Kijk op de Dom (rondje om Utrecht, 79 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Laag Nieuwkoop – Kockengen – Portengen – Portengensebrug – Oud Aa – Breukelen – Scheendijk – Tienhoven – Egelshoek – Hollandsche Rading – Pijnenburg – Soest – Soesterberg – Zeist – Bunnik – Vechten – Utrecht Lunetten – Nieuwegein – De Meern
Met mijn fietsmaat. 79,38 km in 4:00:19; AvS: 19,8 km/u.
Zonnig. 8,6 – 13,2º. ONO kracht 2 – N kracht 4.

Knooppunten (vertrek en aankomst: De Meern, knooppunt 76)
76 – 56 – 75 – 10 – 09 – 07 – 05 – 03 – 84 – 85 – 27 – 49 – 29 – 20 – 99 – 82 – 98 – 97 – 62 – 26 – 61 – 57 – 56 – 55 – 53 – 54 – 84 – 82 – 81 – 97 – 43 – 42 – 40 – 39 – 98 – 35 – 36 – 33 – 32 – 27 – 69 – 70 – 71 – 72 – 74 – 50 – 75 – 77 – 76
GPS-download op route.nl.
Laatst bijgewerkt: januari 2016. Controleer op route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

“Kijk op de Dom” is een knooppuntrondje om Utrecht, bedacht door mijn fietsmaat. Een paar dagen geleden hadden we het plan opgevat vandaag mijn knooppuntvariant van de 150 km versie van de Toerversie Utrecht 2015 te rijden. In de loop van de dag zou de frisse wind, zo was de verwachting, in kracht en vlagerigheid toenemen. “Geen weer om voortdurend in de polder te fietsen!” zei mijn fietsmaat. Het werd dus de route “Kijk op de Dom”, die ze enige tijd geleden met haar broer had gefietst.

Gevarieerd landschap
De provincie Utrecht is met een oppervlakte van 1385 km² de kleinste provincie van Nederland maar herbergt een grote variëteit aan landschappen. Het leuke van “Kijk op de Dom” is dat deze fietsroute door verschillende van deze landschappen voert: het poldergebied in de omgeving van Harmelen, de plassen, petgaten en het trilveengebied bij Tienhoven, bos en heide bij Hollandsche Rading en de heuvels rond Soest. Scherend langs de rand van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug weer terug naar De Meern.

Breukelen: markt

Breukelen: markt

De Meern – Breukelen
(knooppunten 76- 03)
Onder een strakblauwe hemel vertrokken. De Zandweg in De Meern (de noordelijke oever van de Oude Rijn) is sinds kort in een fietsstraat veranderd met als bijkomend gevolg dat de fietsknooppunten langs de Oude Rijn niet meer aan de Rijksstraatweg liggen maar aan de Zandweg. Op route.nl was die verandering nog niet doorgevoerd (evenmin als andere veranderingen, waarover we nog te spreken komen).
Over het Kortjaksepad naar Kockengen, waar de molen met volle zeilen in bedrijf was. Slingerend door de dorpskern naar Portengensebrug, waar we de rechtsaf gingen, de Galgerwaard op langs de Grote Heicop. Een groot deel van de dijk langs de Grote Heicop was flink opgehoogd. Geen uitzicht meer over de polder links van de Galgerwaard. Zou dit deel uitmaken van de maatregelen om het waterpeil in Kockengen beter beheersbaar te maken of wil men op die manier wateroverlast ten westen van Kockengen tegengaan?
Op de Kerkbrink in het centrum van Breukelen, aan de achterzijde van de NH Kerk, was het volop markt. Een cameraploeg maakte opnames en hield interviews. Wij streken neer op een terras en deden ons tegoed aan warme chocomel.

Kasteel Nijenrode, gezien vanaf de Scheendijk

Kasteel Nijenrode, gezien vanaf de Scheendijk

Breukelen – Tienhoven(knooppunten 03 – 49)
Na de Vecht te zijn overgestoken, gingen we langs landgoed Gunterstein het buurtschap Scheendijk in. Onderweg reden we een aantal deelnemers aan de 5 en 10 km Unicef loop voorbij, waaronder deelnemers die van een rolstoel gebruik maakten.
Rechts van ons was er een verrassend uitzicht op kasteel Nijenrode, waarvan de geschiedenis teruggaat tot 1250. Hoog in de lucht cirkelde een buizerd. Mijn fietsmaat maakte me tijdens de fotostop attent op een ooievaar die achter ons langzaam in een lange glijvlucht een landing maakte in het weiland. Enkele minuten later landde nog een ooievaar. Misschien was het wel het paar dat ik op 8 maart van dit jaar gezien had langs de Nieuweweg in de buurt van Tienhoven (zie: Het zwarte lammetje). Even later, fietsend over het fietspad langs de Nieuweweg zagen we dat het ooievaarsnest rechts ervan leeg was.
Alom is er activiteit te bespeuren van natuur- en landschapsorganisaties. Het rietland langs de Nieuweweg oogt ruig, onbeheerd, alsof de natuur er al geruime tijd haar gang gaat. Verderop staan informatieborden met uitleg over de plannen die er zijn om de Bethunepolder om te vormen in een moerasgebied.
Volop lente, vandaag. De berm langs de Nieuweweg staat vol met bloeiend koolzaad.

