“Not one shall be forgotten” (Bennekom – Oosterbeek – Hoenderloo – Otterlo – Bennekom, 89 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
Bennekom – Nergena – Wageningen – Wageningen Hoog – Renkum – Heelsum – Doorwerth – Heveadorp – Oosterbeek – Schaarsbergen – Deelen – Hoog Baarlo – Hoenderloo – Otterlo – Bennekom
Met mijn fietsmaat. 89,26 km in 4:31:20; AvS: 19,73 km/u.
Zwaar bewolkt met enkele buien, afgewisseld door enkele opklaringen. 11,1 – 16,0 – 13,9o. Z kracht 2 – W kracht 3.

Knooppunten (vertrek- en aankomst: Bennekom, knooppunt 90)
90 – 91 – 92 – 80 – 81 – 06 – 82 – 07 – 08 – 09 – 37 – 39 – 38 – 44 – 45 – 46 – 04 – 03 – 23 – 13 (- 12 – 13) – 14 – 86 – 83 – 62 – 64 – 84 – 88 – 89 – 90
GPS-download op route.nl
Laatst bijgewerkt: januari 2016. Controleer met route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Philips Wake-up Light

Philips Wake-up Light

Ongunstige voortekenen
De afgelopen dagen kon er vanwege de overvloedige regen niet gefietst worden. De tijd die daardoor vrijkwam, besteed aan het uitknopen van routes met behulp van route.nlBij één ervan liet ik me een beetje leiden door herinneringen aan een deel van de vroeger bewegwijzerde ANWB Airborne fietsroute in de omgeving van Oosterbeek en Wolfheze.
Met mijn fietsmaat gisteren via de telefoon en de computer het verloop van mijn “variant” op de ANWB Airborne fietsroute doorgenomen en de puntjes op de i gezet. Niet al te laat naar bed, om goed uitgerust te zijn. Zoals zo vaak bij een op handen zijnde lange fietstocht kon ik de slaap niet vatten en was ik grote delen van de nacht wakker. Zodoende zag ik dat de zon eerder opkwam dan dat het licht van mijn wekker aanging, die ten behoeve van een rustig ontwaken een zonsopgang simuleert in combinatie met zingende vogels.
Er zijn dagen dat een korte nachtrust nauwelijks van invloed is op het fietsen. Vandaag was dat niet het geval. Tijdens het fietsen naar mijn fietsmaat – we zouden met de auto naar Bennekom rijden en vandaaruit starten –  voelden mijn beenspieren niet sterk aan en had ik moeite de frisse zuidenwind het hoofd te bieden. Dat zou zich later op de dag wreken.
De ganzentrek gaat weer op gang komen. Een groepje van drie ganzen landde in het weiland langs de Heijcopperkade. Hun harde gegak bracht soortgenoten op de grond ertoe ruim baan voor hen te maken. In een ander weiland graasde een grote groep nijlganzen.

Heelsum NH Kerk

Heelsum: NH Kerk

Bennekom – Heelsum
(knooppunten 90-09)

Geen files, onderweg. Tamelijk gemakkelijk vonden we het knooppunt waarvandaan we zouden starten.
Onder een zwaar bewolkte hemel verlieten we Bennekom aan de westkant om tussen de weilanden over de smalle Krommesteeg naar Wageningen te fietsen. Aan weerszijden van de weggetjes stonden vaak bomen. De sfeer was rustig, een enkele keer zagen we een boer aan het werk.
Bij knooppunt 92 kregen we zicht op de gebouwen van de Universiteit van Wageningen. Daarna fietsten we door het bos- en weidegebied van Wageningen Hoog, met af een toe een korte beklimming. In veel akkers groeiden en bloeiden hoge zonnebloemen.
Bij knooppunt 80 daalden we af naar de Neder-Rijn om bij knooppunt 81 linksaf te slaan en langs de voet van de Wageningse heuvels te fietsen (deze weg heet dan ook “Onderlangs”). Na een paar kilometer zagen we in het weiland een grote groep ooievaars fourageren. Een buizerd vloog over, op jacht naar een prooi.
Langs de oostelijke rand van Renkum gefietst en genoten van het uitzicht over het weidegebied. Na knooppunt 82 weer neer de Neder-Rijn om tot onze verrassing in Heelsum uit te komen, waar we in september vorig jaar ook al eens hadden gefietst. Even de tijd genomen om een foto te maken van de uit het begin van de 16 eeuw daterende kerk bovenaan de heuvel.

