Vuurdoop van een Zwarte Reus (De Meern – Teckop – De Meern, 33 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Harmelen – Breudijk – De Putkop – Houtdijken – Geestdorp – Teckop – Gieltjesdorp – Ockhuizen – Vleuten – De Meern
Solo. 33,47 km in 1:44:13; AvS: 19,27 km/u.
Zonnig. 6,1 – 4,9º. ZW kracht 3 – ZZW kracht 4.

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Gazelle Trim Trophy kapot achterwiel

Gazelle Trim Trophy kapot achterwiel

De kogel door de kerk
Het hing al een tijd in de lucht dat ik mijn Gazelle Trim Trophy zou moeten vervangen. Zijn ouderdom – ruim twintig jaar – ging hem meer en meer parten spelen. Het frame had geen aansluiting meer met de moderne fietstechniek. Na lang zoeken had Leewis Tweewielers in De Meern het verouderde en niet meer leverbare Shimano crankstel door een SunTour crankstel kunnen vervangen. Het vervangen van de wielen, waarvan de velgen gescheurd waren, was een kwestie van puur geluk. De achtervork van het Reynolds 531 frame was niet berekend op een achterwiel met een cassette die meer dan zeven kransjes heeft, terwijl achterwielen met een cassette van zeven kransjes liggen tegenwoordig niet voor het oprapen.
De doodklap kwam na een modderige rit eind vorig jaar. Daags erna zat er in de voorderailleur geen beweging meer. Vervangen, was de boodschap. De remblokjes, remkabels, het stuurlint, de ketting en het freewheel moesten sowieso worden vervangen. Hier zou nogal wat geld mee zijn gemoeid. De vraag rees of ik er niet verstandiger aan zou doen een nieuwe fiets aan te schaffen.
Op zoek naar een racefiets die geschikt was voor recreatief fietsen, werd ik benauwd bij de gedachte dat ik op een nieuwe fiets, waarvan de bouw totaal anders was dan die van mijn Gazelle, geen goede lichaamshouding zou hebben. De dealers die ik sprak hadden er een hard hoofd in toen ze mijn Gazelle zagen waar ik mee vergroeid was.

leewis logoKort voor de jaarwisseling stapte ik de winkel van Leewis Tweewielers binnen. Of ze nog uitloopmodellen hadden van de collectie 2014? In de showroom stonden twee Giant fietsen. Eén ervan, een Giant Defy 5, was net een maatje te groot. Volgens de verkoopster zou die fiets, met twee bladen voor en acht kransjes achter, goed aansluiten bij mijn wens om recreatief te fietsen. Bovendien was er een goede prijs-kwaliteit verhouding.
Eenmaal, andermaal, verkocht! Ik zou de gelukkige eigenaar worden van een exemplaar van de uitvoering 2015 van de Giant Defy 5 Compact.

Giant Defy 5 01

Giant Defy 5 Compact 2015

Een briesend paard
Op 10 januari kon ik de Giant Defy 5 Compact ophalen. De hoogte van het zadel moest iets worden bijgesteld; verder zat de fiets als gegoten.
Thuis de fiets van alle kanten bekeken. De bovenbuis loopt schuin af waardoor de fiets van voren gezien op een briesend paard lijkt dat stampvoetend pas op de plaats maakt, vastberaden om de wereld te grazen te nemen. De kleurstelling is zwart-grijs met her en der rode accenten. Dit bracht mij tot de bijnaam “Zwarte Reus”.
In tegenstelling tot de informatie in de catalogus en op Internet was de Giant voorzien van pedalen: Wellgo toeclip pedalen met reflectoren voor en achter. De ouderwets ogende toeclips waren korter dan die van de Zefal pedalen van mijn Gazelle, wat als voordeel heeft dat ze de voorband niet kunnen raken. Ik vroeg me wel af of mijn voeten een goede positie op de Wellgo pedalen zouden hebben.

Giant Defy 5 02

Showtime bij mijn fietsmaat

Een fiets voor lange afstanden
In een review op internet stond dat de Giant Defy 5 een langere wielbasis heeft dan racefietsen en een iets hogere balhoofdbuis, waardoor een zitpositie ontstaat die geschikt is voor langeafstandsritten.  In de productinformatie was  hierover niets vermeld. Een onverwachte opsteker! Dat zou mijn  rijstijl ten goede kunnen komen.
Een andere niet onwelkome bijkomstigheid was dat in de achterbuis en de achtervork schroefgaatjes zitten (afgedekt met rubberen dopjes) waardoor het mogelijk is een lichtgewicht achterdrager te monteren.
Daags na levering liet ik de Zwarte Reus aan mijn fietsmaat zien, die van mening was dat ik een goede keus had gemaakt. De korte rit van die dag stond bol van de wind. Met het versnellingsapparaat (voor: 34-50; achter: 11-32) kon ik een licht verzet kiezen waarmee ik met niet al te veel inspanning kon buffelen (rennerslatijn voor het rijden in harde tegenwind). Het smalle, dunne zadel zat erg comfortabel en door de niet al te grote stuurbocht hoefde ik maar iets voorover te buigen om ontspannen onder in de beugel te rijden.