Tienhoven – Hollandsche Rading
(knooppunten 49 – 98)
Bij knooppunt 49 linksaf, de Dwarsdijk op. Kort voor molen De Trouwe Wachter een stroopwafel gegeten op een bankje, met uitzicht op rietland waar grauwe ganzen druk doende waren, alsof ze zich bedacht hadden in hun terugtocht naar huis.
Met het oog op de naam van haar route wees mijn fietsmaat naar het oosten: “kijk, daar heb je hem!” Aan de horizon was de Domtoren te zien, het baken van de toenmalige bisschop van Utrecht. De toren van de kerk in Nieuw Loosdrecht, links van het Tienhovens kanaal, heeft qua uiterlijk kenmerken van de Utrechtse Domtoren. Niet verwonderlijk; de toenmalige bisschop wilde op die manier de reikwijdte van zijn macht en de grens van zijn domein aangeven.

Egelshoek: boerderij Sluis

Egelshoek: voormalige sluiswachterswoning De Sluys

De wind was ondertussen van richting veranderd en in kracht toegenomen. Er moest flink gebuffeld worden.
Ter hoogte van buurtschap Egelshoek loopt het Tienhovens kanaal dood. In de 19e eeuw slaagde men er niet in het kanaal door te trekken tot aan Amersfoort, de stuwwallen van de Hoorneboegse heide vormden een onneembare hindernis. Aan de Sluisweg, aan de rand van Egelshoek staat de uit 1842 daterende villa De Sluys, een vroegere sluiswachterswoning. Het op de gevel vermelde jaartal 1824 is een schildersfout. Van de sluis die hier ooit was, is niets meer over gebleven.

Hollandsche Rading – Soesterberg
(knooppunten 98 – 53)
Na de passage door Hollandsche Rading voert “Kijk op de Dom” door onder andere het Maartensdijkse Bos, over de van oudsher goed begaanbare fietspaden van rijwielpadenvereniging Gooi en Eemlander. Onderweg zagen we rechts van ons hoge grafheuvels en verderop een rij kleine palen langs de weg, met daarop de wapens van de provincies Noord Holland en Utrecht.

Soester Duinen

Soester Duinen

Schapen in het heuvelgebied rond Kamp Zeist

Landgoed De Paltz: schaapskudde

Voorbij knooppunt 57 kregen we zicht op de grote, vandaag zonovergoten zandvlakte van de Soester Duinen. Een  stuifzandgebied, ontstaan als gevolg van te intensieve begrazing door schapen en te intensief plaggen van de heide. Toen de schapen van de Utrechtse Heuvelrug verdwenen, veranderde het heidegebied weer in bos en raakten ook de stuifzandgebieden deels weer begroeid. Tegenwoordig zijn de Soester Duinen een aardkundig monument en wordt het stuifzandgebied met diverse maatregelen in stand gehouden. Verderop, links van de Paltzerweg, in de buurt van vliegbasis Soesterberg, graasde in een diep ogend dal van landgoed De Paltz een kudde schapen op de flanken van de heuvels. Het was een mooi gezicht, alsof de tijden van vroeger herleefden.
Over een smalle, deinende klinkerweg zetten we onze tocht voort richting vliegbasis Soesterberg. Bij knooppunt 55 werden we op spreekwoordelijke wijze het bos in gestuurd. De knooppuntbeheerders hadden nieuwe knooppunten en verbindingen gemaakt maar op de informatiepanelen en op route.nl was dat nog niet verwerkt. Knooppunt 52 negerend reden we door een smal poortje richting knooppunt 53 over de wijde, lange startbanen van de vliegbasis, nu toegankelijk als park, om na een kilometer of zo in het centrum van Soesterberg uit te komen. Tijd voor een kleine lunch: croissantjes bij de bakker vlakbij de “Oriental Swan”, het vroegere “Zwaantje”.

Soesterberg – De Meern
(knooppunten 53 – 76)
Voorbij knooppunt 54 rechtsaf langs de A27, waar nogal wat activiteit is in het kader van natuurbeheer. Ecoduct hier, boskap en herinrichting daar.
Het centrum van Zeist was druk met mensen die hun weekendinkopen deden. Voorbij het centrum voerde de route door de binnenterreinen van het majestueuze Slot Zeist, dat in de zeventiende eeuw is gebouwd. Jacobus Roman, de architect van Slot Zeist, heeft ook paleis Het Loo in Apeldoorn ontworpen. In 1746 werd Slot Zeist aangekocht door de Hernhutters (Evangelische Broedergemeente), een piëtistische opwekkingsbeweging. Zij legden het Broederplein en het Zusterplein aan en bouwden een kerk. Sinds 1924 is Slot Zeist eigendom van de gemeente Zeist. In de jaren ’60 is het grondig gerenoveerd.
Door het mooie, bosrijke gebied tussen Zeist en Bunnik reden we weer huiswaarts.

De Meern, 18 april 2015
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart en GPS-download op route.nl

Routekaartje "Kijk op de Dom"

Routekaartje “Kijk op de Dom” © http://www.openstreetmap.org/copyright

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s