Naar de blanke toppen van de duinen (De Meern – Velsen – Den Helder, 151 km, waarin opgenomen: LF1b [Velsen – Den Helder, ca. 80 km])

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Breudijk – Laag Nieuwkoop – Kockengen – Spengen – Geer – Woerdense Verlaat – De Hoef – Vrouwenakker – De Kwakel – Aalsmeer – Aalsmeerderbrug – Schiphol Rijk – Rozenburg – Hoofddorp – Vijfhuizen – Haarlem – Santpoort – Santpoort Noord – Driehuis – IJmuiden – Velsen Noord – Beverwijk – Wijk aan Zee – Egmond aan den Hoef – Bergen aan Zee – Camperduin – Petten – Sint Maartenszee – Callantsoog – Groote Keeten – Julianadorp aan Zee – Den Helder
Met mijn fietsmaat. 151,01 km in 7:15:43; AvS: 20,79 km/u.
Tot Aalsmeer bewolkt, daarna flink opklarend. 16,7 – 23 – 16,6o. OZO kracht 1 – NO kracht 2.

Knooppunten De Meern – Velsen-Zuid (71 km, vertrek: De Meern, knooppunt 76; aankomst: Velsen-Zuid, knooppunt 03)
76 – 56 – 75 – 10 – 09 – 07 – 06 – 62 – 60 – 24 – 58 – 76 – 30 – 27 – 26 – 25 – 95 – 96 – 91 – 94 – 63 – 58 – 55 – 88 – 50 – 87 – 90 – 23 – 09 – 34 – 07 – 05 – 04 – 03
GPS-download op route.nl.
Laatst bijgewerkt: januari 2016. Controleer met route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

De ANWB Bikepointer

De ANWB Bikepointer

De Bikepointer
Tot nu toe plakte ik bij het fietsen van knooppuntroutes een strook met knooppuntnummers op de bovenbuis van mijn Gazelle. Dat heeft de lak geen goed gedaan. Op de laatste bladzijde van deel 2 van ANWB Klassieke fietsrondjes stond een foto van de Bikepointer, een waterdichte houder voor op het stuur. Hierbij horen kaartjes waarop de nummers genoteerd kunnen worden van de knooppunten waarlangs de tocht voert. Deze kaartjes, met aan de onderzijde een foto van een Hollands polderlandschap met molen, lenen zich door het koptekstvak voor het aanleggen van een knooppuntroute-catalogus.
In de aanloop naar de gecombineerde ANWB Nieuwe Vuursche / Eemland knooppuntroute de ANWB-winkel op winkelcentrum Overvecht opgezocht. Een cadeaukaart die ik lang geleden gekregen had, zou nu goed van pas komen. “Nee” zei de baliemedewerkster. “De Bikepointer is uitverkocht en het is nog maar de vraag of hij weer verkrijgbaar wordt.” Terwijl ik enigszins teleurgesteld naar de uitgang liep, kwam van achter uit de winkel een medewerkster met een paar Bikepointers aangelopen. Tevreden en wel naar Maartensdijk.
De knooppuntvakjes op de Bikepointerkaartjes zijn in de vorm van een slinger met elkaar verbonden. De vakjes op regel 1 lopen van links naar rechts, die op regel 2 van rechts naar links, die op regel 3 weer van links naar rechts enz. Gewend als we zijn om van links naar rechts te lezen en te schrijven, kan dit tijdens het noteren en het lezen van de knooppuntnummers tot vergissingen leiden. Mijn fietsmaat heeft de suggestie gedaan de knooppunten in het vervolg van links naar rechts te schrijven en de slinger op de kaartjes te laten voor wat die is.

