De watermolens in en rond Eindhoven (91km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
Eindhoven – Bokt – Driehoek – Hooidonk + molen – Nederwetten – Boord – Opwetten + molen’t Coll + molen Geldrop + molen – Genoenhuis – Valkenhorst – Valkenswaard – Venbergen + molenDommelen + molen – Valkenswaard – Heikant – Loon – Timmereind – Heers – Stevert + molen – Steensel – Schoot – Zandoerle – Oerle – Veldhoven – Eindhoven + molen
Solo. 91,3 km in 4:54:21; AvS: 18,61 km/u.
Geheel bewolkt. 16,5 – 23 – 18,7º. N kracht 1 – O kracht 1.

Knooppunten (vertrek en aankomst: Eindhoven NS)
Eindhoven NS – 97 – 98 – 08 – 09 – Hooydonkseweg – Soeterbeekseweg – 80 – 81 – 35 – 99 – 75 – 77 – 85 – 30 – Heuvel – Molenstraat – Heuvel – 30 – 17 – 31 – 76 – 50 – 52 – 20 – 80 – 95 – 96 – 02 – 93 – 94 – 45 – 91 – 44 – 25 – 43 – 07 – 61 – 60 – 63 – 42 – 41 – 18 – 16 – 15 – 28 – 29 – 89 – 94 – 95 – Eindhoven NS
GPS-download op route.nl
Laatst bijgewerkt: september 2016. Controleer op route.nl of er wijzigingen zijn!

Fotoalbum

(aanklikken in dit blog van een foto resulteert in een vergroting)

Deze tocht voert door Eindhoven en de directe omgeving. Een groene gordel, doorkliefd door aan de oostzijde de Dommel en aan de westzijde de Run. Kleine dorpen en gehuchten met prachtige, soms doorleefde langgevelboerderijen, weide, akkers en bos en niet te vergeten de watermolens in en rond Eindhoven.

Uitstel maar geen afstel
Het was de bedoeling vroeg te vertrekken. Volgens de weersverwachting zou in de ochtenduren een kleine neerslagzone over ons land trekken. Daarna zou het lange tijd bewolkt zijn. In de middag zou het vanuit het westen opklaren. Toen ik om negen uur de Zwarte Reus uit de schuur wilde halen om naar Utrecht Centraal te fietsen, begon het te motregenen. Al gauw was er sprake van lichte regen die tot kort voor tien uur aanhield. Met de treinreis voor de boeg een inbreuk op de beschikbare tijd. Jammer, immers, hoe later in het jaar, hoe korter de dag. Om kwart voor twaalf, een uur later dan gepland, kon ik starten vanaf Eindhoven NS.

De Hooydonkse watermolen

Driehoek: weideland tussen het Wilhelminakanaal en de Dommel

Driehoek: weideland tussen het Wilhelminakanaal en de Dommel

Vanuit Eindhoven NS eerst door stadsgebied en daarna, na de Dommel te zijn overgestoken, door het park van de Eindhovense Universiteit. Na korte tijd belandde ik tussen de rand van de bebouwde kom van Eindhoven en het buitendijkse land van de Dommel. Een mooie aanblik: grasland, bomen, een enkele keer mais.
Ter hoogte van buurtschap Bokt (knooppunt 8) Eindhoven achter me gelaten en langs boerenland gefietst. Bij knooppunt 9 (Driehoek) rechtsaf, langs het Wilhelminakanaal. Rechts van mij, aan de voet van de kanaaldijk, strekte zich weiland uit tot aan de Dommel. Een kleine kudde paarden deed zich tegoed aan het gras. Van de weeromstuit haalde ik Sultana wafeltjes uit de stuurtas.

