Een weduwe in de wilgen (De Meern – Schoonhoven – Haastrecht – Ruigeweide – De Meern, 76 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – De Meern Oudenrijn – Nieuwegein – IJsselstein – Het Klaphek – Uitweg – Jaarsveld – Willige Langerak – Schoonhoven – Bonrepas – Vlist – Haastrecht – Hekendorp – Poppelendam – Ruigeweide – Tappersheul – Papekop – Diemerbroek – Zwarte Dijkje – Cattenbroek – Montfoort – Blokland – Knollemanshoek – Achthoven Oost – De Meern
Solo. 76,86 km in 3:54:02; AvS: 19,7 km/u.
Wolkenvelden. 9,6 – 13,3o. NO kracht 1 – NNW kracht 2.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Panasonic Lumix DSC FZ200 camera

Panasonic Lumix DMC-FZ200 camera

Fotoperikelen
Wandeletappe vanwege het feit dat ik met mijn nieuwe camera, een Panasonic Lumix DMC-FZ200, vertrouwd wil raken en ermee wil oefenen. Deze camera heeft een lichtsterkere lens dan de tot nu toe gebruikte Olympus SP 590 UZ. Over het hele bereik (25 – 600 mm) kan een diafragma van 2,8 worden ingesteld. Dat geeft mogelijkheden om met de scherptediepte te spelen.
De Panasonic is minder zwaar dan de Olympus en is gemakkelijk te bedienen. In de – fantastische! – zoeker komen alle parameters overzichtelijk in beeld, inclusief, indien gekozen, richtlijnen en een histogram.
Wat ik me afvraag, is of ik ter bescherming van de lens er verstandig aan doe een UV-filter aan te schaffen, één van de accessoires van deze camera. Bij de Olympus had ik zo’n filter niet en de lens is in al de jaren dat ik deze camera heb gebruikt, niet beschadigd geraakt. Op diverse fora op Internet zijn de meningen over het gebruik van UV-filters verdeeld. Sommige fotografen zweren erbij, anderen zien er niets in. Volgens Kenneth Verburg, de auteur van http://www.digitalefotografietips.nl, heeft een UV-filter een negatieve invloed op het contrast en neemt bij schuin invallend de kans op lensflare (vreemde lichtvlekken) toe. Ter bescherming van de lens en vermindering van de kans op lensflare gebruikt hij altijd een zonnekap. Bij de Panasonic camera is een zonnekap meegeleverd. Probleem opgelost. Of niet? De fototas is niet groot genoeg voor een van een zonnekap voorziene Panasonic. Monteren en demonteren, is de boodschap.

De Lek (ri. Jaarsveld)

De Lek (richting Jaarsveld)

Leuk uitzicht
Om met de camera te oefenen, besloot ik langs de Lek te fietsen richting Schoonhoven. Onderweg doet zich een variëteit aan landschappen voor.
Voorbij Uitweg herinnerde ik me van een vorige rit een eenzame boom aan de rand van een uiterwaard. Vandaag zag ik hem weer.
Vanaf de Lekdijk Oost een panoramafoto gemaakt van Jaarsveld. Bij thuiskomst bleek dat door het uitbundige zonlicht de blauwe daklijst en dito dakkapellen van een huizenblok aan de voet van de dijk de foto domineerden. Een ongewenst effect. Die foto was niet te gebruiken.

Jaarsveld: een broedende ooievaar

Jaarsveld: een broedende ooievaar

Een nieuwe generatie ooievaars
Verderop langs de Lekdijk bleken twee ooievaarshorsten, elk hoog in een boom, bebroed te zijn. De broedende ooievaars trokken zich niets aan van de lawaaiige motorrijders die onder hen over de Lekdijk raasden. Een groep berijders van zware motoren oogde vanuit verkeersveiligheidsoogpunt erg dreigend. Ze reden me met hoge snelheid voorbij en doken met volle vaart de bocht in; de kniestukken raakten het wegdek nog net niet. Een andere groep berijders – zij reden op 125 cc motoren en namen zo te zien deel aan een rally – liet een geur van uitlaatgassen achter.

