Sinterklaas is aangekomen! (De Meern – Breukelen – Tienhoven – De Meern, 55 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – Máximapark – Themaat – Ockhuizen – kasteel De Haar – Gieltjesdorp – Laag Nieuwkoop – Gieltjesdorp – Kortrijk – Breukelen – Scheendijk – Tienhoven – Oud Maarsseveen – Molenpolder – Utrecht – Oud-Zuilen – Maarssenbroek – Utrecht Terwijde – De Meern
Solo. 55,22 km in 3:22:12; AvS: 17,51 km/u.
Zonnig. 6,7 – 6,9º. WZW kracht 3 – ZZW kracht 4.

Fotoalbum →

(aanklikken van een foto resulteert in een vergroting)

Zwarte Reus en Zwarte Ridder

Zwarte Reus en Zwarte Ridder

Vrij, dit weekend. Vandaag zonnig weer; morgen storm, dus vandaag op de fiets voor een kort tochtje in de polders.
Tamelijk fris met matige westenwind. Goed aankleden was de boodschap; de polder is een open vlakte waarin weinig beschutting is tegen de wind. Het complete wintertenue uit de kast gehaald en om het geheel stemmig te completeren de zonnebril opgezet. Ziezo, de Zwarte Reus en de Zwarte Ridder konden vertrekken voor een rijtoer!
Een dwarrelritje zonder vast reisdoel. Om die reden de Strava-app mee laten draaien, anders heeft u geen idee waar ik zoal gefietst heb vandaag.

De vogel is weer eens gevlogen…
Richting Themaat. Langs de rand van het Máximapark slingert een betonnen, ruim 3 kilometer lange pergola. In de loop der jaren moet hij begroeid zijn met klimplanten en sierplanten. Vandaag zag ik dat klimplanten langzamerhand hun plaats vinden op de staanders van de pergola. Dicht begroeid is het nog lang niet.
Vroeger was er langs de Oude Rijn tussen Utrecht en Harmelen volop glastuinbouw. Door de oprukkende nieuwbouw hebben veel tuinders het veld moeten ruimen. Er zijn nog wel een paar glastuinbouwbedrijven zoals langs de Heldamweg bij Harmelen en hier langs de Thematerweg.
Ter hoogte van de Joostenlaan rechtsaf, een naamloos fietspad op met rechts van mij de Haarrijnse Plas. Op het water een zwanenkoppel. Voor het overige was het stil en overgoten met gouden zonlicht.
Linksaf en weer linksaf, het Rijnveldsche Pad op richting de rand van Haarzuilens. Aan het einde, bij de Ockhuizerweg, staat een grote langgevelboerderij. Jammer dat hij aan verval lijdt, hij siert het landschap fraai, vooral vanuit het weiland. Terwijl ik vanaf het Rijnveldsche Pad genoot van het uitzicht op de boerderij, trokken hoog in de lucht, in noordelijke richting, groepen grauwe ganzen over in hun karakteristieke V-formatie.
Aan het einde van de Polderweg linksaf, de Rijndijk op. Op het terrein van kasteel De Haar was een Christmas Fair gaande. Rondom het kasteel stonden allerlei tenten. Het maken van een foto van het kasteel was dan ook niet mogelijk.
Bij de Lagehaarsedijk rechtsaf. Aan het einde ervan weer rechtsaf, het Kortjaksepad op. Hiervandaan is er mooi uitzicht op kasteel De Haar, verscholen achter bomen. De Rodendijk op en via buurtschap Laag Nieuwkoop weer naar de Polderweg, om via Gieltjesdorp naar Breukelen te fietsen. Het aardige van de omgeving hier zijn de weilanden en de met bomen omzoomde wegen en kaden.