Hooydonkse watermolen

De Hooydonkse watermolen

Hooydonkse watermolen met links ervan een boerderij

De Hooydonkse watermolen met links ervan een boerderij

Ter hoogte van de Hooidonkseweg rechtsaf, op zoek naar de Hooydonkse watermolen. Lang niet alle watermolens op deze route zijn met wegwijzers aangegeven. Wie niet oplet, is eraan voorbijgereden zonder er erg in te hebben. Dit overkwam mij bij de Hooydonkse watermolen. Hij bevindt zich rechts van bushalte Hooidonk en gaat schuil achter geboomte.
De Hooydonkse watermolen is een dubbele onderslagmolen. De molengebouwen staan aan weerszijden van de Dommel. Hoe oud de molen is, is niet bekend. Wel is bekend dat op de plek waar de molen staat, reeds in de negende eeuw een watermolen stond. In de vroege middeleeuwen was de molen eigendom van de priorij Hooidonk, een vrouwenklooster dat in die tijd vanwege het herbergen van een splinter van het Heilig Kruis een bedevaartsoord was. Van de priorij is behalve een keldergewelf niets meer over.
In 1564 werd de Hooydonkse watermolen tijdens de schermutselingen van de Tachtigjarige Oorlog door brand verwoest. Hij werd herbouwd en bleef tot in de twintigste eeuw in bedrijf als koren-, houtzaag- en oliemolen. Tussen 1996 en 2000 is de molen flink gerestaureerd. Vandaag de dag is de molen privé-eigendom. Hij niet meer bedrijfsvaardig en kan niet worden bezichtigd.

Nederwetten: de Oude Toren

Nederwetten: de Oude Toren

Nederwetten: "De Gildebroeder" (René Coolen, 1989)

Nederwetten: “De Gildebroeder” (René Coolen, 1989)

Richting Nederwetten fietsend, zag ik in het weiland rechts van de weg een spitsloze kerktoren. Dit is de “Oude Toren”, een overblijfsel van de in 1250 gebouwde Lambertuskerk.
Een informatiepaneel aan het begin van het pad dat naar de Oude Toren leidt, verhaalt over de lotgevallen van de kerkgebouwen in dit deel van Brabant. Interessant is de uitleg op het paneel over hoe men in de middeleeuwen tegen het landschap aankeek: een binnencirkel waartoe de kerk, de dorpskern en de akkers hoorde en een buitengedeelte met moeras en water dat het domein was van de duivel. De moerassen werden volgens de overlevering door dwaallichten (kleine vuurgeesten) bewoond, de zielen van ongedoopte kinderen. De heidevelden werden volgens de overlevering door heksen bewoond en door gloeiigen (vuurgeesten), de geesten van gestorven zondaren die naar rust zochten. De tocht van vandaag voert door kleine gehuchten met oude boerderijen en langs rivieren en weide. Er is niet veel voor nodig om, genietend van de aanblik van dit alles, een stap terug te doen in de tijd.
Aan de splitsing van de Hoeksestraat en de Soeterbeekseweg staat een ander stuk folklore, een stenen beeld, “De Gildebroeder”, vervaardigd in 1989 door René Coolen. Met dit beeld wordt het 375-jarig bestaan (1614-1989) van het St. Anna Gilde Nederwetten herdacht, een schuttersgilde dat de schietsport beoefent. Het beeld is tevens een eerbetoon aan de andere gildes in deze omgeving. Op de website van het St. Anna Gilde staat dat het gilde een schotelvormig schildje bezit, geschonken in 1609 door jonkheer Floris van Berckel van Eyck, heer van Nuenen-Gerwen en Nederwetten, met daarop het devies WAERT OMBENYT (“Wees geliefd” of “Wees niet gehaat”). Zou Floris van Berckel van Eyck een van mijn voorvaderen zijn? Als dat het geval is, sluit deze fietstocht genealogisch gezien aan op de tocht Brabantse wortels, waarin ik op zoek ging naar het ouderhuis van mijn opa.

