Tourkoorts in de polder! (De Meern – Woerdense Verlaat – Bodegraven – Oudewater – De Meern, 76 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Vleuten – kasteel De Haar – Breudijk – De Putkop – Breeveld – Geestdorp – Kamerik – Kanis – Oud Kamerik – Woerdense Verlaat – Slikkendam – Achttienhoven – Meije – Bodegraven – Molenbrug – Weijpoort – Langeweide – Driebruggen – Hogebrug – Poppelendam – Ruigeweide – Tappersheul – Oudewater – Snelrewaard – Montfoort – Mastwijk – Achthoven West – Achthoven Oost – De Meern
Solo. 76 km in 3:24:25; AvS: 20,55 km/u.
In aanvang wolkenvelden, gaandeweg de rit zonnige perioden. 16,2 – 16,7º. ZW kracht 3 – WZW kracht 3.

Knooppunten (vertrek en aankomst: De Meern, knooppunt 76)
76 – 21 – 22 – 54 – 13 – 40 – 12 – 11 – 10 – 75 – 74 – 73 – 72 – 71 – 64 – 81 – 60 – 24 – 80 – 65 – 57 – 60 – 55 – 94 – 33 – 31 – 32 – 36 – 37 – 23 – 22 – 95 – 93 – 92 – 91 – 98 – 89 – 77 – 76
GPS-download op route.nl.
Laatst bijgewerkt: januari 2016. Controleer op route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum →

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Logo Grand Depart Utrecht 2015Op zaterdag 4 juli is het zover: de opening van de Ronde van Frankrijk met een individuele tijdrit door Utrecht over een afstand van 13 km. De dag erna gaat het peloton van Utrecht naar Neeltje Jans.
Op zaterdag 28 juni is er voor de wielerliefhebbers gelegenheid een deel van het parcours van de etappe van 5 juli te rijden. Er kan gekozen worden uit ritten van 35, 75, 110 en 150 kilometer. De rit die in dit blog beschreven is, is een knooppuntversie van een vroege uitgave van de 110 km rit met dien verstande dat Utrecht, vanwege de vele werkzaamheden in het centrum, niet wordt aangedaan.

De Meern – Woerdense Verlaat
(knooppunten 76 – 80)
Lunch en daarna lange kleding aangetrokken. De lucht was een en al grijze bewolking, ondanks het vooruitzicht dat de zon zou doorbreken. Nog niet één voet buiten de deur gezet of de bewolking brak in hoog tempo, waardoor de zon zich van haar beste kant liet voelen. Terug naar binnen en een kort tenue aangetrokken. Dat fietst een stuk vrijer. Veel racefietsers die ik onderweg tegenkwam, hielden het echter bij lange kleding.

Alendorperweg Jeremiebrug

Alendorperweg: plaatsing hameipoort Jeremiebrug

Protest plaatsing vm Jeremiebrug

Alendorperweg: protest tegen de plaatsing van de Jeremiebrug

Voorbij knooppunt 21 bleek de Alendorperweg opgebroken te zijn en was de kruising met de Esdoornlaan afgesloten. Een aantal bouwlieden was bezig een eigeelkleurige hameipoort te plaatsen. Met verbazing keek ik toe. “Dat is toch niet die oude Jeremiebrug?” vroeg ik aan een van de omstanders. “Het is ‘m” was het antwoord van een echtpaar dat tegenover de in aanbouw zijnde brug woonde. “Wat raar, dat ding hoort hier niet!” was mijn reactie. “En of u gelijk hebt, maar we hebben het niet kunnen tegenhouden” zei de vrouw van het echtpaar, wijzend op een spandoek in de tuin van een nabijgelegen huis. “We zijn een jaar bezig geweest maar het mocht niet baten. Dit kost een miljoen euro en wat het nut ervan is?”
Tot vier jaar geleden lag de Jeremiebrug over de Utrechtse Kruisvaart tussen de Jutfaseweg en de Westerkade. Hij moest wijken voor de verdubbeling van het spoor tussen Utrecht en Houten. In de directe omgeving was er voor de brug geen plaats. Op initiatief van de voorzitter van “Vrienden van het Leidsche Rijn Park” werd in maart 2011 besloten om de brug, een gemeentelijk monument dat op één jaar na honderd jaar oud was, te verplaatsen naar de kruising van de Alendorperweg met de nieuw aan te leggen Vikingrijn, die het Leidsche Rijn Park (tegenwoordig: Máximapark) met Harmelen zou verbinden ten gerieve van kanoliefhebbers. Samen met de lindebomen zou de brug een sfeervolle entree van het park vormen. In pers en media werd de verplaatsing van de Jeremiebrug naar de Alendorperweg “een geschenk van de oude stad aan de nieuwe stad” genoemd. Bij de demontage in 2011 hing een spandoek aan de brug met de tekst “Na bijna 100 jaar Vaartsche Rijn nog zeker een eeuw Leidsche Rijn”.
“Stadse fratsen” dacht ik, kijkend naar de werklieden die zich inspanden om de hameipoort op zijn plaats te krijgen. Een brug die qua grootte en kleurstelling een inbreuk is op de besloten, kleinschalige omgeving waarin hij geplaatst wordt. Weer is een uniek gebied buiten Utrecht-stad ten prooi gevallen aan ongebreidelde stadsvernieuwingsdrang. De plaatsing bij de Alendorperweg doet afbreuk aan zowel de Alendorperweg en omgeving als aan het stedelijk karakter van de Jeremiebrug. Beroofd van zijn wortels, is hij aan de Alendorperweg een vreemde eend in de bijt, net als de negentiende-eeuwse perronoverkapping van het oude Utrecht Centraal die vorig jaar met de functie van evenementenhal op het dak van de Leidsche Rijn tunnel is geplaatst in het zicht van het uit beton en glas opgetrokken station Leidsche Rijn. Had die overkapping geen plaats kunnen krijgen op het terrein van het Spoorwegmuseum of bij een station van een van de museumspoorlijnen? Had voor de Jeremiebrug geen andere, meer logische plek gevonden kunnen worden? In beide gevallen een vreemde manier van monumentenzorg.

