Kort maar prachtig! (De Meern – Montfoort – Oudewater – Woerden – De Meern, 51 km)

Doorkomstplaatsen (routekaartje onderaan dit blog)
De Meern – jachthaven Marnemoende – Achtersloot – Knollemanshoek – Blokland – Montfoort – Snelrewaard – Oudewater – Tappersheul – Ruigeweide – Poppelendam -Driebruggen – Westeinde – Waarder – Oosteinde – Woerden – Breeveld – De Putkop – Breudijk – Harmelen – De Meern
Met mijn fietsmaat. 51,42 km in 2:43:38; AvS: 18,85 km/u.
Bewolkt, af en toe zon. 9 – 11,8º. ZZO kracht 3.

Fotoalbum →

(aanklikken van een foto resulteert in een vergroting)

Zwarte Reus en dito ridder

Zwarte Reus en dito ridder

Lang niet gezien…
Welgeteld vier maanden geleden dat mijn fietsmaat en ik samen een fietstocht gereden hadden, te weten een fietsrondje in de Meijerij van ’s Hertogenbosch. Hoog tijd om de ketting strak te gaan houden en onderweg bij te praten.
Het zou vandaag zacht winterweer worden met af en toe een zonnetje en een tot 12 graden oplopende middagtemperatuur. We vonden het toch verstandiger in wintertenue te rijden. Onder het genot van koffie een plan de campagne gemaakt: via de Heeswijkse polder naar Montfoort, over de Waardsedijk langs de Hollandsche IJssel naar Oudewater voor een lunch en dan hetzij via een noordelijke lus hetzij via een zuidelijke terug naar De Meern.
De hemel oogde veelbelovend: sluierbewolking, mooie zonnegloed over bomen en daken. Eerst nog even een staatsiefoto gemaakt, daarna op weg.

heeswijkse-polder-tiendkade

Heeswijkse Polder: Tiendkade

Wandelkade
Over het fietspad langs de N228 naar de Noord IJsseldijk. Daarvandaan richting jachthaven Marnemoende. Het poldergebied hier, polder Rijnenburg, gaat nu toch volgebouwd worden met huizen. Het moet een energieneutrale wijk worden voor wonen, werk en recreatie. Jammer, weer een stuk groen dat opgeofferd wordt aan de nesteldrang van de Utrechtse stedelingen.
Na bij jachthaven Marnemoende over de Meerlobrug te hebben gefietst, de langste houten fietsbrug van Nederland, rechtsaf, de Achtersloot op, een leuk, slingerend dijkje met mooie uitzichten op de Hollandsche IJssel en het omliggende polderland. Voor ons uit rende een haas door het weiland, met grote sprongen. Bij Knollemanshoek linksaf, het naamloze fietspad op dat door de Heeswijkse polder loopt. Na enkele tientallen meters halt gehouden bij de Tiendkade, die een deel is van de bewegwijzerde Blokland-wandelroute. Een prachtige kade, die de verkavelingsgeschiedenis van weleer weerspiegelt. Hij is niet geschikt voor een racefiets en waarom zouden we ook willen? Wandelaars willen ook genieten van de rust van dit gebied.

Montfoort: molen De Valk

Montfoort: molen De Valk

Een molen op een oude stadsmuur
Aan het einde van het naamloze fietspad rechtsaf richting het vroegere buurtschap Blokland. Links van de weg tal van oude boerderijen, waaronder boerderij Kooilust, waar een eendenkooi is gevestigd. Prachtige glas-in-lood ramen.
In Montfoort kneep ik plotseling in de remmen. Ik had op de grond een verzekeringspasje zien liggen. Het was een pasje van een ziektekostenverzekering. Nadere inspectie wees uit dat het pasje verlopen was en kennelijk achteloos weggegooid. Een goede daad ging de mist in.
Molen De Valk blakerde in de zachte winterzon, geaccentueerd door de sluierbewolking. Vanaf de kruising van De Bleek met de N228 was de oude, verweerde stadsmuur waarop deze stellingmolen is gebouwd, goed te zien. De stadsmuur is deels overwoekerd met klimop. De molen, een museummolen waar ook meel wordt verkocht, was vandaag niet in bedrijf.