De Opwettense watermolen

Langgevelboederij richting Boord

Langgevelboederij richting Boord

Boord: oude wegwijzer

Boord: oude wegwijzer

Ik vervolgde mijn fietstocht over de Soeterbeekseweg. Aan weerszijden van de weg boerderijen, soms modern, soms ook oud. Hoe oud de oude boerderijen waren, stond er niet op vermeld.
De kleurstelling van de boerderijen (witte ramen, okeren kozijnen en donkergroene deuren en luiken) is streekeigen voor dit gebied, de Kempen. Elders in Noord-Brabant is de kleur van het hout van de ramen gebroken wit. Gele kozijnen wijzen op katholieke bewoners, grijze kozijnen op protestantse bewoners.
Bij het buurtschap Boord aan de driesprong Soeterbeekseweg – Soeterbeek – Boord staat, geheel in de sfeer van vroeger tijden, een oude wegwijzer die de reizigers en de boeren op weg hielp naar bijvoorbeeld Nuenen, Son en Woensel. Hoe ver het naar deze plaatsen is, staat er niet op vermeld. Misschien was dat vroeger niet zo belangrijk. Voor de foto zou een hooiwagen, getrokken door een paard, de aanblik compleet hebben gemaakt. Helaas, op deze zondag waren er alleen auto’s en fietsers.

De Opwettense watermolen

De Opwettense watermolen

In het buurtschap Opwetten, behorend tot de gemeente Nuenen c.a., op zoek gegaan naar de Opwettense watermolen, bekend van de schilderijen van Vincent van Gogh, die in Nuenen is geboren. De Opwettense watermolen is een meer dan duizend jaar oude dubbele onderslagmolen. Hij ligt aan de Kleine Dommel, een zijtak van de Dommel, is gebouwd door de monniken van de Abdij van Sint Truiden en heeft gefungeerd als korenmolen, oliemolen, zaagmolen en volmolen (vollen: het nabewerken van geweven wollen stoffen om ze sterker te maken). Tegenwoordig wordt er nog steeds graan gemalen, dat in de winkel van de molen kan worden gekocht.
Het grootste waterrad van de Opwettense watermolen is met zijn diameter van ruim 9 meter het grootste waterrad in Nederland.

Opwettense watermolen: molenaar opent de sluizen

De Opwettense watermolen: molenaar opent de sluizen

Op deze tweede Open Monumentendag was de Opwettense watermolen de enige watermolen die ik in bedrijf zag. Tijdens mijn aankomst smeerde de molenaar het mechaniek van de sluizen, om ze vervolgens te openen. In vroeger tijden waren watermolenaars niet altijd even geliefd bij de boeren in hun omgeving. Afhankelijk als ze waren van de stroomkracht van het water, hielden ze het waterpeil in de rivieren waaraan hun molens lagen, hoog, waardoor de grond in de aangrenzende weilanden te nat was, wat nadelig was voor het vee.
Het terras van het restaurant bij de molen was dermate vol dat ik besloot te volstaan met fotograferen en elders een lunchgelegenheid te zoeken. Het zou tot vijf uur duren voor ik een terras vond waarop ik snel geholpen werd. Gelukkig voorkwamen Sultana wafeltjes en Appelsien een aanval van hongerklop.

De Collse watermolen
Voorbij de Eisenhowerlaan voert de route over het Van Gogh – Roosegaarde fietspad, een slingerend fietspad tussen de Opwettense watermolen en de Collse watermolen door het akkerland buiten Nuenen, waar Van Gogh vaak heeft geschilderd. Het fietspad is onderdeel van de Nuenense lus van de Van Gogh fietsroute, waarvan ik samen met mijn fietsmaat de Zundertse lus heb gefietst, en is vernoemd naar de ontwerper, Daan Roosegaarde. Geïnspireerd door Van Goghs “De Sterrennacht” heeft Roosegaarde een techniek ontwikkeld waardoor in de schemering en de nacht talloze steentjes in het wegdek van het fietspad oplichten. Op dit middaguur kon ik ze met grote moeite zien: kleine, vaalgroene steentjes in een vaalroze wegdek. Licht geven was er niet bij.