Altijd weer het weer
De afgelopen dagen waren de weersverwachtingen erg aan verandering onderhevig geweest. Vooruitzichten op mooie nazomerse dagen maakten gaandeweg plaats voor zon en buien, waarbij het niet duidelijk was welke omvang de buien hadden en waar ze zouden vallen. Tot laat gisterenavond wisselden mijn fietsmaat en ik ideeën uit over waar de rit van vandaag naar toe zou kunnen gaan. Moesten we ons vanwege de verwachte buien tot het zuiden beperken? Waar zou de wind vandaan komen?
Bij aankomst vanochtend stelde mijn fietsmaat voor om op geleide van knooppunten naar IJmuiden te fietsen, om daar in te haken op de LF1b met Den Helder als eindbestemming. Goed voor de conditie en we zouden het duinlandschap kunnen bewonderen. Volgens Buienradar zouden er tussen 14:00 en 15:00 uur in Noord-Holland een paar pittige buitjes kunnen vallen. De regenjacks moesten daar maar bestand tegen zijn.

Aalsmeer watertoren

Aalsmeer: watertoren

Knooppuntroute De Meern – Velsen-Zuid
Onder een bewolkte hemel vertrokken we richting Harmelen. Het was fris, maar niet zo fris om in het lang gekleed te gaan. Via Kockengen fietsten we naar Woerdense Verlaat en na knooppunt 24 over de kronkelende Amstelkade, die langs de Kromme Mijdrecht (!) loopt, naar De Hoef. Sommige bomen aan de overkant van de Kromme Mijdrecht vertoonden al herfstkleuren.
Voorbij de Oude Spoorbaan (knooppunt 53 / 76) fietsten we over De Hoef Westzijde verder langs de Kromme Mijdrecht om uit te komen in Vrouwenakker en vervolgens Aalsmeer. Aan de Westeinderplassen staat een 50 meter hoge watertoren, daterend uit 1926. De toren is opgenomen in de lijst met toptorens van de Nederlandse Watertoren Stichting en wordt op een informatiepaneel aangeprezen als de mooiste watertoren van Nederland. Opvallend zijn de Art Deco ornamenten. Vroeger maakte de toren deel uit van de drinkwatervoorziening van Aalsmeer, Bennebroek, Haarlemmermeer en Uithoorn. Tegenwoordig is hij in gebruik als trouwlocatie. Een aantal malen per jaar kan de toren worden bezichtigd.

Aalsmeer: Westeinderplassen

Aalsmeer: Westeinderplassen

Aalsmeer beeldentuin tegenover watertoren

Aalsmeer: beeldentuin galerie Sous-Terre

Vanaf de Stommeerweg waarlangs de watertoren staat, is er een mooi uitzicht op de Westeinderplassen. Hier zijn mogelijkheden voor waterrecreatie. Ook zeeverkenners hebben er hun onderkomen. Toen wij er waren , voer er een enkele plankzeiler en in de verte een zeilboot.
Tegenover de watertoren ligt de galerie Sous-Terre Aalsmeer. Deze evenementenlocatie bestaat uit een een gebouw met daarin een grote collectie glaskunst, en een beeldentuin op en rondom het dak van de galerie. Hierin staat een groot aantal beelden en beeldjes, variërend van kleine dieren tot een stenen hoofd zoals dat voorkomt op een Paaseiland.
Even verderop, in het centrum van Aalsmeer vlakbij knooppunt 95, pauzeerden we bij een sfeervol ingerichte patisserie om ons tegoed te doen aan het voor toerfietsers gebruikelijke koffie en gebak. Het terras was gevuld met winkelend publiek dat ook aan een pauze toe was. Dat de lucht grijs was, deed aan de drukte niets af.
Tussen knooppunt 94 (Schiphol Rijk)  en knooppunt 58 (Hoofddorp) voerde onze route door  de uitlopers van het luchthavencomplex Schiphol en door stedelijk gebied. In Hoofddorp reden we vlak langs de slanke molen De Eendracht, om daarna over de Geniedijk naar Vijfhuizen te fietsen. De Geniedijk maakt deel uit van wat vroeger bekend stond als de Stelling van Amsterdam, een fortenlinie. Verspreid langs de dijk staan nog enkele verdedigingswerken. Natuurliefhebbers kunnen hun hart ophalen aan vleermuizen en vogels die in de verdedigingswerken en de bomen hun onderkomen vinden. Schapen, die in alle vrijheid over het talud van de dijk lopen en erbovenop, houden het gras kort.

