De tijd vliegt… (Den Haag – Alkmaar, 99 km, waarin opgenomen: LF1b Den Haag – Egmond aan Den Hoef, ca 80 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
Den Haag – Scheveningen – Wassenaar – Katwijk – Noordwijk – Zandvoort – Bloemendaal – Santpoort-Zuid – Santpoort-Noord – Driehuis – Velsen-Zuid – Velsen-Noord – Beverwijk – Wijk aan Zee – Egmond aan Den Hoef – Alkmaar
Met mijn fietsmaat. 99,1 km in 4:32:15; AvS: 21,84 km/u.
Bewolkt, voorbij Velsen en vanaf Egmond aan Den Hoef lichte regen. 17 – 20º. ZW kracht 3 – W kracht 3.

Fotoalbum →

(aanklikken van een foto resulteert in een vergroting)

lf1bEen jaartje ouder…
Twee dagen geleden 59 jaar geworden. Tijd voor een verjaardagsrit met mijn fietsmaat. De weersvooruitzichten voor vandaag waren niet zo goed. Midden- en Oost-Nederland zouden ’s middags langdurig aan regen worden blootgesteld. Lichte regen weliswaar, maar toch. In het westen was de kans op droog weer groter en misschien nog een sprankje zon. Om half tien op Utrecht Centraal. Met de trein naar Den Haag Centraal om daarvandaan een deel van de LF1b te fietsen richting Noord-Holland.
Op het matrixbord waarop werkzaamheden en storingen worden aangekondigd, stond dat bij Woerden de gehele dag aan het spoor zou worden gewerkt, wat gevolgen zou hebben voor het treinverkeer tussen Utrecht en Rotterdam / Den Haag. Het alternatief zou zijn om van Amsterdam naar de Noordzeekust te fietsen en bij Zandvoort in te haken op de LF1b. Op de vertrekborden was vermeld dat de intercity naar Den Haag volgens plan reed, zonder onderbrekingen, zonder omwegen. Mooi!
In de trein was het niet al te druk. Zonder moeite konden we onze fietsen een plaatsje geven in het fietscompartiment. Bij Woerden was er van werk aan het spoor niets te bespeuren.

Scheveningen: de Pier

Scheveningen: de Pier

Donkere wolken
Van Den Haag Centraal in noordwestelijke richting naar Scheveningen gefietst, onder het genot van enkele spatjes regen. Door het Haagse Bos, klein maar groen. Een blik kunnen werpen op landgoed Clingendael, waar het Nederlands Instituut voor Internationale Betrekkingen is gevestigd.  De Van Alkemadeweg waarover we naar Scheveningen fietsten, ligt aan de rand van Den Haag, met rechts ervan duingebied.
In Scheveningen naar de Pier gereden, op zoek naar de LF1b. Tevergeefs; de route lag iets noordoostelijker. Aan borden te zien kreeg de Pier, die in oktober 2013 om brandveiligheidsredenen gesloten was, een opknapbeurt. Dit jaar zou hij weer toegankelijk moeten zijn, maar zover was het nog niet.
Donkere wolken trokken zich samen. Regen bleef uit. Na enig rondtoeren konden we aan de rand van Scheveningen op de LF1b inhaken en fietsten we door het natuurgebied Meijendal richting Katwijk.

Richting Katwijk: Schotse hooglanders

Richting Katwijk: Schotse hooglanders

Snelle Jelles en hooglanders
Tussen Scheveningen en Katwijk was het een drukte van jewelste op de LF1b. Honderden racefietsers, voor het merendeel in kleine ploegjes van vier, raceten ons met hoge snelheid voorbij of tegemoet. Ze werden niet gehinderd door de bochtige fietspaden in Meijendal. “Achter!” “Tegen!” klonk het regelmatig. En dat terwijl er geen vrije toertochten waren. Af en toe moesten we in de remmen wanneer een Snelle Jelle met hoge snelheid de bocht aansneed en ons af dreigde te snijden.
Terwijl Katwijk aan de horizon gloorde, was het weer eens zover. Uitgeweken vanwege ingehaald worden door een witharige racefietser met hemelsblauw shirt. Hij verdween niet uit ons zicht, reden om eens flink kracht op de pedalen te zetten en erop en erover te gaan. Mijn fietsmaat vertelde later dat de blik in zijn ogen niet tot vrolijkheid stemde. Even verderop, terwijl we een fotostop maakten vanwege een klein groepje Schotse hooglanders, raasde hij ons voorbij en verdween hij uit ons gezichtsveld. Hup de Blauwe!