Stoomgemaal Teijlingens

Stoomgemaal Teijlingens

Langs kasteel De Haar (waar voorbereidingen aan de gang waren voor het op handen zijnde Italië evenement) richting Woerden om in Geestdorp, na de N401 te zijn overgestoken, rechtsaf langs deze provinciale weg te rijden richting Kamerik en Kanis. Een foto gemaakt van het grotendeels gerestaureerde, in 1871 gebouwde stoomgemaal Teijlingens, dat in afwachting is van het weer in werking komen van de stoommachine. Het gemaal (oorspronkelijk een scheprad-stoomgemaal), dat tussen het fietspad en de N401 ligt, met haar markante twintig meter hoge schoorsteen, straalt haar verbondenheid met de omgeving uit. Als bemalingswerktuig uit de tijd van de industriële revolutie heeft een grote cultuurhistorische waarde. Sinds de restauratie heeft het ook een educatieve functie: kennis uitdragen over de waterhuishouding vroeger en nu en het aanschouwelijk maken van de werking van de stoommachine. Op die manier hoopt het Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden, de eigenaar van stoomgemaal Teijlingens, de bezoekers duidelijk te maken dat het wonen onder zeeniveau geen vanzelfsprekend iets is, maar dat er voortdurend, ook vandaag de dag, strijd is tegen het water. Het is te hopen dat de gemeente Utrecht in de toekomst net zo zorgvuldig met haar monumenten omgaat als het Hoogheemraadschap en dat zij haar monumenten niet ontwortelt, van hun historische context berooft en in een omgeving plaatst waar ze niet thuishoren, zoals met de Jeremiebrug is gebeurd.

Zicht op de Oude Meije

De Meije

Oude Meije futen op nest

De Meije: futen

Woerdense Verlaat – Bodegraven
(knooppunten 80 – 94)
Over het fietspad langs de Milandweg. Rechts van mij klonk het tepíé-tepíé van scholeksters die druk bezig waren met het zoeken naar voedsel. Verderop fourageerde een groepje witte ganzen.
Bij knooppunt 65 rechtsaf. Hiervandaan voert de route langs de Meije, een smal zijriviertje van de Oude Rijn dat kronkelend haar weg zoekt door de polders. In aanvang is er sprake van tamelijk open gebied met mooi uitzicht over weilanden en rietlanden. Vandaag waren veel weilanden lichtgroen van kleur. Er was pas gemaaid, de “eerste snede”, gras dat na maaien gekuild wordt en dat erg voedzaam is.
In het riet aan de overzijde zat een fuut te broeden op een nest. Of het een mannetje of een vrouwtje was? Ik zou het niet weten. Na luttele minuten kwam de partner aangezwommen, die een visje bracht en vervolgens weer op jacht ging.
Het was stil langs de Meije, vrijwel geen agrarische activiteit. Het rood van de spandoeken waarop protesten stonden tegen plannen om delen van het gebied tot moeras om te vormen, was vrijwel vervaagd. Al fietsend kon ik niet zien of en zo ja in hoeverre er aan die plannen uitvoering wordt gegeven.

Bodegraven – Oudewater
(knooppunten 94 – 91)
Door Bodegraven heen, langs de Oude Rijn in oostelijke richting tot aan de Weiweg, waarvandaan de route rechtsaf voert richting Oudewater. Na de Put van Broekhoven te zijn gepasseerd, waaraan de Weipoortse molen ligt, gaat de route door open weiland. Na onder de A12 te zijn doorgereden, voert de route over het Laageind door het voormalige lintdorp Langeweide. Het Laageind is een smalle eenbaansweg. De namiddag vorderde. Met enige regelmaat moest ik uitwijken voor tegemoetkomend en inhalend landbouwverkeer.