Interieur Mariakapel Loostraat

Interieur Mariakapel Loostraat

Aan het einde van het Van Gogh – Roosegaarde fietspad linksaf, de Loostraat in. Aan de driesprong staat een Mariakapel. Een schietgebedje gedaan en een foto genomen van het interieur van de kapel.
De Mariakapel aan de Loostraat is gebouwd in 1954 in opdracht van Lambertus Rovers, pastoor in Waspik, geboren in de Loostraat. Getroffen door een ernstige crisis, had de pastoor aan de Heilige Maagd Maria beloofd haar te eren met een kapel als hij de crisis te boven zou komen. Voor de ingang van de kapel ligt een molensteen. Muurstenen dragen het opschrift “Mariajaar 1954”. In 1954 vierde de Roomskatholieke Kerk de honderdste verjaardag van het feest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria, dat gevierd wordt op 8 december.
Het stenen Mariabeeld in de kapel is door een onbekende kunstenaar vervaardigd.

Collse watermolen

De Collse watermolen

Bij knooppunt 75 aan de driesprong Loostraat – Collseweg staat links van de driesprong de Collse watermolen, aan de overzijde van een beek, die in de Kleine Dommel uitkomt. De Collse watermolen is een dubbele onderslagwatermolen. In 1337 of eerder stond op deze plek een watermolen. De huidige molen is de opvolger van de molen die in 1680 door brand werd verwoest en heeft gefungeerd als koren- en oliemolen.
In de loop van de vorige eeuw raakte de Collse watermolen in verval. Bij het herstel van de molen in 1975 is het schilderij dat Van Gogh in 1884 van de molen vervaardigde, als leidraad gebruikt. Dankzij de inspanningen van vrijwillige molenaars is de Collse watermolen vandaag de dag op zaterdag geopend voor het publiek en vaak ook in bedrijf. Op de molen worden ook watermolenaars opgeleid.

Het Weverijmuseum
De volgende watermolen op het programma staat in Geldrop en draagt de naam “Weverijmuseum”. Op de plaats waar nu dit museum staat, aan de Kleine Dommel, stond in de middeleeuwen een dubbele onderslagwatermolen die als korenmolen, oliemolen en volmolen fungeerde. In 1820 werd de molen opgenomen in de fabriek van wollen stoffen van de firma Van den Heuvel & Eijcken. In 1874 werd in de fabriek als vervanging van het waterrad een “Sagebien” waterrad geïnstalleerd. Wegens de geringe stroming van de Kleine Dommel werd in 1920 op elektriciteit overgeschakeld. Het Sagebien-waterrad raakte in verval en is in 2000 en in 2013 gerestaureerd. Het heeft geen aandrijvingsfunctie meer.

Kasteel Geldrop

Kasteel Geldrop

Geldrop: fanfare Liberty Loop

Geldrop: fanfare Liberty Loop

Ik kon geen foto maken van het waterrad en besloot het museum te laten voor wat het was. Wel kon ik kasteel Geldrop bezichtigen, gelegen in het dal van de Kleine Dommel, waarvan de geschiedenis teruggaat tot in de veertiende eeuw. De vorm van het huidige kasteel dateert uit het begin van de zeventiende eeuw. Het kasteel fungeert nu als trouwlocatie en vergadercentrum en heeft een theetuin en een  kinderboerderij. In het omliggende park kunnen mooie wandelingen worden gemaakt.
Het centrum van Geldrop was afgezet vanwege de Liberty Loop Geldrop-Mierlo, waar jong en oud over diverse afstanden aan konden deelnemen. Overal op de braderie klonk fanfaremuziek. In vrachtauto’s en muziektenten bliezen kleine fanfarekorpsen er vrolijk op los. De terrasjes waren vol, zodat ik me opnieuw genoodzaakt zag mijn lunch uit te stellen. Geen punt, ik genoot van de gezelligheid en gemoedelijkheid die overal heerste.

