Koningsdagrondje “De Prins van Oranje” (De Meern – Buren – De Meern, 100 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – IJsselstein – Vianen – Ossenwaard – Everdingen – Goilberdingen – Heerlijkheid Mariënwaerdt – Tricht – Buurmalsen – Buren – Zandberg – Rijswijk – Wijk bij Duurstede – Steenen Brug – Odijk – Bunnik – Vechten – Wayen – Nieuwegein – De Meern
Solo. 99,98 km in 5:22:30, AvS: 18,6 km/u.
Zonnig. 9,9 – 11,1º. N kracht 3.

Knooppunten (vertrek en aankomst: De Meern, knooppunt 76)
76 – 77 – 75 – 80 – 24 – 23 – 22 – 25 – 20 – 10 – 11 – 12 – 40 – 44 – 86 – 85 – 87 – 16 – 32 – 55 – 31 – 60 – 62 – 64 – 65 – 70 – 39 – 38 – 37 – 15 – 14 – 13 – 09 – 59 – 76 – 78 – 42 – 40 – 39 – 98 – 35 – 36 – 33 – 32 – 27 – 69 – 70 – 71 – 72 – 74 – 50 – 75 – 77 – 76
GPS-download op route.nl.
Laatst bijgewerkt: januari 2016. Controleer op route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Oranjeboom

Oranjeboom

In de vroege ochtend de boom in de voortuin versierd met oranjegoed. Vandaag zou het de eerste Koningsdag “nieuwe stijl” zijn. Het koninklijk gezelschap zou niet twee steden bezoeken maar één. Die stad, die in de regio waarin zij ligt, een centrumfunctie heeft, zou de gelegenheid krijgen zichzelf en de regio zo goed mogelijk te presenteren. De stadswandeling, om de bevolking te ontmoeten, zou deel blijven uitmaken van het programma van Koningsdag maar het koninklijk gezelschap zou niet meer meedoen aan (al of niet folkloristische) spelletjes. Wel zou er, net als in de tijd van koningin Juliana, een defilé zijn. Dit jaar viel de eer te beurt aan Dordrecht. Vanaf de kade zou het koninklijk gezelschap een “Grande Parade” aanschouwen, een botenparade. Het bedrijfsleven en culturele organisaties konden zich in volle omvang manifesteren.
Volgens het weerbericht zouden er in de ochtend van deze “Koningsdag nieuwe stijl” alleen nog in zuidoost-Nederland enkele buien vallen. In de rest van Nederland zou het droog blijven. De verwachte middagtemperatuur was 12 graden maar door de frisse noordenwind zou het lijken alsof het kwik niet boven de 6 graden uitkwam. Dit weerhield me er niet van een fietstocht naar Buren te maken, die ik gisterenmiddag had uitgeknoopt.

Buren: Willem van Oranje en Anna van Egmond

Buren: Willem van Oranje en Anna van Egmond

Buren en Oranje
Buren, in oude tijden een graafschap, mag zich vanwege haar banden met de koninklijke familie “Oranjestad” noemen. In 1551 traden Willem van Oranje en Anna van Egmond, gravin van Buren er in het huwelijk, in de Sint-Lambertuskerk. Een beeldengroep op het plein voor de kerk herinnert hieraan. Hun dochter Maria heeft in Buren een weeshuis gesticht. Zij is begraven in de Sint-Lambertuskerk. Frederik Hendrik was de laatste bewoner van het Huis Buren, één van de grootste kastelen van Nederland.
De naam “Buren” werd door de Oranjes weleens als schuilnaam gebruikt. Onze koning bijvoorbeeld nam onder het pseudoniem W.A. van Buren deel aan de Elfstedentocht van 1996.
Tegenover de Sint-Lambertuskerk bevindt zich het Oranjemuseum. Aan de rand van Buren prijkt de walmolen “De Prins van Oranje”, een ronde, stenen stellingmolen die als korenmolen fungeert. Die molen was mijn reisdoel voor vandaag.