Na onder de kasteelpoort door te zijn gereden, linksaf langs de Hollandsche IJssel. Tegenwoordig is het mogelijk om over een nieuw aangelegd fietspad de Hollandsche IJssel te blijven volgen en niet door en langs het industrieterrein IJsselveld te fietsen.
Een tiktiktik verstoorde de rust. De voorband van mijn fietsmaat dreigde uit de velg te gaan lopen. Zo te zien zat het ventiel niet goed. De band leeg laten lopen, het ventiel goed gelegd en de band weer opgepompt, waarna de rit zonder verdere storingen kon worden voortgezet.

Oudewater: Franciscuskerk

Oudewater: Franciscuskerk

Oudewater: retabel reproductie

Oudewater: retabel reproductie

Welkom in Oudewater!
Onder de N204 door passeerden we een boerderij waar varkens worden gehouden. Ze lagen buiten in de zon. Hun lucht deed mij denken aan de boerderij in Noord-Brabant waar ik, toen ik nog jong was, altijd met zomervakantie ging. Mooie jeugdherinnering.
Over de Waardsedijk fietsend, strekten rechts van ons de grasgroene polders zich onder de blauwe hemel uit tot ver in de verte. In het weiland grote groepen zwanen. “Kijk” riep ik, “daar is er weer eentje!” Een Grote Zilverreiger, vlakbij een sloot. Dat moest gefotografeerd worden. Het dier was echter geschrokken van mijn uitroep en maakte dat hij weg kwam.Sneller dan verwacht kwamen we in Oudewater. Tot mijn stomme verbazing zag ik her en der foto’s van het oude Oudewater en replica’s van werken van de schilder Gerard David. Die maakten deel uit van de expositie, vorig jaar, ter gelegenheid van het 750 jarig bestaan van Oudewater. Ik moest me in nogal wat bochten wringen om een goede foto te maken van de replica van een retabel die aan een zijmuur van de Franciscuskerk was opgehangen. Terwijl ik heen en weer liep, op zoek naar een goede beeldhoek, werd ik aangesproken door een man in een grijze jas. “Vindt u het mooi?” “Bent u al in de binnenstad geweest?” We raakten met elkaar in gesprek. De man stelde zich voor als zijnde de burgemeester van Oudewater. Hij vertelde dat na afloop van de festiviteiten rond het 750-jarig bestaan van Oudewater besloten was de foto’s en de replica’s te laten hangen. “Ze zijn een verrijking voor de stad en de toeristen raken er niet op uitgekeken” zei de burgemeester, die duidelijk liet merken te houden van zijn stad. Hij wenste ons een prettige tijd toe en ging zijns weegs.

Visitekaartje eetcafé Lumière

Visitekaartje eetcafé Lumière

Een vorstelijk onthaal
Het werd tijd voor de lunch. In het centrum van Oudewater eetcafé Lumière opgezocht. Het was afgeladen vol maar aan het raam was nog een tafeltje vrij. Het café was volop verlicht met kaarsen. Het meubilair straalde een gezellige, intieme sfeer uit. Mijn fietsmaat bestelde brood met kroketten; ik hield het bij een omelet champignons. Een eenvoudig lunchgerecht, dachten we. Niets ervan: rijkelijk belegde schotels waar je de tijd voor moest nemen. Genieten dus, haastig eten was er niet bij. Vergeleken bij vorig jaar waren het heel andere gerechten. Bij het afrekenen vertelde de eigenaar welke veranderingen zich in zijn zaak hadden voltrokken en dat dat onder meer nieuwe gerechten tot gevolg had. Ook de menukaart was nieuw vorm gegeven. Aan de muur hing een oorkonde, die het Algemeen Dagblad vorig jaar aan het eetcafé had uitgereikt. Terecht, naar onze mening. Voldaan en wel vertrokken we voor het vervolg van de rit.

Door naar Tappersheul en aan het einde linksaf, naar Ruige Weide, een deel van de ANWB Ruige Weide fietsroutevolgend. De Ruige Weide is een smalle dijk. Rechts van de dijk herinnerden verdorde bloemen aan een ernstig verkeersongeluk dat hier enige tijd geleden had plaatsgevonden.
We moesten afstappen om langs een aantal achter elkaar opgestelde landwerktuigen te lopen. De werklieden waren bezig met het knotten van wilgen. Niet met de snoeischaar, maar met een dragline die voorzien was van een grote mechanische knijper, die de wilgentakken met bossen tegelijk afknipte. In de wagen verderop zouden de takken tot snippers vermalen worden.