Geldrop: molen 't Nupke

Geldrop: molen ’t Nupke

Voort ging het weer. Zon was er nog niet bij. Tussen Geldrop en Hoog Geldrop gestopt en molen ’t Nupke bekeken, een in 1843 gebouwde ronde stenen beltkorenmolen.
Het perceel waarop de molen is gebouwd, is een natuurlijke verhoging en droeg ten tijde van de bouw van de molen de veelzeggende naam “Nupke” (bultje, knoopje, nopje). Bij de restauratie in 1979 werd besloten de tot toen naamloze molen de naam te geven van het perceel waarop hij in 1843 was gebouwd.
Molen ’t Nupke is wit geverfd. De westkant van de molen is voorzien van een pleisterlaag om regen te weren. De windborden zijn rood-wit-blauw geschilderd.
Molen ’t Nupke is maalvaardig en is iedere zaterdag open. Een team van vrijwillige molenaars houdt de molen gaande en zorgt voor het noodzakelijke onderhoud. In de winkel van de molen worden diverse meelsoorten verkocht, die op de molen op ambachtelijke wijze gemalen zijn.

Valkenhorst: bloeiende heide

Valkenhorst: bloeiende heide

Natuurgebied Valkenhorst
Voorbij knooppunt 31 aan de rand van Geldrop verandert het landschap. Bos en heidevelden. Lange, goed begaanbare geasfalteerde wegen en fietspaden. Vanaf knooppunt 50 voert de route over de Oude Baan, welke naam doet vermoeden dat het hier een oude spoorlijn betreft waarvan het baanlichaam nu als fietspad fungeert. Ik kwam door natuurgebied Valkenhorst. Aan weerszijden van de Oude Baan bloeide de struikheide. De doorbrekende zon deed de paarse kleur mooi oplichten.

Valkenswaard: praalwagen bloemencorso

Valkenswaard: praalwagen bloemencorso

Valkenswaard: reclamebord bloemencorso

Valkenswaard: reclamebord bloemencorso

Fantastische visioenen
Ik kwam aan in Valkenswaard. Vanwege het bloemencorso dat ieder jaar op de tweede zondag van september wordt gehouden, was het centrum van Valkenswaard hermetisch afgesloten. De zijstraten die op de route van het bloemencorso uitkwamen, waren afgezet met hekken en toegangspoortjes. Wie het routegebied wilde betreden, moest de buidel trekken. “Met de fiets aan de hand is er geen doorkomen aan” zei een vrijwilliger die een van de toegangspoortjes bemande. Omrijden was de boodschap. Bij een van de toegangspoortjes ving ik een glimp op van een praalwagen met daarop allerlei bonte figuren. Uit een luidspreker van een andere praalwagen klonk de boodschap dat de figuren op die praalwagen ontleend waren aan het werk van Jeroen Bosch, die talloze geheimzinnige schilderijen over hemel en hel had vervaardigd. Dat Jeroen Bosch ter sprake kwam, was geen toeval, zo bleek mij toen ik aan de rand van Valkenswaard een bord zag met daarop het thema van dit bloemencorso: Fantastische visioenen – vrij naar Jheronimus Bosch 1516-2016.

De Venbergse watermolen

De Venbergse watermolen

De Venbergse watermolen

Bij knooppunt 96 rechtsaf, de Hoeve in. Na een paar kilometer zag ik het grote, houten gebouw van de Venbergse watermolen, gelegen aan de Dommel aan de rand van natuurgebied De Malpie.
De Venbergse watermolen, een onderslagwatermolen, dateert uit 850-900 en is daarmee een van de oudste molens uit de geschiedenis. Lange tijd had hij drie functies: die van graanmolen, die van oliemolen en die van schorsmolen. Tegenwoordig is alleen nog het maalwerk ten behoeve van het malen van graan aanwezig. Bij de molen zijn er sinds 1954 diverse horecavoorzieningen en er is gelegenheid om met een kano over de Dommel te varen. Het terras bij de molen was ook op dit latere middaguur (16:10) druk bezet, zodat ik de lunch opnieuw moest uitstellen.