De Vijfhuizer molen

De Vijfhuizer molen

De lucht klaarde op en de zon deed zich meer en meer voelen. Bij knooppunt 88, aan de rand van Vijfhuizen, ontvouwde zich voor onze ogen het oerhollandse tafereel van een poldermolen met koeien en ganzen in het weiland. Het was de Vijfhuizermolen, daterend uit 1875. Sinds het begin van deze eeuw is de molen, die na de Tweede Wereldoorlog door onbruik in verval was geraakt, weer een sieraad voor de polder. De fietsen aan de kant en het weiland in om het mooie tafereel te fotograferen.

Haarlem: Amsterdamse Poort

Haarlem: Amsterdamse Poort

Enkele kilometers verderop reden we door Haarlem. In het centrum staan tal van oude gebouwen die het bezichtigen en fotograferen waard zijn. Wij fietsten langs de Amsterdamse Poort om uit te komen bij het Spaarne en daarna door te steken naar Santpoort. Al snel reden we langs de ruine van Brederode die zich door onderhoudswerkzaamheden deels aan ons oog (en de cameralens) onttrok en door het bosrijke villagebied van Santpoort en Santpoort Noord, om aan te komen in IJmuiden, waar onze route samenviel met de LF1b. In afwachting van de komst van de veerpont, beheerd door het Gemeentelijk Vervoersbedrijf Amsterdam (GVB), lunchten we op een vlonder aan de oever, bij een cafetaria.

Meeuw bij veer IJmuiden Velsen Noord

Veer IJmuiden – Velsen Noord: Pontische meeuw

De LF1b Velsen-Zuid – Den Helder
Om ongeveer kwart voor drie voeren we met de veerpont van IJmuiden naar Velsen Noord. Het fietsgedeelte van de pont was nagenoeg vol met fietsers. De overtocht was gratis. Een in het geel gestoken mountainbiker – hij was niet de enige sportieve fietser die onderweg was – vertelde op weg te zijn naar zijn vader, vanavond terug te gaan naar Aalsmeer en in het weekend ook een druk fietsprogramma had. Tijdens de overtocht werden we, in tegenstelling tot tijdens de overtocht van Den Helder naar Texel, niet belaagd door meeuwen die op zoek waren naar voedsel. Integendeel, op een van de aanlegsteigers koesterde een Pontische meeuw zich in de zon terwijl een soortgenoot heen en weer tripte, zonder zich ook maar iets van ons aan te trekken.
Aan de overzijde van het Noordzeekanaal zagen we het straatnaambord “Holland op zijn smalst”. In de gids LF1 Noordzeeroute is de betekenis van deze straatnaam uitgelegd: bij Velsen was er vroeger een smalle duinstrook die het toenmalige Holland “bijeenhield” en die in 1863 doorgraven werd ten behoeve van de aanleg van het Noordzeekanaal.

Noordhollands Duinreservaat paarden

Noordhollands Duinreservaat: paarden

Door de bossen om de Tata staalfabriek (voorheen: Hoogovens), belandden we in het Noordhollands Duinreservaat. Deinend en soms pittig klimmend over tamelijk brede, kronkelende, met klinkers in visgraatpatroon bestrate fietspaden, zagen we links en rechts van ons uitdijend, glooiend duinlandschap. Het helmgras was vaalgroen. Her en der onbegroeide duinhellingen. De fietspaden: goed onderhouden en goed begaanbaar.
Na enkele kilometers zagen we aan de overkant van een meertje een kleine kudde paarden naar het water afdalen om er te drinken en misschien ook om er verkoeling in te zoeken, al was het naar ons idee niet zo warm.