Noordwijk: Hoofdstraat met kerkgebouw

Noordwijk: Hoofdstraat met kerkgebouw

Frites en cola
Katwijk naderend zagen we rechts van ons op een duin de okerkleurige Universel Murad Hassil, een Soefi-tempel, gebouwd in 1970 naar de ideeën van Hazrat Inayat Khan, de grondlegger van het soefisme, die op deze plaats een bijzondere religieuze ervaring heeft gehad. De grond waarop de Universel Murad Hassil staat, heeft een lange religieuze geschiedenis. Ten tijde van het Romeinse Rijk heeft hier volgens sommige historici een heiligdom gestaan dat aan Apollo was gewijd. Verder zou deze plaats ook de plaats zijn waar in 690 Willibrord aan land kwam om in de Lage Landen het christendom te verspreiden.
Het duinlandschap hier ziet er afgekalfd uit. Grote delen begroeiing lijken, aan de kale zandplekken te zien, te zijn weggevaagd.
“Zin in een frietje?” vroeg mijn fietsmaat. We waren ondertussen Noordwijk binnengereden. In het centrum, aan de Hoofdstraat, waarin tussen moderne gebouwen een uit 1647 daterend kerkgebouw staat, opende een automatiek haar deuren. Eén van de eigenaars ging op het terras tafeltjes en stoelen neerzetten. Wij deden ons tegoed aan frites en cola. Het klaarde nog niet echt op maar regenen deed het ook niet. Snelle Jelles en vakantiefietsers wisselden elkaar af.

Noordwijk - Zandvoort: restant van een Panzermauer

Noordwijk – Zandvoort: restant van een Panzermauer

De Tweede Wereldoorlog
Tussen Den Haag en Katwijk waren we langs bunkers en musea gefietst die aan de Tweede Wereldoorlog herinneren. De Waalsdorpervlakte bij Den Haag hebben we niet gezien.
Voorbij Noordwijk staat langs de LF1 het Atlantikwallmuseum. Her en der zijn er bunkers te zien. “Je rijdt zomaar voorbij het meest interessante object hier!” riep mijn fietsmaat terwijl ik aanzette om met gezwinde vaart af te dalen. Ze was gestopt bij een lage betonnen muur die door het fietspad waarover we reden werd doorkruist. “De Muur van Hadrianus?” vroeg ik, aan Engeland denkend. Nee, het was een “Panzermauer”, een anti-tankmuur, bedoeld om een opmars van geallieerde tanks tegen te houden.

Santpoort-Zuid: ruïne van Brederode

Santpoort-Zuid: ruïne van Brederode

Van kust af
Den Haag, Scheveningen, Katwijk, Noordwijk, Zandvoort. De LF1 loopt door tal van badplaatsen aan de Noordzeekust en vanaf de boulevards in die badplaatsen is er zicht op de Noordzee. In Zandvoort voert de LF1b enkele kilometers landinwaarts langs de spoorlijn naar Haarlem. Na enige tijd door bebouwd gebied te zijn gereden, kwamen we ter hoogte van het Kostverlorenpark weer in duingebied terecht.
Bij de uitspanning “Kraantje Lek” voert de route linksaf langs het Nationaal Park Zuid Kennemerland, ook bekend onder de naam “Kennemerduinen”. Slingerende, goed begaanbare fietspaden.
Het was een bijzondere ervaring om vanuit de bossen bij Santpoort-Zuid oog in oog te komen met de ruïne van Brederode die uit 1354 dateert en de herbouw is van een in de tweede helft van de dertiende eeuw gebouwd kasteel dat in 1351 tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten dermate was beschadigd dat het werd gesloopt.
Vanaf hier waren we op bekend terrein. Immers, vorig jaar waren we van De Meern naar Den Helder gefietst en waren we in de omgeving van de ruïne van Brederode ingehaakt op de LF1B (zie het blog Naar de blanke toppen van de duinen, elders op deze website). Het duurde dan ook niet lang of we maakten onze opwachten bij het veer over het Noordzeekanaal.

Veer over het Noordzeekanaal

Veer over het Noordzeekanaal

Oude tijden herleven
Omdat het veer op het punt stond te vertrekken, besloten we om niet, zoals vorig jaar, bij de nabijgelegen cafetaria op verhaal te komen. Samen met andere fietsers begaven we ons in de maalstroom naar de oprit.
“Krijg nou wat!” zei ik tegen mijn fietsmaat, die meteen wist waar ik op doelde. Bij de slagboom stond een racefietser op een eigentijdse fiets, die mijn favoriete shirt droeg. Een Buckler-shirt en ik had vanochtend nog getwijfeld of ik er eentje aan zou trekken vandaag. Dat had dan een mooie teamfoto opgeleverd! Aan de overkant haalde hij ons in en nam hij de kuierlatten. Met enige weemoed dacht ik terug aan mijn eerste fietsperiode waarin het alcoholvrije Buckler-bier een uitstekende dorstlesser was.