Scheendijk: zilverreiger

Laan van Gunterstein: grote zilverreiger

Scheendijk: bos bij landgoed Gunterstein

Bos bij landgoed Gunterstein

Voorbij Breukelen besloot ik de Scheendijk op te zoeken om richting Tienhoven te fietsen. Hier kan een mens zich echt “buiten” voelen. Langs landgoed Gunterstein loopt een brede weg met rechts uitzicht op het landgoed en links uitzicht op de polder.
De rit van vandaag was een wandeletappe. Niet voortsnellen maar genieten was de boodschap. Zo mooi als de zonnestralen zich op het middaguur van vandaag lieten zien, zie je zo’n lichtgloed alleen tijdens de “gouden uren”, de uren rondom zonsopkomst en zonsondergang.
Links van mij, in de verte, in het weiland, achter een rij wilgen, zag ik een grote zilverreiger. Afgestapt, de fiets tegen een boom, de camera uit de stuurtas en een goede plaats gezocht om een foto te maken van deze vogel, die tegenwoordig allesbehalve zeldzaam is in Nederland. Vele voorgaande pogingen waren mislukt en vandaag verliep het niet anders. Toen ik na lang zoeken een geschikte plek had gevonden en de lens goed had ingezoomd en ingesteld, steeg de grote zilverreiger in westwaartse richting op. Dat liet ik niet onbeantwoord: meebewegen met de camera en foto’s maken, in de hoop hem te vereeuwigen. Nog geen drie tellen later kwam rechts van mij uit de verte nog een grote zilverreiger aangevlogen, die zijn soortgenoot achternaging. Die kon ik niet meer fotograferen. Het bos rechts van de weg, bij landgoed Gunterstein, wel. De dikke stammen en kale takken staken mooi af tegen de zonnige, bewolkte hemel.

Makkers staakt uw wild geraas!
In oostelijke richting de smalle Scheendijk afgefietst richting het fort bij Tienhoven, dat deel uitmaakt van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het fort, dat op een eiland in het Tienhovens Kanaal ligt, heeft geen militaire functie meer. Vleermuizen vinden er nu hun onderkomen. Voor het grote publiek is het niet toegankelijk.

Tienhoven: rijtuig in afwachting van Sinterklaas

Tienhoven: rijtuig in afwachting van Sinterklaas

De Strook, Tienhoven: aankomst Sinterklaas

De Strook, Tienhoven: aankomst Sinterklaas

Het Zwarte Pieten orkest

Het Pieten-orkest

Linksaf, de Nieuweweg op, langs de Tienhovense Plassen en het Tienhovens Kanaal, over een goed begaanbaar fietspad. Rechts van mij veel rietland. Meerkoeten in de sloten, grauwe ganzen in het weiland.
Het was vandaag niet druk op de Nieuweweg. Dat was maar goed ook. Langs de berm stond een fraai open rijtuig met een tweespan, twee zwarte paarden. Als een auto voorbij reed, sprak de koetsier hen kalmerend toe.
Door de waaiende wind heen hoorde ik de klanken van een fanfarekorps dat “Zie de maan schijnt door de bomen” speelde. Sinterklaas in aantocht? Wis en waarachtig! Zijn boot was even tevoren afgemeerd bij recreatieterrein De Strook. Vaders, moeders en kinderen hadden zich naar het terrein begeven om de Goedheiligman en zijn Pieten een warm welkom te bereiden.
Toen ik ter plaatse was, waren de Sint en zijn Pieten bezig zich naar de Nieuweweg te begeven. De Pieten deelden strooigoed uit en vermaakten de kinderen. Met enige moeite stapte de Sint in het rijtuig. In optocht, met in hun kielzog de kinderen en hun (groot-)ouders, gingen hij en zijn gevolg naar het dorpshuis in Tienhoven. Onderweg bleken de Pieten van het in Hazerswoude ondergebrachte Pieten-orkest niet alleen goed te kunnen blazen, maar ook zuiver, meerstemmig te kunnen zingen.
Een mooi, zonovergoten tafereel, dat zomaar deel zou kunnen uitmaken van een film van Bert Haanstra. Een en al vrede en gezelligheid. Nergens zag ik geüniformeerde politieagenten die een oogje in het zeil hielden. Een echt Sinterklaasfeest!

De petgaten van Molenpolder
Voort ging de rit, richting Tienhoven. Wipwatermolen “De Trouwe Wachter” was niet in bedrijf, zodat ik hem vandaag niet met een bezoek ging vereren.
Op de Laan van Niftarlake fietste ik langs een paar kinderen die ik bij de intocht van Sinterklaas had gezien. In het voorbijrijden riep een van hen mij toe: “meneer, u lijkt op een gangster.” Helemaal ongelijk had hij niet.
Aan de rand van Tienhoven rechtsaf, de Middenweg op. Bij de Landweg linksaf. Hier valt het op hoe diep het polderland ligt ten opzichte van de omringende dijken.