Noordhollands duinreservaat schotse hooglanders

Schotse Hooglanders

In de schaduw van de bomen langs het fietspad richting Egmond aan den Hoef sjokten vijf Schotse Hooglanders ons langzaam tegemoet. Evenals de paarden schrokken zij niet van onze aanwezigheid en nieuwsgierigheid en ook niet van die van andere voorbijgangers, integendeel. Een jonge koe die achteraan liep, snuffelde nieuwsgierig aan het stuur van de fiets van mijn fietsmaat.
Enkele kilometers verderop stond bij een parkeerplaats een automaat met daarnaast een informatiepaneel, dat ons duidelijk maakte dat het Noordhollands Duinreservaat niet gratis toegankelijk is. “Je wordt niet gecontroleerd” zei een oudere man in het voorbijgaan, onderweg naar huis, die ons het informatiepaneel zag bestuderen. Goed, maar het beheer en onderhoud van dit reservaat moet ergens van bekostigd worden. Zo bezien is de prijs (1,70 Euro per persoon) een druppel op een gloeiende plaat. Wij hadden het er in ieder geval voor over, controle of geen controle. Pinpas getrokken en dagkaarten gekocht. Niet voor niets, zoals later zou blijken.

Duinpan Schoorl

Duinpan, Schoorl

Duingebied Schoorl

Duinvlakte aan de rand van bos, Schoorl

Aan de rand van Egmond aan den Hoef hielden we pauze, Magnum en cola naar binnen werkend. De calorieën moesten weer op peil worden gebracht. Na te zijn uitgerust, vervolgden we de LF1b richting Schoorl.
Aanvankelijk was het duinlandschap minder weids, vergeleken met het duinlandschap in de omgeving van Wijk aan Zee. Het aantal onbegroeide hellingen nam echter in aantal toe. Verderop richting Schoorl kwamen we zelfs langs kale zandvlakten met dunne, kale boomstammen. Zou dit het gebied zijn waarin enkele jaren geleden zo vaak brand had gewoed? vroegen we ons af. Een macabere aanblik, alsof we ons op het “maanlandschap” van de Mont Ventoux bevonden. Er was geen vogel te bekennen.
Na een niet al te lang fietspad door naaldbosgebied kwamen we in de buurt van Schoorl weer in duingebied uit. Prachtig, zoals aan de voet van een bosrijke omgeving een duinvlakte zich voor je ogen ontvouwt.

Hondsbossche Zeewering zandmotor

Hondsbossche Zeewering: zand spuiten

Hondsbossche Zeewering Zicht op Leihoek

Hondsbossche Zeewering: zicht op Leihoek

De rit voltrok zich nu onder een en al zonovergotenheid. Gaandeweg de rit was ik echter met een ram komen te zitten, zoals dat in wielerjargon heet. Voor mijn gevoel was ik kilometers lang niet vooruit gekomen over de deinende fietspaden. Vaart maken was er naar mijn idee niet bij.
Aangekomen bij de Hondsbossche Zeewering, waarvandaan er een schitterend uitzicht is op het Noordhollands polderland, liepen we op een trap naar de top van de dijk om te genieten van het uitzicht over de Noordzee. Even uit de kust begon een vrachtschip grote hoeveelheden bagger in zee te spuiten. We vroegen ons af waartoe dat diende. Versterking van de bodem onder de dijk?
Mijn fietsmaat, die me langer kent dan vandaag en die goed in de gaten had hoe bij mij de vlag erbij hing, stelde naar aanleiding van een overzichtskaart op een knooppuntpaneel voor om niet naar Den Helder door te rijden, maar af te buigen naar Schagen. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. De fietsen bestegen en aan de voet van de Zeewering richting Petten. “Hé, volgens die wegwijzer daar ligt Den Helder 26 kilometer verderop!” riep mijn fietsmaat even later. “Dat is goed mogelijk” was mijn antwoord, me enigszins vaag herinnerend hoe ik in 1993 de LF1a van Den Helder naar Boulogne-sur-Mer had gefietst. 26 kilometer tot aan Den Helder? Dat moest haalbaar zijn. “Naar Den Helder!” riep ik mijn fietsmaat toe, “de dood of de gladiolen!” Een schouderklopje van haar kant. Om de afstand iets te bekorten besloten we via de provinciale weg naar Den Helder te rijden. Na een paar kilometer kwamen we de LF1b tegen, die ook langs die provinciale weg liep. Zo konden we ons oorspronkelijke plan toch nog voltooien.