Doorwerth poortgebouw en kasteel

Kasteel Doorwerth (links: poortgebouw)

Heelsum – Oosterbeek
(knooppunten 09-38)

Dit deel van onze route bleek samen te vallen met de LF4a die van Den Haag via Utrecht en Arnhem naar Enschede loopt. Een korte fotostop bij kasteel Doorwerth. Sultana wafeltjes en Appelsien; het was nog te vroeg voor de lunch.
We bleven langs de oever van de Rijn fietsen; maakten geen gebruik van de mogelijkheid om bij knooppunt 37 de Holleweg in te slaan en de omgeving vanuit de hoogte te aanschouwen. Fietsend over de Fonteinallee, met links van ons de stuwwallen die in het grijze verleden zijn ontstaan, reden we regelmatig over U-vormige stenen tunneltjes die het wegdek doorkliefden. Deze tunneltjes waren aangelegd met het doel padden veilig te laten oversteken. Betonnen randen langs de weg moeten hen dwingen van de tunneltjes gebruik te maken in plaats van pogingen te ondernemen traag kruipend de overkant van de weg op te zoeken. Mijn fietsmaat merkte op dat de ooievaars die we onderweg gezien hadden, een slechte invloed op het paddenbestand zouden hebben, wat het effect van de tunneltjes teniet zou doen.

Oosterbeek Oude Kerk

Oosterbeek: Oude Kerk

Oosterbeek Oude Kerk Airborne gedenkplaats

Oosterbeek: Oude Kerk: Airborne gedenksteen

Not one shall be forgotten
(knooppunten 08-44)

In Oosterbeek stopten we bij de Oude Kerk aan de Benedendorpseweg. Het oudste deel van deze kerk, te herkennen aan de tufsteen, dateert uit de Karolingische tijd (8e – 10e eeuw). De toren dateert uit de 14e eeuw. Tijdens de Slag om Arnhem verschansten 3000 militairen zich in Oosterbeek. In de omgeving van de kerk werden een week lang zware gevechten geleverd, waarbij de kerk ernstige schade opliep. Een gedenkzuil langs de weg en een gedenksteen achter de kerk herinneren hier nog aan. Het motto op de gedenksteen is gekozen als titel voor dit blog.
Tussen de knooppunten 38 en 44 moest regelmatig geklommen worden, langs de statige villa’s in het bosrijke, heuvelachtige gebied. Even moesten we onder bomen schuilen omdat de regen van gemiezer overging in kortdurende slagregen. “Het is maar een buitje” zei mijn fietsmaat, terwijl ik me afvroeg of ik wel genoeg uithoudingsvermogen had de rit voort te zetten, een verkeersbord ziende waarop gewaarschuwd werd voor een hellingshoek van 10%. Na een paar minuten konden we de rit vervolgen en fietsten we door de “perimeter”, het gebied waarin in 1944 zo hevig is gevochten.

Oosterbeek ingang oorlogskerkhof

Oosterbeek: Airborne War Cemetery

Oosterbeek oorlogsgraven

Airborne War Cemetery: het ereveld

Schaarsbergen Museum 40 45

Schaarsbergen: Arnhems oorlogsmuseum 40-45

Oosterbeek – Schaarsbergen
(knooppunten 44-04)

Aan de rand van Oosterbeek, aan de Van Limburg Stirumweg, ligt de Airborne War Cemetery, dat eigendom is van de Staat der Nederlanden en beheerd wordt beheerd door de Commonwealth War Graves Commission. Op dit ereveld liggen 1658 Britse, 73 Poolse en 8 Nederlandse militairen begraven. Vanaf de ingang, met aan weerszijden een kapel, is er zicht op een groot kruis aan het einde van de begraafplaats. Dichtbij de ingang staat een witte gedenksteen met het opschrift Their name liveth for evermore. Bij tal van grafstenen stonden bloemen.
We hadden het ons niet gerealiseerd dat het dit jaar 70 jaar geleden is dat in dit gebied zo hevig is gevochten. Overal waar je komt, word je eraan herinnerd. Zo is er een wandelroute uitgezet, de perimeter-route genaamd en zie je onderweg grote of minder grote gedenktekens en borden of doeken met informatie over de gebeurtenissen in die tijd en het slagverloop.
De bewolking nam toe. De verandering in het weer beperkte zich tot één enkele donderklap. We vervolgden onze route door de bossen achter de erebegraafplaats om uit te komen in het mooie landgoed Warnsborn en daarmee weer op de LF 4a.  Goed begaanbare fietspaden. Op zoek naar een pannenkoekrestaurant waar we volgens een verkeersbord nog geen steenworp vandaan waren, stopten we, nadat we op de Kemperbergerweg onder de A12 doorgereden waren, bij het Arnhems oorlogsmuseum 40-45. Langs de weg stond een grijs stuk geschut en een in camouflagekleuren geschilderde Duitse tank. Op het binnenterrein waren ook stukken geschut opgesteld en een klein jachtvliegtuig.
Het nabijgelegen pannenkoekrestaurant was gesloten, zodat we koers moesten zetten naar Hoenderloo om daar te kunnen lunchen.