Een korte rit door de polder Teckop
Na een week vol grijze bewolking scheen vandaag de zon. Het was knap fris. Voor morgen hadden de meteorologen winterse buien aangekondigd. Vandaag moest het er dus van komen om een tochtje te maken met de Zwarte Reus.
De rit voerde door de omgeving ten westen van Utrecht, door het vroegere glastuinbouwgebied (langs de Heldamweg staan nog twee bedrijven met elk grote broeikassen, andere bedrijven hebben plaats moeten maken voor woningen). Langs de Dorpeldijk was het weer landelijk landschap met laagstamboomgaarden.
Via De Putkop langs de N198 en bij buurtschap Houtdijken richting de Hollandse Kade langs de Teckopse molenvliet. Er was vrijwel geen fietser te bekennen, wel wandelaars die hun honden uitlieten. De wind was koud, maar niet snijdend. Regelmatig zag ik heldere, dunne ijsschotsjes in de sloten. De polders het domein van zwanen, eenden en grote groepen meerkoeten. Een enkele blauwe reiger tuurde in de sloot, jagend op voedsel. Er trokken geen grauwe ganzen over.
Het was prettig rijden op de Zwarte Reus over de hobbelige Hollandse Kade. Ook klinkers waren een peuleschil voor hem. Haakse bochten konden soepel worden genomen en van zadelpijn was geen sprake. De Wellgo pedalen zaten als gegoten; ik merkte er niets van dat mijn voeten er een iets andere positie in hadden, vergeleken met de pedalen van mijn Gazelle.

De polder Teckop en de gelijknamige molen

De polder Teckop en de gelijknamige molen

Rechtsaf, de Teckop op. Een fraai zicht op de polder met in de verte de vorig jaar gerenoveerde wipwatermolen. Het nemen van een foto was onvermijdelijk.
Via Gieltjesdorp naar buurtschap Ockhuizen en om Haarzuilens heen naar Vleuten. Dit gebied wordt beheerd door Natuurmonumenten, die veel initiatieven neemt om natuur tot ontwikkeling te brengen. Bij kasteel De Haar wordt een tweede parkbos aangelegd. Er zal ook een woonwijk worden gebouwd met de naam Haarzicht. Het dorpscomité Kockengen heeft over dit alles een interessante folder samengesteld, waarin veel aandacht wordt besteed aan de geschiedenis van dit gebied en de huidige en toekomstige recreatiemogelijkheden.

Rand Vleuten: de Hamtoren

Rand Vleuten: de Hamtoren

Op diverse plaatsen in Vleuten staan informatieborden over de vroegere geschiedenis van de landgoederen zoals het Huis te Vleuten en de Hamtoren, waarvan de geschiedenis tot 1260 teruggaat. Deze 34 meter hoge woontoren waaraan te zien is hoe vroeger de aanbouw is geweest, is een markant punt in het landschap. De toren ontleent zijn naam aan het feit dat hij gebouwd is op een ham, een kleine waard in een rivierbocht, te weten een bocht van de Oude Rijn.
Gaandeweg de rit sloeg de ketting een paar keer over. Er leek iets niet goed met de achterderailleur. Leewis Tweewielers opgezocht. Een van de medewerkers verhielp het euvel in een handomdraai. Hij vertelde dat dit het gevolg was van het oprekken van de derailleurkabel en legde uit wat ik zelf in het vervolg kon doen om dit euvel te verhelpen. Hij vertelde ook dat de ketting met behulp van de voorderailleur zo kon worden ingesteld dat alle acht kransjes van de cassette konden worden gebruikt. Bij mijn Gazelle moest je het niet wagen om de ketting over het grote blad voor en het grootste kransje achter te laten lopen (of over het kleine blad voor en het kleinste kransje achter, dit zou tot versnelde slijtage van ketting en kransjes leiden). Waar de nieuwe techniek al niet goed voor is.

Fotoalbum →

De Meern, 17 januari 2015
Theo van Berkel

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/242187923
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu

Routekaartje "Vuurdoop van een Zwarte Reus"

Routekaartje “Vuurdoop van een Zwarte Reus”

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s