Lunch aan de oever van de Lek
Doorgedwarreld naar Schoonhoven en op het terras van restaurant Lekzicht, waarop veel motorrijders waren neergestreken, een “twaalfuurtje” besteld: huisgemaakte tomatensoep en sneetjes brood met spiegelei en kroket. Bij het malen van de peper om de soep op smaak te brengen, had ik niet in de gaten dat het deksel nog op de pepermolen zat. Het deksel eraf halend, viel een fikse partij peper in de soepkom, zodat de cola flink moest afblussen.
Gaandeweg de lunch ging ik nadenken over het vervolg van de tocht. Een bezoek aan Groot Ammers en de vier molens aldaar? Leuk voor de camera maar de terugweg langs de zuidelijke oever van de Lek zou vol kunnen zijn met daverende motoren. Ik besloot dan ook ten noorden van de Lek te blijven, richting Vlist te rijden en dan via het Hoonaardpad en de Hoenkoopse Buurt naar huis te gaan. Met een beetje geluk zou ik aan de Damweg, voorbij Polsbroekerdam, een zwanennest kunnen fotograferen.

Eendenfamilie
Aan de rand van de rotonde aan de noordkant van Schoonhoven zag ik een wilde vrouwtjeseend met een omvangrijke schare flink opgegroeide kuikens. In het kielzog van hun moeder deden ze zich tegoed aan wat mij dor gras leek. De Gazelle tegen een lantaarnpaal gezet. Voorzichtig naar het groepje toe gelopen, de zoom op telestand en de ontspanknop paraat. De eend en haar kuikens, zich niet bewust lijkend van mijn aanwezigheid, trippelden door het gras in cirkelvormige bewegingen naar de oever, zodat er van fotograferen niets terecht kwam. Jammer, het was een leuk tafereel, waarvan ook voorbijkomende wandelaars genoten.
Langs de slingerende Vlist met links van mij de mooie Bonrepasmolen. Geen motoren op de dijk, wel wandelaars en een enkele sportfietser. Heerlijke rust op deze zondagmiddag. Zonder het te merken reed ik het Hoonaardpad voorbij en belandde ik op het smalle fietspad langs de Hoge Boezem van Haastrecht met aan het eind de markante, imposante, ronde stenen Boezemmolen #6.

Ruigeweide

Ruigeweide

Weduwe in de wilgen

Een weduwe in de wilgen

Weduwe in de wilgen
In Haastrecht de N228 overgestoken richting de Steinsedijk aan de overzijde van de Hollandsche IJssel om binnendijks naar Hekendorp te rijden. Vandaaraf werd het dwarrelen naar huis via de voormalige buurtschappen Poppelendam en Ruigeweide.
Over de Ruigeweide rijdend, viel mijn oog op een geknotte wilg rechts van mij met in de top een wilde vrouwtjeseend die zo te zien aan het broeden was. Even doorgereden, de Gazelle aan de kant en teruggelopen, de zoom op telestand en de ontspanknop paraat. De vrouwtjeseend leek zich niets van mijn nieuwsgierigheid aan te trekken. Onverstoorbaar keek ze naar rechts. “Een weduwe in de wilgen” dacht ik, me de titel herinnerend van één van Havanks detectiveromans. Van de vader was geen spoor te bekennen. Een week nadat het vrouwtje begonnen is met broeden, gaat hij zijns weegs, zodat het vrouwtje op moet draaien voor het broeden en opvoeden.
Even verderop zag ik in de berm vijf kleine, geelbruine eendenkuikens lopen, samen met hun moeder. Bij het zien van de Gazelle doken ze het gras in, zich onttrekkend aan mijn camera.

Nieuwe generatie racefietsers
Op de Cattenbroeksedijk haalde ik een moeder met haar dochtertje in, beiden op een racefiets, een rood-wit fietsshirt dragend en een helm. In Montfoort zag ik een jongetje op een racefiets, een Rabobank-shirt dragend, met verbeten blik de stenen uit de straat rijden. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.

Huiswaarts via Blokland en de Heeswijkse polder. De Meern binnenrijdend, zag ik dat bij veel huizen de vlag halfstok hing, vanwege Dodenherdenking.

De Meern, 4 mei 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/137314188
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaartje "De weduwe in de wilgen"

Routekaartje “Een weduwe in de wilgen”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s