Langeweide knobbelzwaan met kuikens

Langeweide: zwanenfamilie

Terwijl ik weer eens wachtte tot een tractor voorbij was gereden, zag ik rechts van mij in een weiland, aan de oever van de sloot, een zwanenfamilie. De kuikentjes vermaakten zich in het gras. Tot ongenoegen van hun vader kwam een  lammetje nieuwsgierig poolshoogte nemen. Met sissende geluiden en dreigende bijtbewegingen joeg hij het lammetje weg om zich vervolgens tot zijn kroost te wenden en hen met wijd gespreide vleugels af te schermen. Daarna joeg hij zijn kroost de sloot in om vervolgens het ruime sop te kiezen, landinwaarts, weg van de camera. Jammer dat ik de camera niet paraat had toen de zwaan zijn kroost in bescherming nam. Nu moest ik het doen met een close-up van de afreizende zwanenfamilie.

Oudewater: terras eethuisje 't Backertje

Oudewater: terras eethuisje ’t Backertje

Oudewater viert dit jaar haar 750-jarig bestaan. Ter gelegenheid hiervan zijn een aantal stadsfoto’s die de Oudewaterse boekhandelaar Rahn in de negentiende eeuw had gemaakt, uitvergroot en opgehangen op de plaatsen waar ze oorspronkelijk gemaakt waren. Zo worden verleden en heden met elkaar verenigd.
Het werd het tijd voor avondeten. In het oude centrum was men druk bezig met het opruimen van de marktkramen. Eetcafé Lumiere, waar ik tijdens fietstochten regelmatig de lunch heb gebruikt, was gesloten. Aan een tafeltje van het ertegenover gelegen Eethuisje ’t Backertje gaan zitten, pal naast museum De Heksenwaag. Aan de muur van het museum hing een replica van een middeleeuws tafereel. De warmte van de zon overstemde de frisheid van de wind. Een omelet champignons besteld en cola. Genoten van het uitzicht op de oude huizen langs Linschoten.

Oudewater – De Meern
(knooppunten 91 – 76)
De laatste kilometers. Met de wind in de rug kon ik een grote versnelling over de Waardsedijk richting Montfoort rijden. Rechts tussen de boerderijen door zicht op de Hollandsche IJssel, links zicht op de dieper gelegen polders.

Montfoort: fietsenwinkel Olaf Selden

Montfoort: fietsenwinkel Olaf Selderbeek

In Montfoort fietsenwinkel Olaf Selderbeek opgezocht. Montfoort is één van de doorkomstplaatsen in de tweede etappe en heeft om die reden de nodige activiteiten georganiseerd, waaronder een wieleravond en een fietsspel. Voor de gelegenheid is een gele “Tour de France” bidon ontworpen die bij fietsenwinkel Olaf Selderbeek te koop is, één van de sponsors van de evenementen. Een blik op de rij bidonnen in de etalage van de fietsenwinkel leerde dat ze gretig aftrek vonden. Nog even en ze zouden een verzamelobject zijn. Het was al ruim na sluitingstijd dus ik was niet in de gelegenheid er  eentje te bemachtigen.

Mastwijk: Schotse hooglanders

Mastwijk: Schotse hooglanders

Het natuurbeheer staat niet stil en doet op de meest onwaarschijnlijke plaatsen van zich spreken, zoals in het voormalige buurtschap Mastwijk, dicht bij Montfoort. Aan de Mastwijkerdijk wordt een gesaneerde stortplaats van huisvuil uit de gemeente Utrecht ingericht als wandelgebied. Eind vorig jaar zijn hier drie Schotse hooglanders gestationeerd. Ze houden het gras kort en woelen de grond om, waardoor nieuwe plantjes kunnen groeien.
Een foto van de Schotse hooglanders leek me een leuke afsluiting van deze tocht. Tot mijn verrassing zag ik, het wandelgebied in wording naderend, dat er niet drie maar vier Schotse hooglanders waren. Er was een kalfje geboren, donkerbruin van kleur. Bij mijn komst trokken ze zich terug, om uiteindelijk bij een stroompje halt te houden en te drinken.

De Meern, 27 mei 2015
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart en GPS-download op route.nl

Routekaartje "Tourkoorts in de polder!"

Routekaartje “Tourkoorts in de polder!” © http://www.openstreetmap.org/copyright

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Tourkoorts in de polder! (De Meern – Woerdense Verlaat – Bodegraven – Oudewater – De Meern, 76 km)

  1. kvdbrink109 zegt:

    Dit is op keesbrink herblogd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s