Noordhollands Duinreservaat paarden

Noordhollands Duinreservaat: paarden

Noordhollands Duinreservaat Schotse hooglanders

Noordhollands Duinreservaat: Schotse hooglanders

Noordhollands Duinreservaat: Schotse hooglander

Noordhollands Duinreservaat: Schotse hooglander

Een feest van herkenning
In Wijk aan Zee hielden we halt bij de Spar supermarkt. Terwijl ik de fietsen bewaakte, kocht mijn fietsmaat appelflappen en cola. Na al die kilometers zou dat goed smaken.
Aan de rand van Wijk aan Zee begon de tocht door het Noordhollands Duinreservaat. De regenjacks moesten tevoorschijn worden gehaald; het leek op te houden met zachtjes regenen.
Na korte tijd kneep ik in de remmen. “Kijk, die zagen we vorig jaar ook!” Een groepje paarden dat aan een kleine poel hun dorst leste. “Je hebt gelijk” zei mijn fietsmaat. “Met een beetje geluk zien we de Schotse hooglanders ook nog” zei ik, maar de kans daarop achtten we klein. Het open veld tegenover een bank waarop we gingen  zitten om de appelflappen en cola weg te werken, was bezaaid met hooglandervlaaien. Zo te zien waren ze niet al te lang geleden door dit gebied getrokken. Nog geen halve kilometer verderop lag de hele kudde aan weerszijden van het fietspad te herkauwen. Een kleine, donkerbruine stier hield toezicht. Sommige hooglanders hadden grote horens. Wat leuk om deze dieren na een jaar weer te zien! Ik had dit niet verwacht.
We raakten in gesprek met twee vakantiefietsers, een jongen en een meisje, die voor het eerst een trektocht maakten op een tandem. Voorheen hadden ze tijdens fietsvakanties gebruik gemaakt van sportfietsen. Het meisje vertelde dat het fietsen op een tandem goed te doen was, zij het dat ze vergeleken met het laadvermogen van twee fietsen niet zoveel bagage konden meenemen.

Hoefijzermeer duinweg

Noordhollands Duinreservaat

Hoefijzermeer aalscholvers 1

Noordhollands Duinreservaat: aalscholverkolonie bij het Hoefijzermeer

Hoefijzermeer aalscholvers 2

Hoefijzermeer: aalscholverkolonie

Woningnood
Het landschap in het Noordhollands Duinreservaat verschilt aanmerkelijk van het duinlandschap in Zuid-Holland waar we doorheen gefietst waren. In het Noordhollands Duinreservaat is het landschap glooiender en meer open en weids dan in de omgeving van Katwijk en Noordwijk.
Met de wind in de rug fietsten we richting Castricum. Aan weerszijden van het fietspad uitgestrekte graslanden en duinen. Een prachtig panorama. Wie hier gaat wandelen, kan veel meer van de natuur beleven en genieten aan de oever van een van de vele meertjes die hier zijn dan fietsers, die immers op de fietspaden zijn aangewezen.
In de verte werd rechts van ons de duinenrij onderbroken door een paar bleekwitte heuvels. Bij het dichterbij komen zagen we dat het geen heuvels waren maar bomen. Witte, achteroverhellende bomen. Een vreemd gezicht.
Van de overkant kwamen een paar aalscholvers aangevlogen. De vogels volgend, zagen we dat in de boomtoppen tientallen, zo niet honderden aalscholvers zaten.  De fietsen aan de kant. We hadden zicht op de grote aalscholverkolonie op een eiland in het Hoefijzermeer, een infiltratiebekken van het  Provinciaal Waterleidingbedrijf Noord-Holland (PWN). De grote hoeveelheden uitwerpselen van de aalscholvers kleuren de bomen waarin zij nestelen, bleekwit en verzuren de grond eronder, waardoor de bomen ten dode zijn opgeschreven, achterover gaan hellen en uiteindelijk instorten of omvallen, zodat de aalscholvers na verloop van tijd elders een nestelplaats moeten vinden. De camera als verrekijker gebruikend liet zien dat de aalscholvers niet alleen de boomtoppen bevolkten maar ook de oevers van het Hoefijzermeer.

verjaardagFeestelijke afsluiting
Egmond aan Den Hoef was vol feestgedruis. In het centrum, tegenover de opgemetselde fundamenten van de slotruïne van Egmond, was een kermis gaande. We lieten de LF1b voor wat die was en koersten aan op Alkmaar, waar circus Herman Renz zijn tenten had opgeslagen.
Bij de Geestmolen (ontdaan van wieken, in afwachting van restauratie) beraadden we ons over hoe verder te gaan. Zou Den Helder een optie zijn? Nee. Minstens 40 kilometer fietsen langs een provinciale weg, onder niet al te gunstige weersomstandigheden. Dat zou het moois van vandaag bederven. We besloten naar het station van Alkmaar te fietsen en de trein naar Utrecht te nemen, alwaar op het Ledig Erf mijn fietsmaat me op een verjaardagsmaaltijd trakteerde.

De Meern, 12 juli 2015
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/344763188.
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu.

Deze rit sluit aan op:

Routekaartje "De tijd vliegt..."

Routekaartje “De tijd vliegt…”


Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s