Molenpolder: petgaten

Molenpolder: petgaten

Bij de Maarsseveensevaart linksaf en vrij kort daarna rechtsaf, de Oudedijk op en het gehucht Molenpolder binnenrijdend.
Aan het begin van de Oudedijk is er prachtig uitzicht op de oude petgaten en legakkers, overblijfselen uit de tijd dat er hier veen uitgegraven werd. Het water van de petgaten was als een strakke, blauwe, vrijwel rimpelloze spiegel. In het midden zwommen een paar eenden. Her en der een klein eilandje. Een idyllisch tafereel. Wanneer hier ’s winters ijs ligt, is de aanblik totaal anders.

De slangenmuur van Slot Zuylen
Waar de Oudedijk overgaat in de Westbroekse Binnenweg, rechtsaf, richting Maarsseveense Plassen. Vanaf het Eikenpad strekken de plassen zich tot aan de horizon uit. Aan het einde een beetje gezwalkt om richting Utrecht te fietsen. Rechtsaf, was uiteindelijk de boodschap, het Essenpad op en langs glastuinbouwgebied naar de Gageldijk. Een oudere vrouw werkte haar met tassen beladen fiets met moeite door het slalomhek aan het einde van het Essenpad. “Dat hek staat er vast om auto’s tegen te houden” zei ze puffend en hijgend toen ze er eenmaal door was. “Misschien is het bedoeld om te voorkomen dat snelle racefietsers als ik in volle vaart de Gageldijk oprijden” antwoordde ik, de waarheid enigszins geweld aandoend.

Slot Zuylen met slangenmuur

Slot Zuylen met slangenmuur

Oud-Zuilen

Oud-Zuilen

Ik besloot door te dwarrelen naar Slot Zuylen. De zon van vandaag zou mooie foto’s mogelijk moeten maken. Het was er druk, de parkeerplaats was vol.
Aan de overzijde van de sloot langs de parkeerplaats loopt een in 1742 gebouwde, 120 meter lange slangenmuur, een van de weinige overgebleven slangenmuren in Nederland. De functie van een slangenmuur is het creëren van een microklimaat waarin subtropische vruchtbomen kunnen groeien die hier normaal gesproken niet kunnen groeien, vanwege de kou. De nissen in de muur bieden de vruchtbomen beschutting. Ze verkleinen de kans op nachtvorst omdat ze de zonnewarmte die ze overdag opnemen, ’s nachts geleidelijk afgeven. Er groeien hier abrikozen, kersen, morellen, nectarines, perziken en vijgen.
Elders in West-Europa komen ook slangenmuren voor. Die van Slot Zuylen is een van de mooiste.
Het dorpje Oud-Zuilen, waardoorheen ik fietste, ligt aan de Vecht. Aan de rand van de parkeerplaats van Slot Zuylen zijn er links en rechts fraaie huizen en boerderijen te zien, met in de verte de brug over de Vecht.

Westbroekse watermolen en wipmolen Buitenweg

Westbroekse watermolen en wipmolen Buitenweg

De wind in de zeilen
De Oostwaard op. Rechtsaf, het Kerkhoflaantje in en bij het kerkhof linksaf, de Groeneweg op. De met volle zeilen bespannen wieken van de Westbroekse watermolen en wipmolen Buitenweg leken krijgertje te spelen met elkaar. De molenaar van de wipmolen had behoorlijk de vaart erin. Zijn collega van de achtkante molen deed het rustiger aan en zette op een gegeven moment de rem erop.
De opmerking van het jongetje in Tienhoven over mijn uiterlijk deed me op de terugweg stoppen bij het Banierhuis in Utrecht Terwijde en even later bij Leewis Tweewielers in De Meern, op zoek naar een minder afschrikwekkend hoofddeksel. Tevergeefs. De volgende keer doe ik mijn gewone, transparante sportbril op. Dat oogt, denk ik, een stuk vriendelijker.

De Meern, 28 november 2015
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/440812195.
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu.

Routekaartje "Sinterklaas is aangekomen"

Routekaartje “Sinterklaas is aangekomen”

 

 

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van beelden, boerderijen, landschappen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Sinterklaas is aangekomen! (De Meern – Breukelen – Tienhoven – De Meern, 55 km)

  1. Anneke Nieman zegt:

    Wat een heerlijk stuk over de Intocht in Tienhoven!!!!
    wij hebben ook een eigen facebookpagina:
    Sinterklaas Tienhoven – Utrecht

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s