwoord. Op mijn vraag of zijn café als controlepost fungeerde voor de puzzeltocht die ik even terug had gezien, antwoordde hij dat hij daar niets van af wist en er niets mee te maken had.

Boederij Demmerik 55

Boederij Demmerik 55

Station Vinkeveen

Perronzijde station Vinkeveen

Informatiepaneel Demmerikroute

Informatiepaneel Demmerikroute

De Demmerikroute
Dwarrelend vervolgde ik mijn koningsdagtocht. De lucht raakte meer en meer bewolkt maar het fietsen werd er niet minder om.
Over de Demmerik richting Vinkeveen. Demmerik is niet alleen de naam van de weg, maar ook de naam van een voormalig buurtschap aan de rand van Vinkeveen. Genoten van een fraaie, uit 1913 daterende boerderij met prachtige daklijsten en een buitenmodel makelaar boven de voorgevel.
Links van mij doemde een wit gebouw op dat onmiskenbaar trekken van een stationsgebouw vertoonde. Inderdaad, het was het station van Vinkeveen aan wat over was van de spoorlijn Uithoorn – Nieuwersluis/Loenen, één van de oude Haarlemmermeerspoorlijnen. Een deel van het baanlichaam was nog te zien. Het station en de directe omgeving ademen nog de sfeer van oude stoomtreinen. Een wit informatiepaneel tegenover het station markeert de Demmerikroute, een wandelroute van 12 kilometer die over de vroegere spoorlijn voert en over houtkades en oude landwegen. Een overzichtskaart en een uitvoerige toelichting verduidelijken de geschiedenis van recreatiegebieden in deze omgeving zoals het Donkereindse Bos en de Bosdijk en de geschiedenis van wegen zoals de Veenkade en de Demmerikse Kade. In 2011 werden plannen om de Demmerikroute voor fietsers toegankelijk te maken, weggestemd. Zodoende moeten fietsers zich hier tevreden stellen met de wat bredere wegen als de Demmerik en de Oukoop. Voor fietsers valt er hier echter genoeg te genieten. Voor mij was dit gebied vandaag de slagroom op de taart.
In het centrum van Vinkeveen was het volop feest. Uit luidsprekers schalde livemuziek; een volkszanger vermaakte de feestgangers. Ik wendde het stuur naar de N201 en fietste langs de Vinkeveense plassen richting Loenersloot.

Van je vrienden moet je het maar hebben…
Naarmate de middag vorderde, gingen veel feestgangers huiswaarts. De middagfestiviteiten in bijvoorbeeld Loenen liepen ten einde; feesttenten werden afgebroken. Op terrasjes werd gezellig getafeld en geborreld. Nergens zag ik mensen die door aanmatigend gedrag of dronkenschap de orde verstoorden.
In Loenen besloot ik, omdat het fietsen steeds beter ging, niet strak langs de Vecht naar Utrecht te rijden, maar via de Scheendijk en de polders in het verlengde van Fort Tienhoven naar Maarssen te gaan. In Maarssen wisten de feestgangers van geen ophouden. Ook hier livemuziek. Delen van het centrum waren afgezet. In de straten hing de geur van geroosterd vlees. Kennelijk hielden een of meerdere Griekse restaurants die hier gevestigd zijn, open huis.
Aan de rand van Maarssen, bij de brug over de Vecht, zag ik twee politieagenten in zomers tenue. Zij hadden zo te zien hun eigen feestje. Op de brug en langs de oever van de Vecht stonden auto’s geparkeerd. De agenten waren druk doende parkeerbonnen uit te schrijven. “De politie is je beste vriend” zegt het spreekwoord. De bekeurde automobilisten zullen daar ongetwijfeld anders over denken, zeker op zo’n dag als vandaag.

Oud Zuilen: wipmolen Buitenweg in feesttooi

Oud Zuilen: wipmolen Buitenweg in feesttooi

Molen in feesttooi
Het slot van deze rit voerde langs de molens van Oud Zuilen. Komend vanuit Maarssen, zag ik dat de wieken van beide molens van feesttooi waren voorzien. Een feesttooi is één van de molentradities, andere zijn bijvoorbeeld de standen van de wieken bij vreugde en verdriet.
Bij aankomst op het molenterrein had de molenaar van de achtkante Westbroekse watermolen de vang erop gegooid. Hij hield het voor gezien en ontdeed de wieken van feesttooi en zeilen. Zijn collega van wipmolen Buitenweg stond de vele bezoekers van zijn molen te woord. Wie wilde, kon een kijkje nemen in het bovenhuis. De molenaar liet een kleine jongen de vang erop gooien en weer lichten. Het was een leuk schouwspel.
Langs slot Zuilen naar Utrecht. Uit de straten aan de Sint Josephlaan in Utrecht klonk discomuziek, alsof er een buurtfeest aan de gang was.
Met de wind in de rug huiswaarts via het Willem-Alexander park, waarmee een eind kwam aan een leuke Koningsdagrit.

De Meern, 26 april 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/134350370
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaartje "Van Máxima naar Alexander"

Routekaartje “Máxima en Alexander”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s