Hoogeind: de Oukoper molen

Hoogeind: de Oukoper molen

Hoogeind: fietsen maar!

Hoogeind: fietsen maar!

Molen in de rouw
Op sommige plaatsen in de sloot waren meerkoeten doende een nest te bouwen.
Aan het einde van de Poppelendam rechtsaf, onder het spoor door, het Hoogeind op. Hoog in de lucht groepjes ganzen. Hun gegak was duidelijk hoorbaar. Links in de verte de Oukoper molen, een wipwatermolen, vernoemd naar de gelijknamige polder die hij bemaalt. Met de vaalblauwe lucht erboven verwachtten we in dit deel van het jaar eigenlijk een sneeuwlandschap maar niets ervan. Flinterdunne ijslaagjes in de sloten herinnerden nog aan de vorst van de afgelopen weken. Verder was er van koning Winter niets te merken.
De wieken van de Oukoper molen stonden in rouwstand, een stand die duidt op een overlijdensgeval in de familie van de molenaar of in de streek.
Even verderop leek het Hoogeind geschikt om reclame te maken voor het toerfietsen. Nadat het nodige auto- en fietsverkeer uit het zicht verdwenen was, reed ik een eindje door om vervolgens om te keren en langzaam richting mijn fietsmaat te rijden, die de nodige foto’s nam.

Woerden: De Drie Vossen

Woerden: De Drie Vossen

Drie vossen
We vervolgden onze rit over het Westeinde en Oosteinde aan de rand van Waarder. Hier staan monumentale boerderijen, veelal oud, dat wil zeggen uit de vorige eeuw, een enkele hetzij gerenoveerd hetzij nieuw gebouwd.
Voorbij het centrum van Woerden, waar het voor de verandering nu eens niet regende, een beeldengroep opgezocht: De Drie Vossen, vervaardigd in 1969 door Marcus Ravenswaaij (1925-2003). Drie vossen, elk op een zwerfkei. Ravenswaaij heeft deze beeldengroep destijds vervaardigd voor het toenmalige ouderencentrum De Vossenschans aan de Vossenschanslaan, dat tegenwoordig Zuwe Zorgcentrum Woerden heet.
Over het Breeveld de Oude Rijn gevolgd tot aan het spoorwegviaduct. Daar overgestoken en via het kleine industriegebied De Putkop en het boomgaardengebied van de Breudijk naar het Vijverbos. Daar aangekomen, rechtsaf, over de Tiendweg tussen de meertjes van dit natuurgebied door en via kasteel Harmelen terug naar De Meern, langs de Oude Rijn. Een korte, maar prachtige fietstocht!

De Meern, 2 februari 2017
Theo van Berkel

Fotoalbum →

Routekaartje
Gedetailleerde kaart op https://www.strava.com/activities/852752674/
GPS-download: voer de URL van de kaart in op http://strava-tools.raceshape.com/vpu.

Routekaartje "Kort maar prachtig!"

Routekaartje “Kort maar prachtig!”

 

 

Advertenties

Over Theo van Berkel

Enthousiast toerfietser die tijdens zijn tochten graag foto's maakt van landschappen, boerderijen en molens en die grappige situaties beschrijft die zich onderweg voordoen.
Dit bericht werd geplaatst in Fietstochten, Fotografie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Kort maar prachtig! (De Meern – Montfoort – Oudewater – Woerden – De Meern, 51 km)

  1. Beste Theo, ik ben op zoek naar informatie over het fietsersmonument dat in boswachterij Austerlitz staat. Met name door wie dit monument is geplaatst en gefinancierd. M.a.w. wie is eigenaar van dit monument. Ik kwam bij mijn zoektocht een artikel tegen van uw hand dat gaat over dit monument. Kunt u mij wellicht verder helpen? Groeten, Corien Koreman, boswachter Staatsbosbeheer (Utrechtse Heuvelrug)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s