De Dommelse watermolen

Dommelse watermolen

De Dommelse watermolen

Op nog geen steenworp afstand van de Venbergse watermolen ligt, noordelijker aan de Dommel, de Dommelse watermolen. Zo kalm als de Dommel nu stroomt, zo krachtig stroomde hij in vroeger eeuwen, waardoor deze rivier aantrekkelijk was voor het vestigen van watermolens.
De Dommelse watermolen is een dubbele onderslagwatermolen. Hij fungeert als korenmolen en oliemolen en fungeerde vroeger ook als schorsmolen. Voorzover bekend is de molen in de tweede helft van de veertiende eeuw gebouwd. In 1747 kwam de molen in het bezit van het in het nabijgelegen Arendonk gevestigde nonnenklooster. Als gevolg hiervan werd het de Dommelse boeren door de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden verboden om hun graan te laten malen op de Dommelse watermolen.

Langgevelboerderij omgeving Waalre

Langgevelboerderij omgeving Waalre

Kuitenbijtertje
Verder, richting Waalre, terwijl de namiddag vorderde. De route voerde nu weer door kleine gehuchten met mooi onderhouden boerderijen. Bij twee ervan stapte ik af. Niet zozeer om foto’s te maken maar om af te wachten wat een nerveus keffertje met mij voorhad. Andere fietsers die hem  voorbij reden, deed hij springend en blaffend in- en uitgeleide waarbij hij hen het vuur in figuurlijke zin na aan de schenen legde. Van een afstand sloeg het hondje gade hoe ik foto’s van de boerderijen maakte. Ik voelde er niet veel voor een hap in mijn kuiten te krijgen. Na enig wachten besloot ik met de fiets aan de hand voorbij het hondje te lopen en wel zodanig dat de Zwarte Reus zich tussen mij en het hondje zou bevinden. Het dier keek me aan en ging rechts het erf op, zonder zich ook maar één moment druk om me te maken.

De Volmolen

De Volmolen

De Volmolen

Voorbij knooppunt 44 zag ik rechts aan de Molenstraat de Volmolen, tot 1962 Waalrese molen genoemd. De geschiedenis van deze molen gaat terug tot zeker het midden van de veertiende eeuw. In die tijd was het een dubbele onderslagmolen die de functie van korenmolen en volmolen had. Tijdens een storm in december 1962 stortten de molengebouwen in. De fundamenten van de molen werden in 1994 verwijderd en er werd een nieuw molengebouw opgericht. In de jaren erna vond er drie keer brand plaats, als ik het goed heb begrepen ook door brandstichting. Niettemin besloot de eigenaar de molen steeds opnieuw te herbouwen. Vandaag de dag wordt met de Volmolen elektriciteit opgewekt. Hij fungeert verder als vergadercentrum.
Op het terras tegenover de molen waren nog enkele tafeltjes vrij. Mooi! Op de menukaart stonden onder andere broodjes en tosti’s met de opmerking dat die tot 17:00 uur geserveerd werden. Ik was tien minuten te laat! “Geen probleem, meneer, ze zijn er nog wel” zei een vriendelijke jonge ober. Eindelijk kon ik lunchen, zij het erg verlaat.