Schaarsbergen – Hoenderloo: vals plat
(knooppunten 04-13)

Dit deel van de route volgde fietspaden langs provinciale wegen: de N311 (Koningsweg) en de N804 (Hoenderloseweg, overgaand in de Delenseweg).
Vlakbij vliegbasis Deelen bevindt zich het Museum Vliegbasis Deelen, een oorlogsmuseum in een voormalig Duits gebouw. Op het voorterrein staat een stuk geschut en een kleine straaljager, een gerestaureerd Auster verkenningsvliegtuig.
Na het passeren van de vliegbasis veranderde het landschap van weide in bos: het Nationaal Park Hoge Veluwe. Langs de rand van het park voert de N804 gestaag stijgend naar Hoenderloo, zonder dat die stijging zich direct laat voelen: vals plat. Ik heb me daar behoorlijk in verslikt, zo bleek toen we de rand van Hoenderloo bereikten. Puffen en blazen alsof ik een zware last had gedragen.
In Hoenderloo, op ongeveer de helft van de rit, rechtsaf, de Krimweg op (knoopppunten 13 en 12) om bij pannenkoekenrestaurant “’t Pannekoekhuis” te lunchen. We kwamen precies op tijd! Ten eerste omdat een grote groep vakantiefietsers zich met bepakking en al, op de parkeerplaats had verzameld en aanstalten maakte te vertrekken; ten tweede omdat, toen we nog maar net binnen waren, de lucht betrok en het korte tijd flink regende.
We lieten ons de pannenkoeken goed smaken.

Roekelse Bos

Knooppunt 83: het Roekelse Bos

Heuveltje Ginkelse Heide

Een heuveltje op de Ginkelse Heide

Afdaling Ginkelse Heide

Dreigende wolken boven de Ginkelse Heide

Hoenderloo – Bennekom
(knooppunten 13-90)

Voldaan en uitgerust, koers gezet naar Otterlo langs alweer een provinciale weg, de N314, die langs de noordzijde van Nationaal Park Hoge Veluwe loopt. Borden rechts van ons waarschuwden voor de aanwezigheid van schietterreinen. En inderdaad – ik heb het niet vaak meegemaakt – klonken er salvo’s van automatische wapens, twee soorten, zo te horen. We zagen een legervrachtwagen met hoge snelheid over het terrein rijden.
In Otterlo moesten we even zoeken voordat we het goede knooppunt te pakken hadden. Bij knooppunt 83, na een tweede stuk venijnig vals plat, besloten we niet via een lusje over Meulunteren naar de Ginkelse Heide te fietsen, maar daar direct op aan te sturen. In de buurt van Meulunteren ligt het Geografisch Middelpunt van Nederland. Een aantal fietspaden daar zijn bij weersomstandigheden zoals in de afgelopen dagen onbegaanbare modderpaden.
Het was stil in het Roekelse bos. Geen houtvesters aan het werk. Een enkele keer een wandelaar of fietser. Vogels lieten zich niet horen.
Op de Ginkelse Heide stond de heide prachtig in bloei. De bewolking nam regelmatig dreigende vormen aan. Bij knooppunt 62 schuilden we een paar minuten onder de bomen vanwege een pittig buitje, dat voor ons uit trok en waarvan we geen last meer zouden hebben.
Voor en voorbij de Verlengde Arnhemseweg was er een prachtig kleurenspel van zon, grijze luchten en gele en groene velden. Ook hier is in 1944 flink slag geleverd. Een Belgisch vluchtelingenkamp herinnert er nog aan.
Voorbij de Verlengde Arnhemseweg passeerden we een schaapskooi, die gerestaureerd werd, en fietsten we weer door prachtig heidegbied. We zagen een fietsroutebordje met het opschrift “Verlengde Airborne route”. Deze route dateert uit 2004 en loopt langs diverse Airborne-monumenten in onder andere Ede en Oosterbeek. Er zijn ook andere bewegwijzerde fietsroutes, waaronder de Calluna fietsroute, die een noord- en een zuidlus heeft.
Bij knooppunt 64 eiste de gebrekkige nachtrust zijn tol. De fut was bij mij eruit. Mijn fietsmaat kon zich er goed in vinden de auto in Bennekom op te gaan zoeken in plaats van nog een extra lus om Bennekom heen te rijden. Door het mooie bosgebied in de omgeving van de spoorlijn Utrecht – Arnhem fietsten we naar knooppunt 84, op zoek naar knooppunt 88. Dat kan in één klap bereikt worden, maar de beheerders van de knooppunten hadden daar een omweg voor bedacht. Wij lieten die omweg voor wat het was.
Op de terugweg naar huis regende het pijpestelen. Gelukkig zaten wij in de auto.

De Meern, 19 augustus 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart en GPS-download op route.nl

"Not one shall be forgotten"

Routekaartje “Not one shall be forgotten” © http://www.openstreetmap.org/copyright

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s