Knooppunt 76, De Meern: Marekerk

Knooppunt 76, De Meern: Marekerk

De Meern – Vianen
(knooppunten 76 – 40)
Om ongeveer half elf vertrokken. Van de toren van de Marekerk in De Meern, bij knooppunt 76, wapperden de vlaggen.
Eerst de vrijmarkt aan de Castellumlaan opgezocht. In een grote tent zorgde een fanfare voor een feestelijke stemming. Overal in het veld werden spullen te koop aangeboden zoals het een vrijmarkt betaamt: servies, lampenkappen, schilderijen, speelgoed, DVD’s, kleding en huisraad. Een leuke foto maken zat er niet in; het was te druk en de zon scheen te fel.
Onder de A12 door en bij knooppunt 77 linksaf. Over de Heijcopperkade, met rechts uitzicht over weilanden, naar de Nedereindse Plas, waarlangs het op een enkele wandelaar na stil was. Watervogels lieten zich niet zien.
Door IJsselstein, waar de feestelijkheden nog op gang moesten komen, naar Vianen. Bij knooppunt 20 liet ik het voetveer links liggen en stak ik de Lek over via de Jan Blanken Brug, om aan de overkant bij knooppunt 10 de route weer op te pakken. Aan de rand van Vianen zag ik rechts van mij de vrijmarkt. Even de sfeer geproefd en daarna de Lekdijk opgezocht. In de uiterwaarden fourageerden grauwe ganzen en canadese ganzen. Landinwaarts waren veel laagstamboomgaarden langzaamaan aan het bloeien geraakt. Het witte bloemblad contrasteerde mooi met het groene boomblad en de blauwe lucht. Een lang lint racefietsers, gekleed in winterpak met oranje broek, kwam me twee aan twee tegemoet. Achter de racefietsers reed een Volkswagen. Een volgwagen, dacht ik maar nee, de bestuurder ging inhalen waardoor ik in de berm mijn heil moest zoeken.

Diefdijk: boerderij met bloeiende fruitbomen

Diefdijk: boerderij met bloeiende fruitbomen

Knooppunt 86: N320 met koolzaad

Diefdijk – Buren
(knooppunten 40 – 64)
Bij knooppunt 40 rechtsaf, de Diefdijk op. Dat aan de linkerzijde van de Diefdijk geen boerderijen staan, heeft te maken met het feit dat er in vroeger tijden aan die kant regelmatig wateroverlast was. Een enkel meertje, wiel genaamd, herinnert hieraan. Smalle afritjes rechts van de dijk voeren naar kleine boerderijen. Een schilderachtige aanblik, versterkt door de bloeiende appel- en kersenbomen.
Bij knooppunt 44 linksaf, de Stokvisweg op en langs het witte kerkje van het kerkgenootschap Filadelfia richting de Heerlijkheid Mariënwaerdt. Bij knooppunt 86 werd mijn aandacht getrokken door het met koolzaad begroeide talud van de N320 dat zich tot in de verte uitstrekte.
Het was heerlijk fietsen door de bossen en landerijen van Mariënwaerdt. Met enige regelmaat kwam ik langs grienden, zo kenmerkend voor hier en voor de Vijfheerenlanden. Eén ervan was gekapt. De takken lagen in grote bundels langs de weg opgestapeld.
Bij knooppunt 55 linksaf, langs de Linge naar Tricht. Links langs de dijk, op het dijklichaam, fruitbomen, rechts stonden ze in de uiterwaarden. Ik passeerde een grote groep wandelaars die net als ik genoten van het uitzicht en het mooie weer. De versiering in de straten van Tricht had niet alleen met Koningsdag te maken maar ook met het feit dat dit jaar de 70e Bevrijdingsdag wordt gevierd. Voor elk jaar tussen 1945 en 2015 had men aan een versierde paal een foto of anderszins gehangen, verwijzend naar een voor dat jaar kenmerkende gebeurtenis zoals de perikelen rond de kruisraketten en de opkomst van Dolle Mina.
Bij knooppunt 60 linksaf, het Spijksepad op richting Buurmalsen. Daarvandaan over de Nieuwe Steeg naar Buren. Langs tal van kleine boerderijen gefietst. Fruitteelt is hier de voornaamste bron van bestaan.

Buren: molen "De Prins van Oranje"

Buren: molen “De Prins van Oranje”

Buren
(knooppunten 64 – 65)
Het kombord van Buren heeft als onderschrift: Welkom in onze Oranjestad. Vandaag was het één en al oranje. Een grote jaarmarkt, versiering alom en duizenden mensen die Koningsdag vierden.
Molen “De Prins van Oranje” was van feesttooi voorzien en maalde zonder zeilen. Aan de voet van de molen wapperde de vlag van Buren. Vandaag mocht het publiek een kijkje in de molen nemen. Velen maakten er gebruik van.
Als lunch: koffie met appelgebak op het zonovergoten terras van restaurant De Pannenkoekenbakker, met een oranje-bittertje erbij.
Na te zijn uitgerust, de sfeer van de jaarmarkt en het centrum van Buren geproefd: een en al gemoedelijkheid en vrolijkheid, jong en oud aan de wandel. Ik besloot de rit voort te zetten en de monumentale gebouwen, waarvan Buren er veel heeft, een volgende keer te bewonderen.