De Stevertse watermolen

Stevertse watermolen

De Stevertse watermolen

Paddenstoelen

Paddenstoelen

Terwijl de zon zich van haar beste kant liet zien, vervolgde ik de route richting Stevert, waar ook een watermolen zou staan. Nu ging het weer langs akkers en af en toe bosgebied. In Stevert linksaf, de Stevertsebaan op. Nergens iets van een watermolen te bekennen, wel een of andere maalderij. Stapvoets terug gereden, ondertussen links en rechts kijkend. Aangekomen bij de Run, een riviertje, zag ik aan de overkant vaag de contouren van een scheprad. Ik had de molen toch nog gevonden! Het was echter geen molen meer, maar een molenrestant. Een woning aan een vijver, waarbij het scheprad (en van binnen het gaandewerk) nog aan de vroegere molen herinnert. Het resultaat van het in 1969 verlegd zijn van de loop van de Run waardoor de molen, die toch al weinig te vermalen had door de lage waterstand, droog kwam te staan. De aangelegde vijver moet de oude glorie van de molen hoog houden. Ik moest flink mijn best doen een zo mooi mogelijke foto ervan te maken die niet bij de eerste aanblik de indruk zou wekken dat het om een molenrestant ging.
Voorafgaand aan deze exercitie had ik foto’s gemaakt van stevige rijen paddenstoelen aan de voet van een boom langs de Run. Zo groot had ik ze in de bossen van de Utrechtse Heuvelrug nog nooit gezien.

Gemist: de Genneper watermolen

Oerle: Nao de leste mis - pastoor Gerard Vekemans

Oerle: Nao de leste mis – pastoor Gerard Vekemans (Frans Roijmans, 1996)

Ik fietste langs maisakkers richting Eindhoven. Naarmate de vooravond vorderde, was het de vraag of ik voor zonsondergang nog bij de Genneper watermolen zou zijn.
Bij knooppunt 41 aan de Oude Kerkstraat in het voormalige gehucht Oerle zag ik schuin tegenover de St. Jan de Doperkerk een beeldengroep met de naam “Nao de leste mis”. Deze beeldengroep is in 1996 vervaardigd door Frans Roijmans en stelt een gezin voor, dat na afloop van de Heilige Mis in gesprek is met Gerard Vekemans, de pastoor (het meest rechtse beeld op de foto). Dat wil zeggen, vader en moeder zijn met de pastoor in gesprek. Hun dochtertje wil naar huis. Over pastoor Vekemans kan onder andere gezegd worden dat hij ruim 30 jaar pastoor is geweest van de St. Jan de Doperparochie en bij zijn parochianen erg geliefd was.
Terwijl het meer en meer donker werd, reed ik Eindhoven binnen. De Genneperweg, die naar de Genneper watermolen leidt, bleek wegens werkzaamheden afgesloten te zijn en de invallende duisternis maakte het onmogelijk een andere weg naar de molen te vinden. Was het in de middag te licht om het Van Gogh fietspad bij Geldrop in alle glorie te bewonderen, nu was het te donker om een watermolen te vinden, nota bene de grootste op de route! Er zat niets anders op dan richting Eindhoven NS te rijden en daarvandaan met de trein naar huis.
In het centrum van Eindhoven verzandde ik in onvervalst Brabants feestgedruis. Voor een café stonden, aan hun kleding te zien, leden van een motorclub. Gelukkig hadden ze geen kwaaie dronk over zich. Studenten staken kriskras de straat over. Waar in hemelsnaam was het station? vroeg ik me af. Bij navraag bleek dat ik er nog geen honderd meter vandaan was.
Het perron waar de intercity naar Utrecht-Amsterdam-Den Helder zou aankomen, was afgeladen vol met reizigers. Dat baarde me zorgen maar ik had geluk. In één van de weinige fietscompartimenten was er plaats voor mij en de Zwarte Reus. In Den Bosch zag ik twee bepakte vakantiefietsers die een dergelijk geluk niet te beurt viel. Zij moesten op de volgende trein wachten terwijl ik comfortabel naar Utrecht Centraal werd gebracht, waarvandaan ik naar huis kon fietsen.

De Meern, 11 september 2016
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart en GPS-download op route.nl

Routekaartje "De watermolens in en rond Eindhoven" © http://www.openstreetmap.org/copyright

Routekaartje “De watermolens in en rond Eindhoven” © http://www.openstreetmap.org/copyright

 

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De watermolens in en rond Eindhoven (91km)

  1. joke_dev zegt:

    Wauw een serieuze route, mooie foto’s van al deze watermolens. Een mooie reportage.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s