Callantsoog molen De Zwaan

Callantsoog: molen De Zwaan

De namiddag vorderde en ging over in de vroege avond. De langzaam ondergaande zon legde een prachtige gloed over het groene duinland: de gouden uren. Vóór Callantsoog zagen we rechts van ons een kleine watermolen, die trekken vertoonde van een Friese spinnekop. Het was molen De Zwaan die zich, zwart geteerd, nadrukkelijk toonde in de kleine polder.
Vanaf Callantsoog liet de strandrecreatie zich meer en meer voelen. Vakantiedorpjes zoals Julianadorp aan Zee en Groote Keeten, vakantiegangers en uitgaanspubliek, pensions, vlaggetjes, alsof er aan het hoogseizoen geen einde wilde komen.
De laatste 15 kilometer naar Den Helder kenmerkten zich door sterk deinende fietspaden met niet zelden pittige beklimmingen. In dit deel, de kop van Den Helder, voert de LF1b letterlijk tussen de duinen door.
Bij het zien van een ANWB wegwijzer voor fietsers met het opschrift “station” lieten we de LF1b voor wat die was. Dat bleek geen goede beslissing; we belandden in stedelijk niemandsland. Een oudere heer wees ons de weg naar het centrum van Den Helder. Nog net voordat de zon onder zou gaan, arriveerden we bij het NS-station.

Texels skuumkoppe bierglas

Texels bierglas

Fish and chips
De Intercity’s naar Utrecht zouden ieder half uur vertrekken. Er was dus tijd genoeg voor een vismaaltijd. We streken neer op het terras van de cafetaria tegenover het station waar we na afloop van ons Rondje Texel ook zo lekker gegeten hadden. Mijn fietsmaat bestelde een schol-schotel, ik een kabeljauw-schotel. Alles geserveerd met frites, salade en saus. De serveerster raadde ons donker Texels witbier aan. Dat smaakte goed.
De authentieke, slanke, fraai vormgegeven en goed in de hand liggende Texel-bierglazen ziende, bedacht ik me dat we onderweg geen souvenir hadden gekocht. We waren niet langs een souvenirwinkel gereden. Ik stelde voor om met een aandoenlijk relaas over onze fietstocht van vandaag een glas te bietsen. “Schrijf dat maar op je buik” zei mijn fietsmaat. Toen het moment van afrekenen was gekomen, was er geen tijd meer voor een poging om bierglazen te bemachtigen. Ze zouden trouwens niet eens in de stuurtas passen of in de achterzak. Een andere keer maar. Snel naar het station met de fietsen aan de hand, samenreiskorting regelen, dagkaart voor de fietsen op de OV-chipkaart zetten, inchecken, door de poortjes heen, de trein in en naar huis.

De Meern, 19 september 2014
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartjes
Gedetailleerde kaart “Naar de blanke toppen van de duinen: op https://www.strava.com/activities/196683333
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu
Gedetailleerde kaart knooppuntroute De Meern – Velsen-Zuid en GPS-download op
route.nl)
Deze rit sluit aan op:

routekaart

Routekaartje “Naar de blanke toppen van de duinen”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s