Koningsdagrondje 27 04 2015 Zicht op Wijk bij Duurstede

Wijk bij Duurstede, gezien vanaf het Wijkseveer

Koningsdagrondje 27 04 2015 Veer Wijk bij Duurstede

Het Wijkseveer

Koningsdagrondje 27 04 2015 kasteel Wijk bij Duurstede

Kasteel Duurstede

Buren – Odijk
(knooppunten 65 – 78)
Na aan de rand van Buren nog eens naar de Prins van Oranje gekeken te hebben, door naar Wijk bij Duurstede over de Aalswijksestraat, die overgaat in de Ravenswaaijse Steeg. Via het vroegere buurtschap Zandberg uitgekomen bij het Prinses Marijke sluizencomplex in het Amsterdam-Rijnkanaal bij Rijswijk, waarvan de brede sluisdeur door Rijkswaterstaat ter gelegenheid van haar 200 jarig bestaan fraai groen is geverfd en van haar logo is voorzien. Het land hier: weids weiland met in deze tijd van het jaar schapen en melkvee.
Lange rijen automobilisten en fietsers stonden te wachten op het Wijkseveer om de overtocht naar Wijk bij Duurstede te maken. Volle pont, halve prijs, dacht ik maar daar kon ik naar fluiten. Het was zo druk dat bij het bereiken van de overkant nog niet alle fietsers betaald hadden. De slagbomen bleven voor ons nog enige tijd gesloten.
In Wijk bij Duurstede voerde de route langs kasteel Duurstede, dat tegenwoordig als huwelijkslocatie fungeert en haar zalen beschikbaar stelt voor vergaderingen en evenementen. Het oudste deel van kasteel Duurstede is de in 1270 gebouwde vierkante Donjon, de woontoren. In de tweede helft van de 15e eeuw werd het kasteel door de bisschop van Utrecht, die zich erin vestigde, uitgebreid met onder andere de ronde Bourgondische toren.
Van achter het kasteel klonken onvervalste bluesklanken. Op naar het centrum, waar de blues inmiddels plaats had gemaakt voor de “Dancing Queen”. Een soundmixshow? Nee, een live optreden van een band die het Abba-geluid goed weergaf.
Bij knooppunt 13 rechtsaf, de Wijkerweg op, om bij de Langbroekerdijk linksaf te gaan. De route voerde over de Sandenburgerlaan door het bos van landgoed Sandenburg heen naar de Gooyerdijk. Mooi bosgebied hier en verder de achterkant van de landgoederen die deel uitmaken van de “Stichtse Lustwarande”, een gordel van buitenplaatsen langs de Langbroeker Wetering. Langbroek zelf werd niet aangedaan. Ter hoogte van de Rhodensteijnselaan linksaf en aan het einde rechtsaf, richting Odijk, waar uit een feesttent een oude hit van de formatie Salt ’n Peppa klonk. Zo te horen had men er nog zin in.

Wayensedijk: reiger op rooftocht

Wayensedijk: reiger op rooftocht

Odijk – De Meern
(knooppunten 78 – 76)

Via Odijk naar Bunnik, waar het feestgedruis nog in volle gang was. Daarna door Vechten rechtsaf, de Marsdijk op, waarlangs volop werkzaamheden zijn om de plattegrond van het oude romeinse kasteel Fectio te markeren.
Het laatste deel van de tocht van vandaag voerde langs de rand van Utrecht. Bij knooppunt 39 rechtsaf, de smalle Wayensedijk op door Wayen, een klein agrarisch gehucht dat een tussen autowegen ingeklemd juweeltje is. Het dijkje is deels omzoomd met knotwilgen en geriefhout.
Rechts in het weiland had een zwanenpaar aan de oever van een sloot een nest gebouwd. Moeder lag er te broeden, haar kop in de veren gestoken. Achter mij nam een lawaaiig gakken in geluid toe. Een reiger stapte vanaf de slootkant het weiland in, een nijlganskuiken in zijn bek. Na enkele keren heen en weer te zijn gelopen, steeg hij op en vloog hij in een grote cirkel over het weiland, om daarna weer naar de sloot terug te keren. Of het kuiken nog leefde, kon ik niet zien. Zijn moeder, verderop in het weiland, kwam met grote vaart aangevlogen en ging een luchtgevecht met de reiger aan in een poging haar jong te redden. Tevergeefs, de reiger vluchtte noordwaarts. Moeder restte niets anders dan haar overige jongen te beschermen.
In het centrum van Nieuwegein was het koningsdagfeest nog in volle gang. Een zanger zweepte met een nederlandstalige versie van Hé-na-na-na zijn publiek op. Bij de Nedereindseweg was men bezig de restanten van de vrijmarkt op te ruimen.
Ploeterend tegen de wind in kwam ik buiten adem thuis.

De Meern, 27 april 2015
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart en GPS-download op route.nl

Routekaartje "Koninsdagrondje: De Prins van Oranje"

Routekaartje “Koningsdagrondje: De Prins van Oranje” © http://www.openstreetmap.org/copyright

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Koningsdagrondje “De Prins van Oranje” (De Meern – Buren – De Meern, 100 km)

  1. silvia zegt:

    Hoi Theo weer een super leuk verhaal en mooie foto s

    Like

  2. Isabel zegt:

    mooie route ! en leuk verhaal

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s